Reünie op de Huisboot: Imani’s Lange Afstandsliefde Ontbrandt

De lichten van de grachten legden goud op het zwarte water toen Imani de loopplank van de huisboot op stapte. Achtentwintig, grafisch ontwerpster, twee jaar New York in haar schouders en toch voelde ze zich naakt onder haar jas. De boot lag stil tegen de kade, lang en laag, met warm licht achter de ramen en muziek die zacht door het hout lekte. Binnen lachten stemmen die ze kende. Buiten rook het naar water, teer en de eerste koele adem van de nacht.

Ze had zichzelf wijsgemaakt dat het een gewone reünie was. Oude vriendinnen, een luxe boot die Yvonne via een cliënt had geregeld, wijn, dansen, oude grappen. Niets meer. Toen de deur openzwaaide en de warmte haar in het gezicht sloeg, wist ze dat ze loog.

Yvonne vloog op haar af, dertig, vastgoedmakelaar, armen wijd. “Imani. Eindelijk. Je ziet er duurder uit dan Amsterdam verdient.”

Imani lachte, liet zich omhelzen, voelde hoe haar hart te snel ging. Over Yvonnes schouder zag ze haar.

Noor stond bij het raam, een glas onaangeroerd in haar hand. Dertig, advocate, nog steeds die rechte rug en die mond die te snel de waarheid zei. Kort donker haar, een zwarte jurk die haar heupen volgde alsof de stof haar kende. Haar ogen vonden Imani meteen. Geen glimlach eerst. Alleen die blik, scherp en hongerig, alsof twee jaar stilte niets had gedaan aan wat eronder lag.

De lucht tussen hen knetterde. Imani voelde het in haar buik, laag en heet, een oude vonk die niet gedoofd was. Noor zette het glas neer zonder te drinken. Imani had onderweg ook niets gedronken. Ze wilde helder zijn. Ze wilde niets vergeten van wat er vanavond wel of niet gebeurde.

“Hoi,” zei Noor toen ze dichterbij kwam. Haar stem was lager dan Imani zich herinnerde, of misschien hoorde ze hem nu anders, met haar hele lijf.

“Hoi.” Imani’s mond was droog. “Je ziet er… goed uit.”

“Jij ook.” Noors blik gleed over haar hals, haar borsten onder de zijden top, haar blote sleutelbeens. Geen schaamte. “New York heeft je niet stukgemaakt.”

“Jij hebt me ook niet stukgemaakt.” Het kwam er harder uit dan ze bedoelde.

Noors mondhoek trok. “Weet ik. Daarom doet het nog steeds zeer.”

Om hen heen praatten de anderen, schonken in, zetten een playlist aan. Imani hoorde het nauwelijks. Ze rook Noors parfum, citrus en iets warms, en daaronder haar huid. Twee jaar geleden had ze die huid overal gelikt. Twee jaar geleden had Noor in een hotelkamer in Utrecht tegen haar aan liggen hijgen en gezegd dat lange afstand een leugen was als je lijf de waarheid al kende. Daarna was Imani toch gegaan. Voor het werk. Voor de angst. Voor alles wat ze niet hardop had durven zeggen.

Nu stonden ze op een huisboot in Amsterdam en loog niemand meer met zijn ogen.

De muziek werd harder. Yvonne trok iemand de kleine salon in om te dansen. Glazen klonken. Imani bleef aan de rand, Noor ook. Hun schouders raakten elkaar niet, en toch voelde Imani de warmte alsof er een hand op haar rug lag.

“Buiten,” zei Noor zacht. “Ik wil je stem horen zonder die bass.”

“Ja.”

Ze glipten door de zijdeur het dek op. De nacht was helder, sterren boven de daken, water dat zacht tegen de romp tikte. Achter hen dempte het hout de muziek tot een hartslag. Noor leunde tegen de reling. Imani bleef een stap van haar af staan, tot Noor haar pols pakte en haar naast zich trok.

“Ik heb niks gedronken,” zei Noor. “Jij ook niet, volgens mij. Ik wil dat je weet dat ik helder ben. En dat ik dit wil.”

“Ik ook.” Imani’s stem trilde niet. “Zeg het nog een keer als je stopt met willen. Dan stop ik.”

“Ik stop niet.”

Een windvlaag streek over het dek. Noors vingers bleven om Imani’s pols, duim op de ader, traag. “Weet je nog die nacht in mijn oude flat? Jij op je knieën, ik met mijn handen in je haar, en jij zei dat je mijn smaak de volgende ochtend nog in je mond wilde.”

