Ringgevecht van Verlangen

De tl-buizen boven de ring zoemden alsof ze ook moe waren. Buiten lag Amsterdam in een natte novemberavond, regen tegen de ruiten van het kleine sportschooltje in een zijstraat van de Kinkerstraat, binnen was het warm en muf van rubber, talk en mannenzweet. Mike, achtentwintig, personal trainer, had de sleutel van Bruno gekregen om laat open te blijven voor zijn eigen sessie. Hij stond blootsvoets op de mat, shirt uit, borst nog nat van de roeimachine, en hij dacht dat hij alleen was tot de deur opensloeg.

Lars kwam binnen met de kou nog in zijn haar. Vierentwintig, kickbokser, schouders breed genoeg om de deuropening smaller te maken, dijen als kabels onder een zwarte short. Zijn sporttas bonsde tegen zijn kuit. Hij keek één keer de lege zaal rond en toen bleef zijn blik op Mike hangen, lang, brutaal, alsof hij iets taxeerde wat hij wilde hebben.

"Bruno zei dat ik nog kon trainen," zei hij. Zijn stem schuurde. "Jij bent die trainer. Mike. Degene die tegen iedereen zegt dat hij de sterkste in de ring is."

Mike veegde zweet van zijn bovenlip en liet zijn ogen zakken over Lars' buik, over de scherpe V die in de short verdween. Hij voelde zijn pik al reageren, grof en eerlijk, en hij deed geen moeite om het te verbergen. "Ik zeg dat tegen mannen die groot praten en klein vechten. Jij ziet eruit alsof je denkt dat je mij neerlegt."

"Ik denk het niet." Lars zette zijn tas neer en trok zijn hoodie uit. Eronder een hemd dat aan zijn ribben plakte. "Ik weet het. Tenzij jij te bang bent om het te bewijzen zonder handschoenen."

De woorden hingen tussen hen in, dikker dan de lucht. Mike stapte van de mat af en liep tot hij de hitte van Lars' lichaam rook, zout en een vleug deodorant die het niet meer hield. "Ring," zei hij zacht. "Nu. Wie de ander op zijn rug krijgt, wint. De verliezer doet wat de winnaar vraagt. Alles. En als je dit niet wilt, dan zeg je het nu en train je op de zak en ga je naar huis."

Lars' adem stokte. Zijn blik gleed naar Mike's kruis, waar de stof al strak stond, en terug naar zijn mond. Er lag geen twijfel in zijn gezicht, alleen honger. "Ik wil het," zei hij, hard genoeg dat het door de lege zaal droeg. "Ik wil jou. Op die mat. Als jij wint, mag je me nemen. Als ik win, neuk ik jou tot je mijn naam schreeuwt. Zeg jij ook ja, of hou je kop."

"Ja." Mike greep de onderkant van Lars' hemd en trok het omhoog, langzaam, zodat zijn knokkels over warme huid schraapten. "Ja, verdomme. Ik wil je. Helemaal. Rood is stop. Verder ben je van mij tot een van ons zegt dat het genoeg is."

"Rood is stop," herhaalde Lars, en hij hielp het hemd over zijn hoofd. Zijn borst was glad van zweet, tepels donker en hard. "En ik ga niet rood zeggen omdat ik te geil ben. Ik ga het zeggen als ik het meen. Dus kom op, trainer. Laat zien of je praatjes iets waard zijn."

Ze klommen door de touwen. Het canvas was warm van de lampen, een beetje kleverig. Mike cirkelde, handen laag, en Lars kwam op hem af met die snelle kickbokserspas, licht op zijn voeten ondanks de massa. De eerste greep was ruw. Mike ving Lars' pols, draaide, en Lars draaide mee, borst tegen borst, heupen die botsten. Het geluid was nat leer en adem. Mike voelde meteen hoe hard Lars al was, een dikke richel die tegen zijn eigen stijve drukte door twee lagen dunne stof heen.

"Voel je dat?" gromde Mike tegen Lars' oor. Hij duwde zijn bekken naar voren, wreef, genoot van de schok die door Lars' lijf ging. "Je bent keihard van een beetje stoeien. Grote vechter."

Lars lachte hees en haakte een been achter Mike's kuit. Ze gingen bijna neer. Mike hield ze staande, handen op Lars' onderrug, vingers die onder de band van de short gleden en warme, natte huid vonden. Lars' mond lag tegen Mike's hals. Zijn stem was een fluistering, gebroken van adem.

