Eén Laatste Lied in Zijn Armen

Het rook nog na van sigaretten en de laatste restjes jenever hing zwaar in de lucht van Café De Kleine Bron, ergens diep in de Jordaan. Buiten raasde de regen tegen de ramen, maar binnen was het stil geworden. De stoelen stonden al op de tafels, de lichten gedempt tot een warm oranje gloed die de houten bar half in de schaduw legde. Thomas, negenentwintig, met zijn mouwen opgerold tot over de onderarmen en een theedoek nog achteloos over zijn schouder, veegde langzaam de bar schoon. Zijn donkere krullen vielen voor zijn voorhoofd, en elke keer dat hij opkeek, bleef zijn blik hangen.

Lucas zat op de kruk aan de andere kant, tweeënveertig, ex-zanger, de man wiens stem ooit zalen had gevuld en nu alleen nog hier, in dit kleine rokerige hok, had geklonken. Zijn laatste optreden. Echt het laatste. De microfoon lag al ingepakt in de hoek, en zijn vingers trilden nog een beetje van de nasleep. Hij had “Eén Laatste Lied” gezongen, een nummer dat hij zelf had geschreven toen alles nog mogelijk leek, en nu zat hij hier met een half leeg glas whisky, de kraag van zijn overhemd open, de zilveren haren bij zijn slapen glanzend in het lamplicht. Emotie zat dik in zijn keel. Hij voelde zich leeg en tegelijk overvol, alsof er iets moest barsten.

Thomas gooide de theedoek weg en leunde met beide handen op de bar, dichterbij. Maandenlang had hij openlijk geflirt. Een hand die te lang bleef liggen bij het aangeven van een biertje. Een opmerking over Lucas’ mond, over hoe die eruitzag als hij zong. Ogen die niet wegliepen. Lucas had het allemaal gezien, had het gevoeld in zijn buik, in zijn kruis, en had het jarenlang weggedrukt achter excuses over leeftijd en trots.

Nu keken ze elkaar aan. Intens. Zonder publiek, zonder afleiding. Alleen de tik van de regen en hun adem.

“Je was goed vanavond,” zei Thomas, stem laag, schor van de late uren. “Beter dan goed. Alsof je alles eruit goot.”

Lucas lachte kort, bitter. “Omdat het alles was. Klaar. Geen podia meer. Alleen dit.” Hij draaide het glas tussen zijn vingers. “Jij staat hier elke avond. Ik… ik heb je bekeken. Elke keer dat ik hier kwam zingen. God, Thomas. Ik verlang al jaren naar je. Naar die handen. Naar die mond. Naar hoe je naar me kijkt alsof je me wilt opeten.”

Thomas’ adem stokte hoorbaar. Hij kwam dichterbij, ellebogen op de bar, gezicht op minder dan een armlengte. “Zeg dat nog eens.”

“Ik wil je,” fluisterde Lucas, opeens helder, zonder twijfel. “Al die maanden dat jij floot en knipoogde en je kont liet zien als je boog… ik lag ’s nachts te wachten tot ik het me kon veroorloven. Nu is er niks meer te verliezen. Ik wil dit. Jij?”

“Fuck ja,” gromde Thomas. “Ik wil je al sinds je hier voor het eerst die krakende stem liet horen. Oudere man, mooie mond, verdriet in de ogen. Ik heb me kapot gevingerd aan de gedachte jou hier over deze bar te leggen.”

De spanning kroop over hun huid als elektriciteit. Lucas’ hart bonsde in zijn keel, in zijn broek. Hij zag de lust open en rauw in Thomas’ blik, de manier waarop diens tong even over zijn onderlip ging. Ze wilden het allebei. Duidelijk. Zonder spel, zonder maskers.

Thomas liep om de bar heen. Langzaam, doelgericht, alsof hij een prooi naderde die zich al had overgegeven. Zijn laarzen klonken hard op de houten vloer. Lucas draaide zich half op de kruk, adem kort, handen open op zijn dijen. Toen Thomas bij hem was, greep hij met beide vuisten in het voorpand van Lucas’ hemd, trok hem van de kruk af en naar zich toe, en kuste hem ruw.

