Verboden Hereniging in het Atelier

Ik ben vierentwintig en al jaren tekenen mijn geheime gedachten zich af in schetsen die niemand mag zien. Elise is tweeënveertig, mijn stiefmoeder, de vrouw die mijn vader trouwde toen ik zeventien was, en de succesvolle kunstenares van wie ik stiekem droomde terwijl ik deed alsof ik alleen haar techniek bewonderde. Haar atelier ligt achter in het oude herenhuis, een hoge ruimte met noorderlicht, geur van terpentijn en lijnolie, doeken die tegen de muren leunen als stille getuigen. Toen mijn vader voor twee weken naar het buitenland vertrok voor een project, vroeg ze me of ik haar wilde helpen met een groot doek. Ik zei ja voordat ik de gevolgen had overdacht, wetend dat elk uur naast haar een grap op het randje was van iets wat ons gezin zou kunnen breken.

Die eerste ochtend stond ze al in een oude linnen blouse die te dun was en een spijkerbroek met verfspatten. Haar donkere haar zat los, een paar grijze strengen bij de slapen die haar rijper maakten in plaats van ouder. “Kom hier, Thomas,” zei ze, en haar stem klonk gewoon, maar ik voelde de spanning meteen in mijn buik. We begonnen het doek op te spannen, een meter tachtig bij twee twintig, en onze handen raakten elkaar bij de spijkers. Per ongeluk, zei ik bij mezelf, maar mijn lichaam geloofde er niets van. Jarenlang had ik haar bekeken tijdens etentjes, hoe ze wijn over haar lippen liet glijden, hoe ze lachte met haar hoofd achterover zodat ik de lijn van haar keel zag. Verboden. Absoluut niet toegestaan in ons samengestelde gezin. En toch stond ik daar met een half harde pik terwijl ik deed alsof ik alleen de compositie besprak.

We mengden blauw en oker op een grote plaat. Elise stond dicht bij me, haar schouder raakte de mijne. “Je bent zo groot geworden,” murmelde ze, half plagerig, half serieus. “Sterk ook. Die armen… ik herinner me nog toen je een dunne jongen was die naar mijn schilderijen keek alsof ze geheimen bevatten.” Haar vingers streek per ongeluk over de achterkant van mijn hand toen ze een penseel pakte. Ik slikte. Mijn broek begon te knellen. Ze merkte het op; ik zag hoe haar blik even naar beneden schoot en hoe een glimlach haar mondhoek optrok. “Warm hierbinnen, hè?” zei ze zacht. We bleven schilderen, laag over laag, en elke keer dat onze handen elkaar raakten duurde het een seconde langer. Ik voelde zweet in mijn nek. De herinneringen aan heimelijke blikken kwamen terug: hoe ik haar ooit halfnaakt uit de badkamer had zien komen, hoe ik me had afgetrokken met haar naam op mijn lippen zonder geluid te maken.

Na een uur duwde ze het penseel weg. Ze keek me recht aan, haar pupillen wijd. “Ik fantaseer hier al jaren over, Thomas. Over dit moment. Over jou. En dat mag niet. We weten het allebei.” Haar stem was hees. Ik hoorde mijn eigen adem. “Elise…” begon ik, maar ze schudde haar hoofd. “Zeg niets. Kies. Of we stoppen nu en doen alsof dit nooit is gebeurd, of je kust me.” Ik koos. Ik greep haar gezicht met beide handen en kuste haar hard, open mond, tong die meteen diep ging. Ze kreunde in mijn mond, greep mijn shirt vast en trok me dichterbij. De transgressie was compleet de seconde dat onze lippen elkaar vonden. Geen vergissing meer, geen per ongeluk. We wilden dit allebei.

Haar handen gleden onder mijn shirt, nagels over mijn buik. Ik duwde haar achteruit tegen de werktafel, kuste haar hals, beet zacht in de plek waar haar sleutelbeen begon. “God, ik wil je al zo lang,” snikte ze. Ik trok haar blouse open, knoopjes vlogen, en haar borsten lagen in een eenvoudige zwarte bh die ik meteen naar beneden trok. Haar tepels waren hard, donkerroze. Ik zoog er een in mijn mond terwijl mijn handen haar broek openmaakten. Ze hijgde, duwde mijn hoofd dichterbij. “Zuig harder… ja zo.” Ik liet haar los alleen om op mijn knieën te zakken, maar zij was sneller. Elise zakte zelf door haar knieën, keek omhoog met die wellustige blik die ik alleen in dromen had gezien, en opende mijn broek.