"Ik wil je pik voelen," zei hij. "Niet door die broek. Ik wil hem in mijn hand, in mijn bek, in me. Ik sta hier te trillen, Mike. Dus hou op met doen alsof dit alleen een gevecht is."

Mike's bloed denderde in zijn oren. Hij greep Lars' billen met beide handen, hard, spreidde ze een beetje door de stof en trok hem dichter, tot hun stijven pijnlijk tegen elkaar schuurden. "Laat het dan zien," zei hij, laag en vuil. "Laat zien hoe graag je genomen wilt worden. Op je knieën, of ik leg je er zelf op. Zeg het."

"Ik wil genomen worden." Lars' vingers groeven in Mike's schouders. Zijn heupen bewogen al, klein, schaamteloos, een wrijving die hen allebei deed sissen. "Ik wil je lul. Ik geef toestemming. Neem me. Maar vecht er eerst voor, klootzak, anders is het te makkelijk."

Mike grijnsde, duwde, en ze vielen. De mat ving hen met een doffe klap. Lars lag half onder hem, een been om Mike's middel, en heel even was het echt worstelen: ellebogen, grepen, zweet dat op zweet gleed, spieren die schokten. Mike won de positie omdat hij zwaarder drukte en omdat Lars, ergens onder het verzet, zijn heupen optilde in plaats van weg te draaien. Toen Mike zijn polsen naast zijn hoofd vastzette, keek Lars hem aan met natte lippen en een blik die smeekte en daagde tegelijk.

"Genoeg gevochten," hijgde Mike. "Kleed je uit. Nu. Tenzij je rood wilt zeggen."

"Geen rood." Lars wrong een hand los en trok zijn short naar beneden, samen met zijn boxershort. Zijn pik sprong vrij, dik, donker aan de eikel, een draad voorvocht dat op zijn buik drupte. "Jij ook. Ik wil je zien."

Mike kwam overeind op zijn knieën en schoof zijn broek af. Zijn lul was zwaar, lang, de ader dik onder de huid, de kop al glanzend. Lars' ogen werden groot. Hij likte zijn lippen zonder het te merken. Mike pakte zichzelf bij de basis en tikte de eikel zacht tegen Lars' wang, een smerig, duidelijk gebaar.

"Op je knieën," zei hij. "Je wilde hem voelen. Dus voel hem. Diep. En kijk me aan terwijl je mijn pik pijpt alsof je er je wedstrijd mee wint."

Lars draaide zich om, kwam op zijn knieën op het canvas, handen op Mike's dijen. Hij keek op. "Ik wil dit," zei hij nog een keer, helder, en toen opende hij zijn mond.

De eerste lik was langzaam, van bal tot top, tong breed en nat. Mike vloekte. Lars nam hem in, lippen strak, en zoog tot zijn wangen hol werden. Het geluid was obsceen in de stille zaal: nat, zuigend, onderbroken door Lars' neus die piepte als hij te diep ging. Mike legde een hand in zijn korte haar, niet om te trekken, nog niet, alleen om te sturen.

"Ja," gromde hij. "Zo. Braaf bekje voor zo'n harde kicker. Je zuigt alsof je uitgehongerd bent. Dieper. Je kunt het. Ik wil je keel voelen."

Lars kreunde rond de schacht en zakte verder. De eikel stootte tegen zijn huig. Hij kokhalsde één keer, ogen waterig, en hij trok niet weg. Hij keek op, knikte klein, en Mike duwde, centimeter voor centimeter, tot Lars' neus tegen zijn schaamhaar drukte en zijn keel zich openspande om de dikke pik. Speeksel liep over Lars' kin, op Mike's ballen, warm en glibberig.

"Kijk jou," zei Mike, stem schor van lust. "Mijn pik helemaal in je keel. Je bent gemaakt om te pijpen, Lars. Die grote mond van je, al dat gepraat, en nu zit je vol met mij en je wilt meer. Zuig. Harder. Laat me horen hoe graag je mijn zaad wilt."

Lars zoog, hoofd bewegend, hand om wat hij niet in zijn mond kreeg, de andere hand tussen zijn eigen benen om zijn stijve te omklemmen. Mike liet hem even werken, genoot van het zicht: brede rug, zweetdruppels langs de ruggengraat, kont omhoog alsof hij zich al aanbood. Toen trok hij hem van zijn pik, een draad speeksel tussen lippen en eikel.

"Genoeg," zei hij. "Op handen en knieën. Kont naar me toe. Ik ga je neuken tot die mat nat is."