De kus was meteen diep en hongerig. Geen voorzichtig likken, geen aarzeling. Thomas’ mond opende zich over die van Lucas, tong duwde naar binnen, proevend van whisky en rook en jaren opgekropte lust. Lucas stootte een geluid uit, half snik half kreun, en greep terug. Zijn handen vonden Thomas’ krullen, trokken erin, terwijl Thomas’ handen al lager gingen—één in Lucas’ haar, vingers stevig, de ander stevig over zijn bil, knijpend door de stof van zijn broek, hard genoeg om hem naar voren te duwen tegen de stevige lijn in Thomas’ spijkerbroek.

“God…,” hijgde Lucas tegen zijn mond toen ze even loslieten, speeksel glanzend op hun lippen. “Doe me. Neem me. Ik wil me volledig overgeven. Hier. Nu. Gebruik me zoals je wilt.”

Thomas gromde, diep in zijn borst, en beet licht in Lucas’ onderlip voor hij weer kuste, nog harder, tanden en tong en pure honger. Zijn handen gleden onder Lucas’ hemd, over de warme huid van zijn rug, nagels krasten licht, terwijl hij hem tegen de rand van de bar duwde. Lucas voelde het hout in zijn onderrug, voelde Thomas’ lul hard en dik tegen zijn dij, en zijn eigen stijve piemel spande pijnlijk tegen zijn rits.

“Ik ga je hard en rauw nemen,” gromde Thomas tegen zijn mond, stem rauw van lust. “Geen gedoe, geen zachtjes. Ik ga je openrukken op deze bar tot je schreeuwt en komt alsof je nooit meer stopt. Je bent van mij vannacht. Begrepen?”

“Ja—fuck ja,” hijgde Lucas, ogen halfdicht, heupen die al onwillekeurig tegen Thomas aanduwden. “Rauw. Hard. Maak me kapot. Ik wil het voelen morgen. Ik wil jouw lul diep in me, jouw handen die me vasthouden terwijl je me neukt alsof ik alleen hiervoor besta.”

Hun monden vonden elkaar opnieuw, tongen vechtend, adem heet en vermengd. Thomas trok Lucas’ hemd verder open, knopen vlogen, en zijn handen gleden over de behaarde borst, over de tepels die al hard stonden, knijpend, draaiend, tot Lucas kreunde in de kus. Lucas’ eigen handen gingen naar Thomas’ riem, trokken eraan, voelden de hitte eronder, de zware bolling die wachtte. Hij wreef eroverheen door de stof, voelde hoe Thomas groter werd, hoe een natte plek zich al aftekende.

Thomas duwde hem steviger tegen de bar, tilde bijna één van Lucas’ benen op zodat hij dichterbij kon, kruis tegen kruis, wrijvend, hard en genadeloos. De geur van hun opwinding mengde zich met de oude rook en de jenever. Lucas’ vingers trokken aan Thomas’ haar, trokken zijn hoofd achterover zodat hij diens hals kon kussen, bijten, likken, tot Thomas een lage, dierlijke klank maakte en zijn handen stevig in Lucas’ billen kneep, ze uit elkaar trok door de broek heen alsof hij al voelde hoe hij hem open zou spreiden.

“Voel je hoe hard ik ben?” snauwde Thomas, heupen rollend, de dikke lul wrijvend tegen Lucas’ eigen stijve piemel. “Dit gaat helemaal in je. Langzaam eerst, tot je smeekt, en dan hard. Rauw. Ik ga je volspuiten tot het eruit loopt over deze bar.”

Lucas trilde over zijn hele lichaam. “Doe het. Alsjeblieft. Ik heb zo lang gewacht. Neuk me tot ik niks meer ben dan jouw hol, jouw zanger die alleen nog jankt om meer lul.”

