Laundromat Tease: Corinne's Public Edges

De fluorescerende buizen zoemden boven de lege wasserette alsof ze zelf al opgewonden waren. Bijna middernacht. De straat buiten was nat van een late regenbui, en achter het grote raam naar de stoep stond Corinne, achtentwintig, advocate, met haar handen in een wastrommel vol zwart kant. Overdag sneed ze in toga zinnen die rechters stil kregen. Nu trilde haar dij onder een te korte rok, en haar slipjes — de enige die ze nog had — draaiden al in de machine links van haar. Ze had ze expres allemaal meegenomen. Precies zoals hij had gevraagd.

Twee deuren verder woonde Lucas, vierendertig, personal trainer, breed in de schouders en stil op een manier die haar wekenlang gek had gemaakt. In het trappenhuis had hij naar haar mond gekeken alsof hij al wist hoe die zou klinken als ze smeekte. Gisteren, bij de brievenbussen, had hij zacht gezegd: middernacht. Geen slipje. Ik neem het touw mee. En dat speeltje dat ik je beloofd heb. Ze had ja gezegd voor hij uitgesproken was. Haar kut was nat geworden in de gang, tussen de fietsen en de post, en ze had de hele dag in de rechtbank gezeten met die belofte tussen haar benen.

De deur piepte. Lucas stapte binnen, sporttas over zijn schouder, donkere trui, spijkerbroek die strak stond om dijen die ze al te vaak had bekeken als hij de trap opliep. Hij draaide het bordje om naar gesloten, zonder haar te vragen of dat mocht. Dat hoefde niet. Ze hadden het afgesproken. Haar adem stokte toen hij de tas op een vouwtafel zette en de rits opentrok. Zacht touw, dik genoeg om niet te snijden, en een kleine zwarte vibrator die glom onder het tl-licht. Hij hield hem even omhoog, zodat zij hem zag, en glimlachte niet. Hij keek alleen.

“Je hebt gewacht,” zei hij. Zijn stem was laag, het soort stem waarmee hij cliënten in de sportschool tot het uiterste dreef. “Brave advocate. Laat zien wat je voor me hebt meegebracht.”

Corinne slikte. Buiten liep iemand voorbij onder een paraplu, een schaduw achter het natte glas. Haar tepels stonden hard tegen de dunne blouse. “Ik heb alles gewassen wat ik aan ondergoed bezit,” zei ze, en haar stem brak een beetje. “Zoals je wilde. Ik ben… ik ben al nat sinds je appte.”

“Dat weet ik.” Hij kwam dichterbij, rook naar zeep en warm zweet, en legde twee vingers onder haar kin. “Veilig woord is rood. Knijp twee keer in mijn pols als je mond vol zit en je wilt stoppen. Zeg het.”

“Rood. Twee keer knijpen. Ik wil dit, Lucas. Ik wil dat je me hier neemt. Voor dat raam. Ik wil dat je me gebruikt.”

“Dan ga je nu laten zien hoe erg.”

Ze keek hem aan, achtentwintig en geen greintje twijfel, en tilde langzaam haar rok op. Geen stof eronder. Alleen gladgeschoren huid, een glimmende spleet, en een draadje vocht dat al over haar binnenbeen liep. De koude lucht van de wasserette streek langs haar kutje en ze huiverde, niet van schaamte — van hoe graag ze wilde dat iemand buiten zou blijven staan en zou zien wat voor hoer ze voor hem was.

Lucas floot zacht, vuil. “Kijk nou. De advocate zonder slipje, midden in de nacht, kut open voor de buren. Draai je om. Handen op de droogtrommel.”

Ze gehoorzaamde. Het metaal was warm van de machine die nog nadraaide. Hij bond haar polsen met het zachte touw aan de greep van de trommel, strak genoeg dat ze niet weg kon, los genoeg dat haar vingers niet sliepen. Elke knoop voelde als een ja dat ze al weken in haar lijf had gedragen. Hij trok haar rok hoger, tot over haar heupen, en spreidde haar billen met één hand. Zijn duim gleed door haar nattigheid, traag, plagend, tot ze op haar tenen stond.