Imani’s adem stokte. “Ik weet het nog. Je was nat tot op je dijen. Je vloekte toen ik te langzaam likte.”

“Ik vloek nog steeds als je te langzaam doet.” Noor draaide zich naar haar toe. Haar vrije hand legde ze op Imani’s heup, eerst licht, toen vaster. “En ik word nog steeds nat van je stem. Alleen al hoe je mijn naam zegt. Zeg hem.”

“Noor.”

Noors oogleden zakten. Haar greep verstrakte. “Nog eens.”

“Noor.” Imani stapte dichterbij tot hun borsten elkaar raakten door stof heen. “Ik fantaseer al weken over je mond. In de studio. In bed. In de taxi hierheen. Ik wil die mond op mijn kut. Ik wil horen hoe je ademt als je me likt. Ik wil je.”

“Dan krijg je me.” Noors hand gleed van haar heup naar haar bil, kneep, trok haar tegen zich aan. “Niet half. Niet beleefd. Helemaal.”

Imani greep Noors nek. Hun monden botsten, hongerig, open. Geen aarzeling. Tong tegen tong, tanden die zacht schampten, een geluid dat uit Imani’s keel kwam en meteen in Noors mond verdween. Noor smaakte naar munt en huid. Imani zoog op haar onderlip, liet los, zoende haar harder. Noors hand verdween onder haar top, palm heet op haar blote rug, nagels die een spoor trokken.

“Ja,” hijgde Imani tegen haar mond. “Blijf. Raak me aan.”

“Hier?” Noor beet zacht in haar kaak. “Of wil je een bed waar ik je kunt spreiden?”

“Bed. Nu. Voor ik je hier op het dek neuk met mijn vingers tot je gilt en de hele gracht het hoort.”

Noor lachte, schor. “Achterhut. Sleutel zit in mijn zak. Ik heb hem gepakt voor het geval jij net zo dom en geil zou zijn als ik.”

“Niet dom.” Imani kuste haar opnieuw, diep, tot ze allebei hijgden. “Geil. En ik stem in. Hardop. Ik wil je kut. Ik wil je mond. Ik wil dat je me neemt tot ik niet meer kan staan.”

“Mee eens.” Noor pakte haar hand. “Kom.”

Ze glipten langs de zijkant, weg van de salon, een smalle trap af naar de achterhut. Het bed was groot, wit laken, een lamp die laag brandde. De deur viel dicht. Het geluid van de anderen werd een verre brom. Noor draaide de sleutel om.

“Alleen wij,” zei ze. “Zeg nog eens dat je het wilt.”

“Ik wil het.” Imani trok haar top over haar hoofd. Geen beha. Haar borsten waren zwaar, tepels al hard. “Ik wil jou. Alleen jou. Nu.”

Noors blik werd donker. Ze stapte naar voren, nam een borst in haar hand, boog en zoog de tepel in haar mond. Imani’s knieën knikten. Noors tong cirkelde, haar tanden schampten, haar andere hand kneep in de vrije borst tot Imani vloekte.

“Op het bed,” zei Noor tegen haar huid. “Broek uit. Benen wijd. Ik ga je kut likken tot je schokt.”

Imani gehoorzaamde zonder schaamte. Ze schopte haar schoenen uit, stroopte haar broek en slip in één beweging naar beneden en ging op haar rug liggen. Het laken was koel. Haar kut was dat niet. Ze voelde hoe nat ze al was, hoe haar schaamlippen zwollen, hoe haar clit klopte bij elke ademhaling.

Noor kleedde zich langzamer uit. Jurk over haar hoofd, beha los, slip langs haar dijen. Haar lichaam was stevig, heupen breed, borsten vol, een litteken op haar rib dat Imani ooit had gekust tot Noor lachte en haar omver trok. Tussen haar benen glinsterde ze. Imani staarde en voelde haar eigen mond wateren.

“Kijk maar,” zei Noor. “Straks is die van jou. Eerst de mijne op jou.”

Ze kroop het bed op, kuste Imani’s buik, haar heupbot, de binnenkant van haar dij. Imani spreidde verder. Noor blies zacht over haar kut en Imani kromde.

“Alsjeblieft.”

“Zo hoor ik je graag.” Noor legde haar mond erop.