Thomas lachte schor, kuste hem weer, dieper, vuiler, terwijl zijn handen al aan Lucas’ broekriem trokken, de gesp open, de rits naar beneden. Hij greep naar binnen, vond de hete, harde lul, vel gladgeschoven, vochtig aan de kop, en wreef er stevig over, van balzak tot top, duim over de gleuf, smeer verspreidend. Lucas stootte zijn heupen naar voren, kreunend in Thomas’ mond, handen die nu onder Thomas’ shirt gleden, over gespierde buik, naar de warme huid boven de broekrand.

Ze bleven zo, kussend, grijpend, wrijvend, de bar als enig steunpunt terwijl de lust hen over de rand duwde. Thomas trok Lucas’ broek lager over zijn billen, handen op blote huid nu, vingers die tussen de spleet gleden, over de strakke opening, drukten, beloofden zonder al binnen te gaan. Lucas snakte naar adem, voorhoofd tegen Thomas’ schouder, lichaam open en willig.

“Nog even,” gromde Thomas, bijtend in Lucas’ oorlel. “Ik ga je eerst proeven. Dan openmaken. Dan neuken tot je stem het begeeft zoals vanavond op dat podium. En daarna nog een keer. Begrepen, ouwe zanger?”

“Ja… ja, neem me,” hijgde Lucas, stem kapot van verlangen, ogen donker van pure, wederzijdse lust. “Ik ben van je. Helemaal. Doe met me wat je wilt.”

Thomas’ hand bleef cirkelen over die gevoelige plek, druk tend, terwijl zijn andere vuist om beide lullen ging nu ze vrijer waren, wrijvend, nat van voorvocht, hard en ruw. De regen tikte harder. De bar kraakte onder hun gewicht. En ergens diep in Lucas’ borst zong nog één laatste lied—niet met woorden, maar met de manier waarop hij zich openliet, wachtend op wat Thomas hem zou geven, rauw en zonder genade, precies zoals ze allebei snakten.

Thomas duwde Lucas harder tegen de bar, zijn vingers die al dieper tussen de billen gleden, één vingertop die de strakke ring van spieren omcirkelde en drukte tot hij net binnen gleed. Lucas snakte naar adem, voorhoofd tegen Thomas’ schouder, terwijl die dikke vinger hem openwerkte—eerst één, dan meteen twee, ruw en zonder genade, draaiend en scissorend tot de spieren meegaven. De whisky en de rook en de maanden van verlangen hingen tussen hen in, dikker dan de lucht zelf.

“Fuck, je bent al zo open,” gromde Thomas tegen zijn oor, bijtend in de lob. “Alsof je gat de hele avond al heeft staan smeken terwijl jij daar stond te zingen. Kijk naar je. Nat van voorvocht, trillend, klaar om volgepakt te worden.” Hij trok zijn vingers eruit, likte ze af met een lange, vieze trek van zijn tong, en greep toen Lucas bij de heupen. “Broek uit. Hemd eraf. Nu.”

Lucas gehoorzaamde met trillende handen. Hij schopte zijn schoenen weg, trok de broek en boxers omlaag tot ze op de vloer belandden, en liet het half open hemd van zijn schouders glijden. Naakt stond hij daar, tweeënveertig, harig over de borst en buik, lul hard en lekkend tegen zijn buik, de zilveren haren bij de slapen plakkerig van zweet. Thomas keek hem aan alsof hij honger had, trok zijn eigen shirt over zijn hoofd en duwde zijn spijkerbroek naar beneden. Zijn lul sprong vrij—dik, aderig, de kop glanzend en al druppelend—en hij greep er met een vuist omheen, wreef eens stevig, toen pakte hij Lucas bij de heupen en tilde hem half op de bar.

“Op je knieën. Kont omhoog. Ik wil dat gat zien.”

Lucas klom op de houten bar, knieën wijd, handen plat op het gladgesleten hout, rug hol, kont omhoog in de warme oranje gloed. Thomas stond erachter, handen op de billen, duimen die ze openspreidden tot de roze, vochtige opening zichtbaar was, samentrekkend van anticipatie. Hij spuugde in zijn handpalm, wreef het over zijn lul, toen over Lucas’ gat, duwde twee vingers weer naar binnen en schudde ze hard heen en weer.

