Reünie met Ex Schoonmoeder in de Nachttrein

Tom stapte de nachttrein naar Amsterdam in met een halflege rugzak en een halfvol flesje jenever dat hij stiekem in zijn jaszak had gestopt. Coupé 7, plaats 42. Hij schoof de deur open, keek op — en bevroor. Daar zat Carla. Zijn ex-schoonmoeder. Tweeënvijftig, voluptueus, met diezelfde ondeugende ogen die hem vroeger al in de war brachten bij familiediners. Haar blouse stond net iets te open, haar rok zat strak om heupen die nog steeds mannenhoofden deden draaien.

“Tom,” zei ze droog, en glimlachte alsof ze net de jackpot had gewonnen. “Wat een toeval. Of heb je mijn rouschema gehackt?”

“Ik check alleen de NS-app, Carla. Meer niet.” Hij ging tegenover haar zitten. De coupé was smal, de banken smal, de lucht al meteen te warm. De trein zette zich in beweging met een schok die hen allebei iets naar voren duwde. “Jaren geleden. En jij zit hier. Alsof het lot een slechte stand-upcomedian is.”

Carla leunde achterover. Haar decolleté diepte. “Jij staarde vroeger altijd. Denk je dat ik dat niet zag? Bij het barbecueën, als ik buktte voor de salade. Je oordeel was… luid, zeg maar.”

“Ik was twintig en dom,” grinnikte Tom. “Nu ben ik achtentwintig en nog steeds dom, maar met betere grappen.” Zijn knie raakte per ongeluk de hare. De trein schommelde. Hij trok niet terug. Zij ook niet.

Ze praatten over het verleden: de scheiding van haar dochter, de rare Kerstmissen, hoe Tom ooit per ongeluk haar beha uit de droger had gehaald en deed alsof het een vlag was. Carla lachte hard, legde een hand op zijn dij “per ongeluk”, en liet die daar een seconde te lang liggen. “Je kont zat altijd strak in die spijkerbroeken,” zei Tom, met opzet te luid. “Alsof de stof smeekte om genade. Nog steeds trouwens. Respect.”

“Flatteraar.” Ze boog voorover, liet hem expres meekijken. “Ik vond je altijd aantrekkelijk, weet je. Te jong, te gek, te… jij. Maar nu? We zitten hier opgesloten in een rijdende blikken doos. Geen getuigen behalve de conducteur die toch nooit komt.” Haar stem daalde. “Dus. Wat gaan we doen met die spanning, Tom?”

Hij slikte. Humor was zijn schild, maar zijn broek verraadde hem al. “Ik stem voor experimenteren voordat we in Amsterdam aankomen en de magie verdampt.”

Carla greep zijn shirt, trok hem over de kleine tafel heen en kuste hem hard. Tong, tanden, een zucht die half lach was. “Eindelijk,” mompelde ze tegen zijn mond.

De deur werd vergrendeld. Gordijnen dicht. Kleren vlogen. Carla duwde hem achterover op de bank, besteeg hem cowgirl terwijl de trein over wissels denderde. Haar grote borsten bungelden in zijn gezicht; hij likte haar tepels, zoog eraan alsof hij melk kon toveren. Zij steunde op zijn borstkas, hobbelde wild, haar natte kut gleed om zijn stijve lul heen en weer. “Fuck, je bent dikker dan ik dacht,” hijgde ze, lachend. “Mijn ex-schoonzoon. Wat een plotwending.”

“Schrijf een brief aan de redactie,” gromde Tom, en kneep in haar kont. Hij stootte omhoog, diep, terwijl zij haar borsten samendrukte tegen zijn gezicht. Haar sappen droop over zijn ballen. De wagon schudde; elke bocht duwde haar dieper op hem.

Toen draaide hij haar om. Doggystyle, knieën op de smalle bank, handen tegen het raam (gordijn of niet, het voelde smerig goed). Hij greep haar billen, spreidde ze, en stootte hard en diep naar binnen. Carla kreunde, duwde haar kont naar achteren, “Harder, jij grapjas, harder!” Hij klapte tegen haar heupen, natte geluiden vulden de coupé, vermengd met het geratel van de rails. Zijn vingers lieten witte afdrukken op haar huid. Zij keek over haar schouder, ogen glimmend, “Als de conducteur nu aanklopt, zeg ik dat we aan het bidden zijn.”

Ze wisselden naar missionaris. Carla spreidde haar benen wijd, één voet tegen het bagagerek, de andere over zijn schouder. Tom vingerde haar clit terwijl hij haar neukte, snelle cirkels, diepe stoten. Haar binnenste kneep om hem heen. “Ik kom—godverdomme Tom—” Zij kwam luid, een half onderdrukte kreet die in een schaterlach eindigde toen de trein precies toen door een tunnel reed en het geluid terugkaatste. Hij volgde, stootte diep, spoot in haar met een grom die meer op een verbaasde “oh shit” leek dan op porno. Ze trilden na, plakkerig, lachend om de absurditeit: ex-schoonmoeder, nachttrein, come die langzaam over haar dij lekte terwijl buiten de polders voorbijraasden.

Ze lagen nahijgend naast elkaar op de te smalle bank, half gekleed, haar hoofd op zijn schouder. “We hebben net de ex-schoonmoeder-clausule van het familierecht compleet gesloopt,” snaterde Carla. “En mijn rug gaat morgen klagen alsof ik een marathon heb gelopen.”

Tom kuste haar slap, nog steeds half stijf van de naschok. “Volgende stop is Utrecht. We kunnen doen alsof dit nooit is gebeurd… of we kunnen de retourticket-optie overwegen.”

Carla draaide haar hoofd, keek hem recht aan met die ondeugende glimlach, en vroeg: “Durf jij het aan om me in Amsterdam nog een keer te nemen, of houd je het bij één zondig nachtje op de rails?”