Mijn pik sprong eruit, hard en dik, de eikel al glanzend. Ze pakte hem bij de basis, streek met haar duim over de druppel vocht en bracht hem naar haar lippen. “Zo groot… ik wist dat je groot zou zijn.” Toen nam ze me diep in haar mond. Warm, nat, haar tong plat tegen de onderkant terwijl ze langzaam naar voren schoof tot ik haar keel raakte. Ze keek me de hele tijd aan, ogen waterig van de inspanning, speeksel dat langs haar kin droop. Ik kreunde hard, handen in haar haar. Ze zoog, likte, nam me weer diep, gorgelend geluid toen ik haar keel vulde. “Elise… fuck… je mond…” Ze trok even terug, ademde, en glimlachte vuil. “Ik wil je proeven als je klaarkomt, maar eerst wil ik je in me.”

Ik tilde haar op alsof ze niets woog en zette haar op de werktafel tussen de tubes verf en de penselen. Haar broek en slipje gingen eraf in één ruk. Haar kut was kaal, glad, de schaamlippen al open en glanzend van nat. Ik trok het natte slipje helemaal opzij — het hing nog half aan één enkel — en wreef met twee vingers tussen haar plooien. Ze was drassig. “Neuk me,” smeekte ze. “Ruig. Ik wil voelen dat het verboden is.” Ik duwde mijn eikel tegen haar opening en stootte in één lange beweging naar binnen tot mijn ballen tegen haar kont lagen. Ze schreeuwde het uit, nagels meteen in mijn rug, diep genoeg om krassen te trekken. Missionaris op de tafel, haar benen wijd om mijn heupen, hielen in mijn rug. Ik neukte haar hard, diepe stoten die de tafel deden kraken, verfspatten die op haar dijen kwamen. “Harder… godverdomme harder, Thomas… ja zo, vul me…” Haar borsten hobbelden bij elke stoot. Ik zoog weer aan een tepel terwijl ik bleef pompen, het natte geluid van onze lichamen vulde het atelier.

Ze kwam al snel de eerste keer, haar kut die samentrok om mijn pik, warme golven die me bijna meesleepten. Ik bleef in haar zitten tot de rillingen stopten, kuste haar open mond. “Draai je om,” gromde ik. Ze gehoorzaamde gretig, op handen en knieën op de werktafel, kont omhoog, haar nog steeds om mijn lul geklemd tot ik eruit gleed. Ik pakte haar heupen, greep een handvol van haar donkere haar en trok haar hoofd licht achterover terwijl ik opnieuw naar binnen stootte. Doggystyle, diep, hard, mijn pees die tegen haar clit schuurde bij elke beweging. Ze jankte van genot. “Pak me… ja trek aan mijn haar… neuk je stiefmoeder als een slet…” De woorden maakten me gek. Ik gaf haar een klap op haar bil, zag de rode afdruk, en stootte nog dieper. Haar kut schuimde om me heen. Verf van onze handen smeerde over haar rug, blauwe vegen over haar witte huid.

Toen ze weer begon te trillen klom ze van de tafel, duwde me achteruit op een stoel die tegen de muur stond, en klom bovenop. Ze pakte mijn pik, positioneerde zich en zakte er in één keer op tot ik haar baarmoedermond raakte. “Kijk me aan terwijl ik mezelf klaarrijd op jou,” hijgde ze. Haar handen op mijn borst, heupen die draaiden en op en neer gingen in een vies, nat ritme. Ik greep haar billen, hielp haar, stootte omhoog bij elke daling. Haar borsten in mijn gezicht, ik beet in een tepel, zoog hard. Ze reed sneller, haar kut die me melkte, haar klit die tegen mijn schaambeen schuurde. “Ik kom… ik kom zo hard… kom in me, vul me…” We kwamen samen. Ik voelde de eerste stoot sperma diep in haar spuiten terwijl haar binnenste samentrok in golven, luid, open, haar schreeuw die door het atelier echoode. Ik bleef spuiten, dikke stralen die haar vulden tot het eruit liep langs mijn lul terwijl ze nog nagenoot, trillend op me.

We bleven nahijgend in elkaars armen zitten, later half liggend op de tafel tussen de verfspatten, mijn half slappe pik nog in haar, ons gemengde vocht dat koud werd op onze huid. Haar hoofd op mijn borst, adem die langzaam kalmeerde. Ik streelde haar haren, kuste haar voorhoofd. “Dit… dit verandert alles,” fluisterde ik. Ze knikte, glimlachte tegen mijn huid. “Ik weet het. En ik wil het opnieuw. Vanavond. Morgen. Zolang hij weg is.”

Ik hield haar steviger vast en zei niets over wat ik die ochtend al had gezien toen ik de post pakte: de brief van de galerie in Antwerpen, geopend en weer dichtgevouwen in haar bureaula, met de uitnodiging voor een solo-expositie over drie maanden en de handgeschreven notitie onderaan van die galeriehouder die haar al jaren achtervolgde — “Kom alleen, Elise. We kunnen de nacht erna eindelijk afmaken wat we in Venetië begonnen.” Zij wist niet dat ik het had gelezen.