“Strak als de hel,” snauwde hij. “Maar gretig. Luister hoe nat je al bent. Dit hol wil geneukt worden tot het gapend achterblijft.” Hij trok de vingers eruit, positioneerde de dikke kop tegen de opening en duwde. Langzaam eerst, de kop die de spieren opzij duwde, Lucas die een lange, kapotte kreun uitstootte terwijl hij zich openliet. Thomas bleef duwen tot hij halfweg zat, hield stil, adem hijgend, handen stevig in Lucas’ heupen.

“Voel je dat? Hoe je me al opslokt? Fuck, Lucas… je gat is zo strak en tegelijk zo fucking hongerig. Alsof het jaren heeft gewacht op precies deze lul.” Hij trok bijna helemaal terug en stootte toen hard naar binnen, tot de ballen klapten tegen de huid. Lucas schreeuwde het uit, een rauwe klank die door de lege cafézaal galmde, handen die over het hout gleden.

Thomas begon te neuken. Hard. Rauw. Heupen die erin beukten alsof hij hem wilde breken, de bar die kraakte onder elke stoot, Lucas’ kont die rimpelde en beefde. Hij greep met één hand in Lucas’ haar—die zilver-grijze haren bij de slapen en de donkere erboven—en trok zijn hoofd stevig achterover, de nek krom, terwijl de andere hand hard op de linkerbil klapte. Het geluid klapte door de stilte, rood opblekend onder de handpalm.

“Luister naar je,” gromde Thomas, tempo ongenadig, lul die erin en eruit gleed, nat en luid. “Dat gat zuigt me naar binnen alsof het niks liever wil. Zo strak. Zo gretig. Ik voel elke trekking, elke keer dat je me knijpt. Je bent een vies hol van een zanger die alleen nog wil worden volgepakt op deze bar. Zeg het.”

“Ja—fuck, ja,” hijgde Lucas, stem rauw, haren die pijnlijk in Thomas’ vuist trokken. “Mijn gat is van jou. Strak en gretig en… aaah… neuk me harder. Sla me. Gebruik me.”

Thomas sloeg weer, harder dit keer, op de andere bil, terwijl hij bleef beuken. De stoten werden dieper, hoekiger, de kop die over die plek binnenin schraapte tot Lucas’ armen trilden en zijn lul tussen zijn benen zwaaide, druppelend op het hout. Thomas trok harder aan het haar, boog zich voorover, beet in Lucas’ schouderblad, en bleef vuile praat spuwen tussen de kreunen door.

“Kijk hoe je kont mijn lul opeet. Elke centimeter. Zo fucking strak om me heen. Ik zou je hier uren kunnen neuken tot je niks meer bent dan een open, lekkend gat. Je zong vanavond alsof je ziel eruit ging—nu ga je janken om meer lul tot je stem echt kapot is.” Hij klapte nog eens, handafdruk brandend, en neukte door, zweet dat van zijn voorhoofd op Lucas’ rug drupte, de geur van seks die de jenever en rook overstemde.

Lucas’ knieën gleden over het hout. Hij duwde terug tegen elke stoot, gulzig, het genot dat door zijn ruggengraat schoot, pijn en lust vermengd tot iets dat hem deed trillen. “Thomas… god… dieper. Harder. Maak me kapot.”

Na nog een dozijn genadeloze stoten trok Thomas eruit. Lucas snakte, gat knipperend en open, leeg. “Omdraaien,” beval Thomas, stem schor. “Op je rug. Benen wijd. Ik wil je gezicht zien terwijl ik je volspuit.”

Lucas rolde om, rug plat op de bar, knieën omhoog en naar buiten, handen die de rand vasthielden. Zijn lul lag hard en rood tegen zijn behaarde buik, de kop glanzend. Thomas klom ertussen, greep zijn eigen lul, spuugde er nog eens op en drukte opnieuw naar binnen—in één lange, harde stoot tot hij tot de basis zat. Ze keken elkaar aan. Intens. Diep. Lucas’ ogen halfdicht van lust, de rimpels bij de mondhoeken, de emotie die nog steeds dik in zijn keel zat nu vermengd met pure, rauwe behoefte. Thomas’ donkere krullen hingen voor zijn voorhoofd, mond open, adem heet.