“Zo’n dure mond,” mompelde hij tegen haar oor, “en zo’n goedkope kut. Je lekt op de vloer, Corinne. Iedereen die nu binnenkomt ziet hoe graag je geneukt wilt worden.”

“Alsjeblieft,” hijgde ze. “Doe die vibrator erin. Ik kan niet meer wachten.”

Hij drukte het koude speeltje tegen haar clit, liet haar schokken, en schoof het toen diep in haar kutje. Het zoemde aan op de laagste stand, een venijnig gezoem dat meteen tegen haar wanden trilde. Ze kreunde hard, te hard voor een ruimte met ramen, en hij lachte kort.

“Hoor je jezelf? Een volwassen vrouw, vastgebonden aan een droogtrommel, met een stuk plastic in haar gore kut, en ze jankt al. Zeg het. Zeg wat je bent.”

“Ik ben… fuck, Lucas, ik ben jouw slet. Ik wil dat je me gebruikt. Hier. Hard. Ik smeek het. Neuk me. Maak me je publieke bondage-hoer, alsjeblieft, ik houd het niet—”

Hij zette de vibrator een stand hoger. Haar knieën knikten. Het touw hield haar overeind. Achter het raam glinsterde de lege stoep, en de gedachte dat iemand elk moment kon kijken, maakte haar nog natter. Ze duwde haar kont naar achteren, smekend zonder woorden, tot de woorden toch kwamen, vies en eerlijk.

“Gebruik me. Stop je lul in me. Ik wil je sperma. Ik wil dat je me neukt tot ik niet meer kan staan.”

Lucas ritste zijn broek open. Zijn pik was dik, heet, al glimmend aan de eikel, en hij wreef ermee langs haar bilnaad, over het speeltje dat nog in haar zoemde, tot ze jankte van ongeduld. Toen trok hij de vibrator een stukje terug, net genoeg om ruimte te maken, en stootte in één harde beweging tot aan zijn ballen in haar kut. Corinne schreeuwde. Het geluid kaatste tegen de machines. Hij bleef diep zitten, liet haar wennen aan de volle rek, en zette toen een ritme in dat niets met tederheid te maken had.

Doggystyle, vastgebonden, voorover tegen de trillende wastrommels. Elke stoot duwde haar heupen tegen het warme metaal. De vibrator, nog half in haar, zoemde tegen haar clit en tegen de onderkant van zijn pik tegelijk, een dubbele marteling die haar binnen een minuut naar de eerste climax joeg. Ze kwam schokkend, kut die om hem heen pulseerde, sappen die over zijn ballen liepen, en hij neukte er dwars doorheen.

“Nog een keer,” gromde hij. Zijn hand greep haar haar, trok haar hoofd omhoog zodat ze het raam in keek. “Kijk naar buiten. Laat de straat zien hoe een advocate klaarkomt op een lul terwijl ze vastzit. Nog een keer, slet. Ik stop niet.”

Zijn andere hand kwam neer op haar bil. Een harde klap, dan nog een, tot haar huid rood gloeide en elke nieuwe mep een schok door haar kut joeg. Ze telde niet. Ze voelde alleen: het branden, het zoemen, de dikke pik die haar openramde, de greep in haar haar die haar scalp liet tintelen. De tweede orgasm kwam scheller, haar stem brak, en ze smeekte dat hij niet zou stoppen, dat hij haar billen rood mocht slaan tot ze niet meer fatsoenlijk kon zitten morgen in de rechtbank.

“Derde,” zei hij, en hij ramde harder, de machines dreunden mee. “Kom voor me, gore bondage-hoer. Laat het lopen. Maak mijn lul nat.”

Ze kwam weer, benen trillend, mond open, een lang, smerig geluid dat niets meer met waardigheid te maken had. Speeksel hing aan haar lip. De vibrator gonsde door, meedogenloos, en Lucas trok hem er pas uit toen haar wanden zo hard om hem klemden dat hij zelf bijna kwam. Hij gooide het speeltje op de machine, waar het nog even nat lag te zoemen, en neukte haar leeg door, diep, snel, tot haar kont rood en glanzend was van zweet en klappen.