"Doe het," hijgde Lars. Hij draaide, zakte op zijn ellebogen, rug hol, billen gespreid. Zijn gat trok samen, roze en strak tussen de spier. "Er zit glijmiddel in mijn tas. Zijvak. Ik heb het meegenomen omdat ik hoopte dat je dit zou doen. Dus geen excuus. Neuk me."

Mike griste de tube, kwam terug, knielde achter hem. Hij smeerde zijn vingers, wreef over het strakke ringetje, en duwde één vinger naar binnen toen Lars zich openduwde en een laag, dierlijk geluid maakte. "Strak," mompelde Mike. Hij werkte een tweede vinger erbij, spreidde, draaide, vond de plek die Lars' dijen deed trillen. "Je gat zuigt aan mijn vingers. Je wilt mijn pik zo graag dat je bijna smeekt zonder woorden. Zeg het toch. Smeek."

"Neuk me," zei Lars, stem gebroken. "Stop die dikke lul in me. Ik wil hem. Ik vraag erom. Hard. Trek aan mijn haar. Sla op mijn kont. Ik wil voelen dat ik verloren heb en dat ik het lekker vind."

Mike trok zijn vingers terug, smeerde zijn pik tot die glom, zette de kop tegen Lars' gat en duwde. De weerstand was heet en kort. Lars vloekte, duwde terug, en de eikel gleed naar binnen. Mike hield stil, handen op die smalle taille, en voelde hoe het gat om hem pulseerde.

"Oké?" vroeg hij, ruw maar echt.

"Ja. Meer. Alles."

Hij gaf alles. Centimeter na centimeter, tot zijn ballen tegen Lars' billen sloegen en hij tot de wortel in die strakke hitte zat. Toen begon hij te stoten. Eerst diep en langzaam, daarna harder, het canvas piepend onder hun knieën, het geluid van huid op huid nat en luid. Hij greep een vuist vol haar en trok Lars' hoofd omhoog, boog zijn rug nog holler, en ramde diep.

"Zo," gromde hij bij elke stoot. "Mijn pik in je strakke gat. Voel je hoe diep ik zit? Je neemt me als een geil gat dat niet genoeg krijgt. Harder? Zeg het."

"Harder. Sla me."

Mike's vlakke hand kwam neer op Lars' bil, een scherpe klap die het vlees deed deinzen en rood achterliet. Lars schreeuwde, niet van pijn die hij niet wilde, maar van een genot dat door zijn hele lijf schokte. Mike sloeg nog een keer, andere bil, en neukte door, heupen die knalden, pik die er bijna uitgleed en dan weer tot de basis naar binnen ramde. Voorvocht en glijmiddel maakten alles glad. Lars' eigen lul zwaaide zwaar onder hem, lekkend op de mat, onaangeroerd en keihard.

"Je lekt op de mat," zei Mike tegen zijn oor, terwijl hij zijn haar strak hield en diep bleef stoten. "Straks spuit je daar je zaad uit terwijl ik je vol pomp. Maar eerst wil ik je zien rijden. Ik wil je kont op mijn pik, jij die het werk doet. Draai je om."

Hij trok zich terug. Lars kreunde van het lege gevoel, draaide zich hijgend om. Mike ging op zijn rug op de mat, pik nat en stijf omhoog, en trok Lars boven op zich, met zijn rug naar Mike's borst. Lars begreep het meteen. Hij zette zijn voeten, greep Mike's lul, en zakte er in één lange, trillende beweging op neer tot hij weer vol zat.

"Godver," siste hij. "Je zit zo diep zo."

"Rij," beval Mike. Zijn handen lagen op Lars' heupen, duimen in de kuiltjes boven zijn kont. "Laat me zien hoe een kickbokser een pik berijdt. Hard. Ik wil je gat om me voelen knijpen."

Lars reed. Op en neer, dan malend, billen die op Mike's bekken kletsten, spieren in zijn rug die samenballen onder het zweet. Mike keek naar beneden, naar de plek waar zijn pik in dat rode, gebruikte gat verdween en weer tevoorschijn kwam, glanzend. Hij sloeg nog een keer op de bil binnen bereik, greep toen Lars' haar opnieuw en trok zijn hoofd achterover zodat zijn keel bloot lag.

"Ja, zo," praatte hij vuil door. "Rij op mijn lul. Je bent van mij vanavond. Elke keer dat je zakt, neem je me dieper. Knijp. Ik voel je. Je gaat klaarkomen zonder je pik aan te raken, hè? Of wel. Pak jezelf. Spuit over de mat terwijl ik in je kont kom."