Hij begon te bewegen. Langzamer eerst, diep, de lul die eruit gleed tot alleen de kop nog binnen was en dan weer helemaal naar binnen, heupen die rollend stootten. De bar kraakte. Lucas’ handen vonden Thomas’ schouders, nagels die in de huid groeven, terwijl hij omhoogkeek, ogen die niet wegliepen.

“Kijk me aan,” fluisterde Thomas, al sneller wordend. “Ik wil zien hoe je komt met mijn lul diep in je. Trek jezelf af. Nu.”

Lucas greep zijn eigen lul, vuist die stevig op en neer ging, duim over de gleuf, smeer verspreidend. Thomas neukte hem in missionary, diep en hard, ballen die klapten, lichaam dat over hem hing, voorhoofd bijna tegen het zijne. Elke stoot duwde Lucas’ hand harder over zijn lul. Ze ademden elkaars adem, ogen vast, de intimiteit rauwer dan de doggy ooit was geweest.

“Je voelt zo goed,” hijgde Lucas, stem kapot. “Diep… zo diep. Ik kom zo. Fuck, Thomas, ik kom—”

Zijn vuist snelde. De eerste golf trof hem hard—lul die spoot over zijn eigen borst, dikke stralen die over de haren en tepels landden, één die tot aan zijn kin reikte. Hij trok samen om Thomas’ lul heen, knijpend, pulserend, terwijl hij bleef komen, jankend, ogen wijd open op Thomas gericht. Thomas gromde, tempo wilder, stootte nog drie, vier keer diep naar binnen en kwam dan met een lage, dierlijke klank. Hij spoot hard, diep in Lucas, hete golven die hem vulden, bleef duwen terwijl hij leegde, heupen die trilden, handen die Lucas’ dijen stevig vasthielden.

Ze bleven zo, verbonden, adem hijgend, Thomas nog hard in hem terwijl de laatste pulsen wegebden. Lucas’ zaad glom op zijn borst in het oranje licht. Buiten tikte de regen harder. Thomas boog zich voorover, kuste hem vies en diep, tong die de smaak van whisky en lust deelde, zonder eruit te trekken.

“Nog niet klaar met je,” gromde hij tegen Lucas’ mond, heupen die een kleine, belovende beweging maakten. “Die stem van je is nog niet kapot genoeg. En dit gat… fuck, het knijpt me nog steeds alsof het meer wil. We gaan door. Hier. Op deze bar. Tot je niks meer kunt dan mijn naam hijgen.”

Lucas’ handen gleden in Thomas’ krullen, trokken hem dichterbij, lichaam nog open en vol en willig onder hem. De bar droeg hun gewicht. De lucht hing zwaar. En ergens tussen de laatste druppels zaad die uit hem lekten en de volgende harde stoot die al aankwam, voelde Lucas dat dit nog lang niet voorbij was—dat de nacht, en Thomas, hem nog helemaal zouden leegzuigen tot er niks meer overbleef dan dit.

Thomas bleef in hem zitten, nog hard, de laatste druppels zaad die al langzaam langs Lucas’ binnenkant naar buiten wilden. Hij rolde zijn heupen opnieuw, klein en belovend eerst, toen dieper, de lul die de natte hitte opnieuw opslokte. Lucas’ nagels groeven in zijn schouders. De bar kraakte onder hen alsof ze hem wilden splijten.

“Nog niet klaar,” snauwde Thomas tegen zijn mond, tong die weer naar binnen duwde, vies en hongerig. “Je gat knijpt me nog steeds. Alsof het schreeuwt om meer. Ik ga je opnieuw volspuiten tot het over je ballen loopt en op dit hout druipt.”