De eerste lik was lang, van haar opening tot haar clit, traag en diep, tong plat en heet. Imani greep het laken. Noor deed het nog eens, en nog eens, alsof ze de smaak in zich wilde branden. Toen zette ze haar mond om Imani’s clit en zoog, zacht eerst, toen vaster, tong die eronder flikkerde.

“Fuck, Noor. Ja. Precies daar.”

Noor kreunde tegen haar aan, de trilling schoot door Imani’s clit. Twee vingers gleden naar binnen, traag, tot de knokkels, en krulden. Imani’s heupen kwamen omhoog. Noor hield haar vast met haar vrije arm, likte dieper, zoog harder, vingerde in een ritme dat Imani’s adem brak.

“Niet stoppen. Ik ben dichtbij. Ik wil komen op je tong.”

“Kom dan,” mompelde Noor, mond nat, stem gesmoord. “Geef het me. Ik wil je voelen samentrekken.”

Ze likte haar clit in korte, gerichte halen, vingers diep en krom, en Imani brak. De ontlading schoot vanuit haar kut door haar buik, haar dijen, haar keel. Ze schokte, riep Noors naam, drukte haar kut tegen die mond en kwam hard, nat, lang. Noor bleef likken door de schokken heen, zachter toen Imani begon te trillen van overgevoeligheid, tot Imani haar haar vastgreep en haar omhoog trok.

Hun monden vonden elkaar. Imani proefde zichzelf, zout en zoet, en kreunde.

“Mijn beurt,” hijgde ze. “Op je rug. Ik ga je vingerneuken tot je gilt, en ik zuig je clit leeg.”

“Ja.” Noor draaide zich om, liet zich vallen, benen al open. “Hard. Ik kan het hebben. Ik wil het.”

Imani knielde tussen haar dijen. Noors kut was gezwollen, glanzend, clit stijf onder het kapje. Imani spreidde haar met twee vingers, boog en zoog die clit meteen in haar mond. Noor vloekte, luid, handen in Imani’s haar.

“Godver, ja. Zuig. Niet lief.”

Imani zoog harder, tong erover, en stak drie vingers in haar. Noor was zo nat dat ze meteen naar binnen gleden. Imani neukte haar met die vingers, diep, stotend, palm die tegen haar clit sloeg elke keer dat haar mond even losliet om adem te halen. Het geluid was nat en obsceen. Noors heupen ramden terug.

“Harder. Ik wil je tot je knokkels. Ik wil dat je me voelt spannen.”

“Je bent een geil wijf,” zei Imani tegen haar clit, en stootte dieper. “Mijn geile wijf. Kom voor me. Gillen mag. Ik wil het horen.”

Noors dijen trilden. Imani kromde haar vingers, vond die plek vanbinnen, wreef en zoog tegelijk. Noor gilde, echt, een rauwe kreet die tegen het hout kaatste. Haar kut trok ritmisch om Imani’s vingers, een warme golf liep over haar hand. Imani bleef bewegen tot Noor haar wegduwde, lachend en vloekend tegelijk.

“Te veel. Fuck. Kom hier.”

Ze trokken elkaar omhoog. Voorhoofd tegen voorhoofd, adem mengend, zweet op hun huid.

“Tribben,” zei Imani. “Kut tegen kut. Ik wil je voelen glijden. Ik wil je polsen vasthouden en in je ogen kijken als we komen.”

“Doe het.” Noor ging op haar rug, armen boven haar hoofd, polsen gekruist. “Hou me vast. Neuk me zo. En praat smerig. In het Nederlands. Ik wil je vieze mond.”

Imani klom op haar, zette een been tussen de hare, schoof tot hun kuttten elkaar raakten. De eerste druk was elektrisch, nat op nat, clit tegen clit. Ze kreunden allebei. Imani pakte Noors polsen, drukte ze in het kussen boven haar hoofd, en begon te bewegen.

Heupen die schoven, maalden, sloegen. Het geluid was slurpend, heet, onmogelijk stil te houden. Imani keek haar aan. Noors ogen waren wijd, mond open, wangen rood.

“Voel je dat?” siste Imani. “Mijn natte kut op de jouwe. Je bent zo geil dat je over me heen glijdt. Ik ga je neuken tot we allebei leeg zijn.”

“Ja. Harder. Houd me vast. Ik ben van jou vanavond.”

“Je bent van mij.” Imani stootte, clit die over clit schuurde, druk die precies goed was. “Vuile, natte slet van me. Je gilt zo mooi. Je kut wil de mijne. Zeg het.”

