Verboden Vonk op het Dek

De Rijn gleed die avond zo traag voorbij dat de boot leek te ademen. Warme lucht hing over het dek, zwaar van wijn en diesel en de zoete geur van iemand anders’ parfum. Grant leunde tegen de reling met een halflege champagnefles in de hand en probeerde zo nonchalant mogelijk zijn linkerhand in zijn broekzak te houden. Daarin zat het slipje. Zwart kant, iets te klein, gestolen uit de hotelkamer van een vergeten one-night-stand drie steden geleden. Hij had het willen weggooien. In plaats daarvan droeg hij het onder zijn pantalon, strak over zijn halfharde lul, en voelde zich belachelijk en opgewonden tegelijk.

Toen hoorde hij het klikken van een aansteker.

Miriam stond twee meter verderop, ellebogen op de reling, een sigaret tussen lange vingers. De rode jurk zat haar als een tweede huid; de zoom eindigde net boven de knie, en daaronder piepten de donkere banden van jarretels en het begin van kousen. Haar schouders waren bloot, haar sleutelbeenderen scherp in het deklicht. Grant kende die kin, die half-schuine glimlach. Op school had ze nog Alexander geheten, de jongen met de te slimme mond. Nu was ze Miriam, en de manier waarop ze rookte maakte hem nóg harder in dat gestolen slipje.

“Grant?” Haar stem was lager geworden, warmer. “Jeetje. Kijk jou eens. Nog steeds die stoere houding en… wacht.” Haar blik gleed naar zijn broekzak, waar de rand van het kant net zichtbaar was toen hij zijn hand terugtrok. “Is dat wat ik denk dat het is?”

Hij voelde de hitte tot in zijn oren. “Ik… verstop iets.”

“Iets sexy’s,” corrigeerde ze, en lachte zacht, niet gemeen. “Kom hier. Of moet ik raden welk merk?”

Hij liep ernaartoe omdat weglopen onmogelijk leek. De boot wiegde. Champagnebelletjes stegen in zijn glas. Miriam tikte as overboord en keek hem recht aan.

“Ik draag al jaren stiekem lingerie,” hoorde hij zichzelf zeggen, sneller dan hij wilde. “Soms voel ik me… Marieke. Dom, hè?”

Miriam’s ogen softten. Ze doofde de sigaret, pakte zijn pols en trok hem dichterbij. “Niet dom. Helemaal niet. Kom mee naar mijn hut voordat iemand anders dit schattige geheim ontdekt.”

Haar hut was groter dan de zijne, met een breed bed, een kaptafel vol flesjes en een spiegel die half de rivier weerspiegelde. Zodra de deur dicht was, duwde ze hem zacht tegen de muur en kuste hem. Haar lippen smaakten naar tabak en lippenstift. Grant kreunde toen haar hand over de bolling in zijn broek gleed en het kant voelde.

“Mooie meid,” fluisterde ze tegen zijn mond. “Laten we Marieke goed aankleden.”

Ze opende een koffer. Zwart korset met haakjes, visnetkousen, een pruik met lang, donker haar dat in losse golven viel, een kanten string die nauwelijks iets bedekte. Miriam hielp hem uit zijn kleren, streelde over zijn borst, kuste zijn navel, en spande het korset om zijn middel tot hij hijgde. De kousen rolde ze omhoog met trage vingers, de jarretels klikte ze vast. De pruik schoof ze over zijn korte haar; make-up volgde—zachte eyeliner, glanzende lippen. In de spiegel stond opeens Marieke: blozend, opgewonden, met een lul die strak tegen de string drukte.

“Kijk jezelf eens,” zei Miriam. Ze stond achter haar, handen op Marieke’s heupen. “Jij wilt dit. Ik wil dit. Zeg het hardop.”

“Ik wil dit,” ademde Marieke. “Alsjeblieft. Neuk me. Gebruik me als je meid.”

Miriam glimlachte breed, speels. “Goed zo.” Ze pakte de rits van haar eigen jurk en liet het rood naar beneden glijden. Geen bh. Harde tepels, gladde huid, en daaronder—tussen haar dijen—een perfect verzorgde, halfharde meisjeslul, dik en netjes geschoren, de eikel al vochtig. Marieke slikte.