Lars greep zijn eigen pik, vuist snel, rukkend in het ritme van zijn heupen. Het geluid werd wilder: gekreun, het natte klappen van lichamen, Mike's gegrom, Lars die zijn naam herhaalde alsof het een vloek was. Mike stootte van onderen omhoog, ontmoette elke val, ramde zo diep als het ging. Zijn ballen trokken samen. De hitte was te veel, te strak, te gewild.

"Ik kom," hijgde hij. "In je. Nu. Neem het."

"Ja, spuit in me, vul me, ik kom ook—"

Mike kwam met een schreeuw die tegen de touwen kaatste. Zijn pik pulseerde diep in Lars' kont, straal na straal heet zaad, en hij hield Lars' heupen vast zodat niets verloren ging, alles naar binnen. Lars schokte boven hem, rug hol, en zijn vuist vloog over zijn eikel. Hij schreeuwde, rauw, en zijn zaad spoot in dikke witte boogjes over de mat, over zijn vingers, een paar druppels tot op Mike's dij. Zijn gat kneep ritmisch om Mike's leegpompende pik, melkte hem uit tot Mike niets meer had en alleen nog lag te trillen.

Ze vielen zijwaarts, nog verbonden, Mike's pik zacht wordend in de natte warmte, Lars' rug tegen zijn borst. Het canvas onder hen was een puinhoop van zweet, speeksel en sperma. Hun adem ging in horten. Mike's hand lag slap op Lars' buik, Lars' vingers haakten in de zijne zonder erbij na te denken.

Een tijdje zeiden ze niets. Alleen het zoemen van de lamp en de regen buiten.

Toen lachte Lars, hees en ongelovig. "Dus. Wie heeft er gewonnen?"

"Wij allebei," zei Mike tegen zijn schouder. Hij kuste het zweet daar, traag. "En ik wil een herkansing. Elke week. Zelfde ring. Zelfde regels. Jij en ik, laat, als Bruno weg is. Dit ringgevecht, tot een van ons echt rood zegt of tot we niet meer kunnen lopen."

"Elke week," herhaalde Lars. Hij draaide zijn hoofd, zocht Mike's mond en kuste hem, smerig en zacht tegelijk, tong die nog naar hen beiden smaakte. "Afgesproken. Donderdag. Ik neem meer glijmiddel mee. En jij zorgt dat de deur op slot is."

Ze maakten zich los met een nat geluid dat hen allebei weer even geil maakte, te moe om er iets mee te doen. In de kleine douche achter de kleedkamer stonden ze tegen elkaar onder te heet water. Mike waste Lars' rug, zijn vingers gleden tussen de billen, voelden zijn eigen zaad nog langzaam uit dat gebruikte gat lekken, en Lars leunde met zijn voorhoofd tegen de tegels en zuchtte alsof hij thuiskwam. Daarna, droog en nog nahijgend op de bank, wisselden ze nummers uit. Namen die ze allebei al hardop hadden geschreeuwd, stonden nu netjes in een contact.

Buiten was de straat leeg en glimmend. Ze liepen samen tot de hoek, schouders die elkaar raakten, en daar splitsten ze. Lars keek nog één keer om, grijns breed, en stak zijn hand op.

Mike stak de sleutel in zijn zak en liep de andere kant op, benen zwaar, kont en pik nog gevoelig op een manier die hij niet wilde missen. In zijn hoofd was hij al bezig met volgende week. Niet alleen hetzelfde. Hij zag Lars al met zijn polsen in zijn eigen binnenhandschoenen gesnoerd aan het onderste ringtouw, kont omhoog, mond open, terwijl Mike hem eerst langzaam gek maakte en dan pas hard nam. Hij zou een spiegel tegen de ring zetten zodat Lars moest zien hoe hij genomen werd. Donderdag. Acht uur. Deur op slot. En als Lars dacht dat hij de volgende ronde zou winnen, dan had Mike daar ook al een plan voor: hem laten winnen, heel even, en dan alsnog op zijn knieën gaan tot Lars smeekte om geruild te worden.

Hij glimlachte in de regen en typte, nog voor hij de hoek om was, een bericht.

Donderdag. Zelfde ring. Ik heb al bedacht hoe ik je deze keer laat verliezen. Zeg ja.

Het antwoord kwam voor hij drie stappen verder was.

Ja. En ik heb ook een plan. Reken er maar op dat jij degene bent die smeekt.