“Ik wil je kut.” Noors stem brak. “Neuk me. Maak me kapot. Ik kom zo. Blijf kijken.”

Imani drukte haar polsen vaster, boog tot hun borsten tegen elkaar plakten van het zweet, en ramde haar heupen in een kort, hard ritme. “Kijk me aan. Kom met me. Nu. Geef het me, Noor. Spuit tegen me aan. Ik kom ook. Ik voel het. Fuck, ik—”

Noor schreeuwde haar naam. Haar lijf spande, haar kut pulseerde tegen die van Imani, een nieuwe vloed van nattigheid. Imani volgde een hartslag later, een harde, schokkende ontlading die haar zicht wit maakte. Ze bleef malen door de piek heen, polsen nog vast, ogen open, tot ze allebei slap werden en alleen nog hijgden.

Ze liet de polsen los. Noor trok haar armen meteen om haar heen, niet om te ontsnappen, om haar vast te houden. Ze rolden op hun zij, benen verstrengeld, kuttten nog tegen elkaar, te gevoelig en te nat om meteen te scheiden. Zweet koelde op hun ruggen. Buiten tikte het water. Binnen was alleen hun adem.

Imani streelde Noors rug, traag, van schouder tot stuit. Haar vingers trilden nog.

“Dit keer ga ik niet weg,” fluisterde ze tegen Noors haar. “Niet naar New York. Niet uit dit bed alsof het een ongeluk was. Ik blijf in Amsterdam. Mijn studio kan hier. Ik heb de lease al opgezegd daar. Ik wilde het je zelf zeggen, niet via een bericht.”

Noor was stil, toen drukte ze een kus op Imani’s sleutelbeen. “Zeg het nog eens als je niet net bent klaargekomen. Ik wil het horen als je hoofd weer werkt.”

“Mijn hoofd werkt.” Imani lachte zacht, hees. “Ik ben helder. Ik ben nuchter. En ik meen het. Maar ik wil meer dan een belofte in het donker.”

Ze lag al te rekenen, terwijl haar vingers nog cirkels trokken op Noors vochtige huid. Morgenvroeg, voor de anderen wakker werden, zouden ze de boot afgaan. Niet stiekem. Hand in hand, als ze dat wilden. Daarna Noors appartement aan de Nassaukade, douche, koffie, en Imani op haar knieën op de keukenvloer omdat ze Noors ochtendstem wilde horen breken. Zaterdag de sleutel van haar nieuwe studio ophalen, Noor mee, en daarna niet naar huis maar terug naar deze boot als Yvonne hem nog een nacht kon regelen. Zo niet, dan boekte Imani zelf een kleinere, ergens waar niemand hen hoorde gillen.

“Volgende keer,” zei ze, al hardop aan het plannen, “wil ik je in jouw bed, met het raam open, en daarna wil ik dat je me uitkleedt in mijn studio tussen de drukproeven. En over twee weken, als jij die zitting in Den Haag hebt, kom ik de avond ervoor. Hotel. Hele nacht. Geen wekker tot we zelf beslissen dat we opstaan. Zeg ja, of zeg wat je anders wilt. Maar ik regel het. Ik ga het niet weer laten wegzakken.”

Noor tilde haar hoofd. Haar ogen waren rood van het hijgen, haar mond gezwollen, en ze glimlachte als iemand die net een zaak had gewonnen die ze al jaren wilde.

“Ja,” zei ze. “Morgen mijn bed. Zaterdag je studio. En die hotelkamer boek jij, maar ik kies het speelgoed. Ik heb nog een riem in mijn la die je polsen beter houdt dan je handen. Als je dat wilt.”

“Ik wil het.” Imani kuste haar, langzaam nu, zout en zeker. “Ik app je straks het tijdstip. Niet vaag. Een plan. En als je wakker wordt met mijn mond al tussen je benen, is dat omdat je het nu al hebt gezegd.”

“Ik zeg het nog eens.” Noor trok haar dichter, dij over Imani’s heup, kut nog warm tegen haar huid. “Ik wil het. Morgen. En de keer daarna. Blijf. En hou op met praten alleen als je me weer gaat neuken. Anders blijf je plannen. Ik hoor je toch al schuiven met data in je hoofd.”

Imani grijnsde tegen haar mond. Buiten dansten de anderen door. Binnen lag het schema al vast, heet en concreet, en ze was nog lang niet klaar met de vrouw onder haar handen.