“Op je knieën, schat.”

Marieke zakte gehoorzaam. Het parket was koel onder haar knieën. Miriam’s hand vond het haar van de pruik en streelde. “Zuig eerst. Eerbiedig. Laat me voelen hoe graag je dit wilt.”

Marieke opende haar mond en nam de eikel tussen haar lippen. Zout, warm, levend. Ze zoog langzaam, tong tegen de onderkant, terwijl Miriam zachtjes heen en weer bewoog. Dieper. Marieke gagde even, ogen nat, maar hield vol toen Miriam’s vingers door haar haren gleden.

“God, wat een goed sletje,” murmelde Miriam met een lachje. “Mijn Marieke. Dieper nog. Ja—zo.”

Speeksel droop. Marieke’s eigen lul klopte in de string, genegeerd, lekker vernederend op de grappige manier. Miriam trok zich terug met een nat geluid, draaide Marieke om en duwde haar over de kaptafel. Spullen rammelden. Lippenstift rolde op de grond. Miriam trok de string opzij, spuwde op haar vingers en wreef over Marieke’s strakke kontgat.

“Relaxed blijven. Ik ga je langzaam openen.”

Eén vinger. Twee. Marieke kreunde in de spiegel, zag haar eigen opgemaakte gezicht, de pruik, het korset dat haar middel insnoerde. Miriam pakte lube uit een laatje, smeerde zich in, zette de eikel tegen de ingang en duwde.

De druk was enorm. Marieke hapte naar adem toen de kop naar binnen glipte, centimeter voor centimeter, tot Miriam halfweg zat en stilhield.

“Ademhalen, mooie meid. Je neemt me zo goed.”

Toen begon ze te bewegen. Langzaam, diep, doggystyle, heupen die klapten tegen Marieke’s bil. Elke stoot schoof Marieke verder over de tafel; de spiegel toonde alles—Miriam’s geconcentreerde, genietende gezicht, Marieke’s open mond, de manier waarop het korset meebewoog. Miriam greep de jarretels als teugels en trok iets harder.

“Voel je dat? Helemaal vol met mijn lul. Zeg het.”

“Vol,” hijgde Marieke. “Zo diep—neuk me harder—”

Miriam lachte hees en gaf haar wat ze vroeg. Het ritme werd gretiger, natte geluiden vulden de hut, de boot wiegde mee alsof de Rijn zelf meedeed. Toen trok Miriam zich eruit, ging op het bed liggen en gebaarde.

“Klim erop. Cowgirl. Jij bepaalt het tempo.”

Marieke besteeg haar, rug recht dankzij het korset, en liet zich zakken tot die dikke lul opnieuw haar kont vulde. Ze begon te bewegen—eerst aarzelend, toen gretig—omhoog en omlaag, haar eigen hand tussen haar benen om over de string en haar kloppende lul te wrijven alsof het een clitje was. Miriam’s handen lagen op haar heupen, duim streelde de huid boven de kousenband.

“Kijk naar jezelf,” snikte Miriam. “Je bent prachtig. Neuk jezelf op mij. Kom voor me, Marieke.”

Marieke hobbelde sneller, borsten strak in het korset, pruik zwaaiend. Ze leunde voorover, kuste Miriam slordig, en voelde de orgasmegolf aankomen vanaf haar gevulde kont tot in haar ballen. Ze spoot in de string met een hoge, half-beschaamde kreet, spiertjes knijpend om Miriam heen. Miriam stootte omhoog, een, twee, drie keer, en kwam met een diepe zucht diep in haar, warm en overvloeiend.

Even was er alleen hijgen. Marieke zakte voorover op Miriam’s borst, plakkerig, gelukkig, lachend omdat haar mascara vast was uitgelopen als een racoon. Miriam kuste haar voorhoofd.

“Blijf zo liggen. Ik wil je nog een keer voelen voordat—”

Er klonk een harde knal op de deur, gevolgd door een te luide, te vrolijke mannenstem die Grant allang kende van de bar.

“Miriam? Bro, of zus, of whatever—Julius hier! De kapitein zoekt je voor die toast en ik zweer dat ik champagne heb gestolen. Doe open voordat ik—”

De deurklink bewoog al.