Toen stopte hij, nog hard, en maakte haar polsen los. Niet om haar te sparen. Om haar te verplaatsen.

“Op de vouwtafel,” zei hij. “Op je rug. Benen wijd. Ik wil je gezicht zien als ik je keel dichtdruk.”

Ze klom erop, rok nog om haar middel, blouse opengetrokken zodat haar tieten bloot lagen, tepels stijf. De tafel was hard onder haar rug. Lucas schoof tussen haar dijen, legde haar enkels op zijn schouders en stootte weer naar binnen, missionary, diep genoeg dat ze sterretjes zag. Zijn hand vond haar keel. Niet knellend tot ze geen adem meer had — zacht, gecontroleerd, precies de druk die ze hem weken geleden in een gefluisterd gesprek had gevraagd. Ze kon nog slikken. Ze kon nog praten. En dat was het punt.

“Zeg het,” beval hij, heupen die tegen haar aandrongen, pik die haar kut vulde tot ze vol zat. “Hardop. Voor het raam. Zeg hoe graag je mijn publieke bondage-hoer wilt zijn.”

“Ik wil het,” hijgde ze, stem hees onder zijn hand. “Ik wil jouw publieke bondage-hoer zijn. Ik wil dat je me vastbindt waar mensen me kunnen zien. Ik wil dat je me neukt tot ik leegloop. Ik ben jouw slet, Lucas, alleen van jou, en ik kom weer als je me dwingt het te zeggen—”

Hij kneep iets vaster, net lang genoeg dat haar zicht smaller werd, en liet los op het moment dat haar kut weer begon te trekken. Ze kwam met zijn naam in haar mond, benen schokkend om zijn middel, nagels in zijn onderarmen. Hij neukte door haar climax heen, zweet op zijn borst, blik strak op haar gezicht, en toen op het raam, alsof hij de lege straat uitdaagde om te kijken naar wat hij met haar deed.

“Ik ga in je komen,” zei hij. “Diep. Je houdt het binnen tot ik zeg dat je mag lekken. Begrepen?”

“Ja. Ja, kom in me. Vul me. Ik wil je zaad, ik wil het voelen, ik wil—”

Hij stootte nog drie keer, hard, tot aan de wortel, en kwam met een rauwe grom. Heet sperma spoot diep in haar kut, golf na golf, terwijl zij nog natrilde en haar wanden hem uitmolken alsof ze er nooit genoeg van zou krijgen. Hij bleef in haar tot de laatste druppel eruit was, voorhoofd tegen het hare, adem heet, en trok zich toen langzaam terug. Een wit draadje volgde zijn pik en brak op haar dij.

Lucas pakte het zwarte slipje uit de wasmand — nog vochtig, van haar, het kant dat ze net had willen wassen — en veegde haar kut ermee schoon, ruw, zonder poespas. Het doekje zoog haar nattigheid en zijn sperma op tot het zwaar en warm in zijn vuist lag. Hij hield het voor haar mond.

“Open.”

Ze opende. Hij duwde het slipje tussen haar lippen, proefde zichzelf en haar op haar tong, en ze zoog eraan zonder dat hij het hoefde te zeggen. Dankbaar, smerig, ogen glanzend. Ze kuste hem daarna, mond nog vol stof en smaak, een korte, hongerige kus die naar hen beiden rook.

“Volgende week,” fluisterde ze tegen zijn lippen, stem gedempt door het kant. “Zelfde tijd. Middernacht. Meer touw. Meer discipline. Ik wil dat je me harder straft waar het raam op staat.”

Lucas grinnikte, laag en lelijk, en stopte het speeltje terug in de tas alsof het een werkdag was geweest. Buiten tikte regen tegen het glas. Binnen droop zijn zaad alsnog langs haar dij, ondanks het slipje in haar mond, een warme streep over de rode afdruk van zijn hand.

“Hou dat ding tussen je tanden tot we thuis zijn,” zei hij, en hij gaf haar bil een laatste, harde mep die door de lege wasserette klonk. “En als je onderweg lekt op de stoep, dan lik je het zelf van het asfalt, slet. Dat is je aandenken.”