Hij trok bijna helemaal terug en beukte er again hard in. Lucas schreeuwde, een rauwe klank die door het lege café galmde, benen die wijd open bleven terwijl Thomas hem opnieuw nam—dieper, hoekiger, de kop die keer op keer over die gevoelige plek schraapte. Het zaad van de eerste keer maakte alles gladder, natter, vuiler. Elke stoot klapte nat. Lucas’ eigen lul, halfzacht na zijn orgasme, stond alweer langzaam overeind tussen hun lichamen, wrijvend tegen Thomas’ behaarde buik.

“Fuck… ja… blijf,” hijgde Lucas, ogen halfdicht, handen die nu naar Thomas’ kont gleden, hem dichterbij trokken, nagels die in de spieren knepen. “Neuk me leeg. Gebruik dat hol tot er niks meer in zit dan jij.”

Thomas gromde, greep Lucas’ polsen en duwde ze boven zijn hoofd tegen het hout, hield ze daar vast met één hand terwijl de andere stevig om zijn keel ging—niet knijpend, alleen stevig, eigenaarachtig. Hij neukte door, tempo genadeloos, ballen die klapten tegen natte huid, zweet dat van zijn borst op Lucas’ behaarde borst drupte en zich mengde met het opgedroogde zaad daar.

“Luister naar dat gat,” snauwde hij, adem heet in Lucas’ gezicht. “Hoe het me opslokt. Hoe nat en open het al is van mijn spul. Jij stond hier vanavond te zingen alsof de wereld ophield—nu jank je alleen nog om lul. Zeg het. Zeg dat je mijn vuile, oudere zanger-hol bent.”

“Ik ben… aaah… jouw hol,” stootte Lucas uit, stem kapot, heupen die omhoogduwden om elke centimeter dieper te nemen. “Strak en gretig en vol met jouw zaad. Neuk me harder. Sla me. Maak me kapot tot ik niks meer ben.”

Thomas liet zijn polsen los, klapte hard op zijn dij, toen nog eens, de handafdruk brandend rood. Hij trok eruit, rolde Lucas ruw op zijn zij, tilde één been hoog omhoog en duwde opnieuw naar binnen—dieper nu, vanuit een andere hoek, tot Lucas’ tenen krulden en een lange, gebroken kreun uit zijn keel rolde. Thomas boog zich over hem heen, beet in zijn nek, likte het zweet weg, bleef beuken terwijl hij vuile praat bleef spuwen.

“Voel hoe je me alweer knijpt. Alsof je jaren hebt zitten wachten tot iemand je hier op deze bar openrukte. Ik ga je opnieuw laten komen. Zonder hand. Alleen van mijn lul in je gat. Kom voor me, Lucas. Kom hard.”

Lucas trilde. Het genot bouwde opnieuw op, pijn en lust vermengd tot iets dat hem deed snikken. Thomas’ hand vond zijn lul, wreef er stevig over—van balzak tot lekkende kop—terwijl hij bleef neuken, diep en rauw. De bar schudde. Buiten raasde de regen harder tegen de ramen. Lucas’ tweede orgasme trof hem als een golf: hij spoot opnieuw, minder dit keer maar heftig, over Thomas’ vuist en zijn eigen buik, lichaam dat samentrok om de dikke lul heen tot hij jankte van overprikkeling.

Thomas hield niet op. Hij neukte door de samentrekkingen heen, grommend, heupen wild, tot hij zelf opnieuw over de rand ging. Hij stootte diep, bleef diep, en spoot opnieuw hard in Lucas—hete golven die zich bij de eerste voegden, tot het eruit begon te lekken rondom zijn lul, wit en dik, over Lucas’ ballen en op het hout van de bar. Hij bleef duwen tot de laatste puls wegebde, toen zakte hij voorover, voorhoofd tegen Lucas’ schouder, adem hijgend, lichaam zwaar en warm.

Ze lagen zo een tijdje. Verbonden. Nat. De lucht hing zwaar van seks, zweet, oude rook en jenever. Thomas’ lul softte langzaam in hem, maar hij trok nog niet terug. Lucas’ handen gleden door zijn krullen, zacht nu, vingers die over de natte huid streelden. Binnenin voelde hij zich vol, open, gebruikt op de precies juiste manier—leeggezogen van alle spanning die maanden, jaren, had vastgezeten.

Eindelijk bewoog Thomas. Hij trok er langzaam uit; het geluid was nat en vies. Zaad drupte meteen uit Lucas’ open, knipperende gat, over zijn dijen, op de bar. Thomas keek ernaar met een lage, tevreden grom, streek er met twee vingers doorheen en duwde een deel weer naar binnen, alsof hij het wilde bewaren. Toen greep hij Lucas bij de armen en trok hem overeind, stevig, van de bar af tot ze beiden op de houten vloer stonden, wankel, naakt, plakkerig van zaad en zweet.

Hij hield hem vast. Armen stevig om Lucas’ middel, borst tegen borst, hun harde adem die langzaam synchroon werd. Lucas’ voorhoofd rustte tegen de zijne. Ze nahijgden in de stilte van het café, de regen het enige geluid buiten hun longen. Thomas’ handen streken over zijn rug, over de handafdrukken op zijn billen, over de zilveren haren bij zijn slapen. Hij boog zijn mond naar Lucas’ oor.

Zacht, schor, bijna fluisterend, zong hij het refrein van “Eén Laatste Lied”—Lucas’ eigen nummer, de woorden die die avond nog door de microfoon hadden geklonken. Geen podiumstem nu. Alleen warmte, adem, de melodie die trilde tegen de huid van Lucas’ oorlel:

“Houd me vast als het licht uitgaat… één laatste lied in jouw armen… laat me hier blijven tot de ochtend komt… en beloof me dat het niet stopt…”

Lucas’ keel trok dicht. Emotie, dik en warm, mengde zich met de nasmaak van lust. Hij klemde zijn armen om Thomas’ nek, trok hem dichterbij tot er geen ruimte meer was. “Jij… fuck, Thomas. Dat nummer. Mijn nummer.”

Thomas kuste hem. Langzaam dit keer. Geen tanden, geen honger die beet. Alleen lippen die openden, tongen die zacht gleven, speeksel en whisky en de smaak van elkaars mond. Ze kusten tot de adem weer rustiger werd, tot de handen niet meer grepen maar streelden—over krullen, over behaarde borst, over de natte plekken op huid.

“Dit stopt niet bij één nacht,” fluisterde Thomas tegen zijn mond, stem laag, zeker. “Ik wil je weer. Morgen. Overmorgen. Ik wil je wakker maken met mijn lul in je gat en je laten zingen terwijl ik je neuk. Ik wil je hier achter de bar, in mijn bed, overal. Jij?”

Lucas lachte, schor, gelukkig, de leegte van eerder eindelijk gevuld met iets hards en warms. “Fuck ja. Ik wil dit. Jou. Meer. Geen excuses meer over leeftijd of trots. Neem me wanneer je wilt. Ik ben van je—niet alleen vannacht.”

Ze kusten opnieuw, langzaam, diep, tot de belofte tussen hen hing als de rook die nog in de balken zat. Toen lieten ze los. Ze raapten kleren op van de vloer—broeken, hemden, schoenen. Thomas veegde met de theedoek ruw over de bar, over het gemorste zaad, over de plek waar Lucas had gelegen. Lucas trok zijn broek aan, voelde het lekken nog tussen zijn billen, een warme herinnering die hem deed grijnzen.

Samen liepen ze door het café. Thomas deed de lampen uit, één voor één, tot alleen het oranje noodlichtje boven de deur nog brandde. Lucas wachtte bij de uitgang, jas over zijn arm, terwijl Thomas de sleutels pakte en het slot omdraaide. Buiten stond de regen nog steeds, koud en schoon op hun verhitte huid. Ze stapten de Jordaan in, schouder aan schouder, handen die even raakten.

“Morgen,” zei Thomas, stem vast. “Na sluitingstijd. Of eerder. Ik kom je halen.”

“Morgen,” beaamde Lucas. “En de dag erna. En daarna.”

Ze liepen weg onder de regen, de belofte warm tussen hen, het café achter hen donker en stil. Geen lied meer. Geen stem. Alleen de regen op de stenen, en dan—

stilte.