Maskerade in de Klimmuur

De oude klimhal rook naar magnesium, stof en de zoete zweem van prosecco die iemand in plastic bekers bij de deur had gezet. Danielle, achtentwintig en marketingmanager, trok het zwarte kanten masker strakker over haar jukbeenderen en liet haar blik over de wand glijden. Touwen hingen slap vanaf de balken. Gekleurde grepen glommen in het schemer van een paar noodlampen en de kaarsen die Lucia in glazen potten had gezet, omdat sfeer volgens haar zwaarder woog dan zicht.

Lucia, dertig, haar beste vriendin en de enige aan wie ze dit feest had durven overlaten, stond bij de matten in een zilveren masker en een topje dat meer prijsgaf dan het bedekte. ‘Als er over een uur nog niemand aan die muur hangt, heb ik voor niks chalk over de vloer gestrooid,’ zei ze. ‘Heeft Franklin al geappt?’

Danielle keek op haar telefoon. Thuis, op de bank. Een foto van de hond en de tekst: veel plezier, schat, niet te laat. Ze typte een kusje terug en stopte het toestel weg. Haar buik trok samen. Niet van schuld, nog niet, maar van het weten waarvoor ze eigenlijk was gekomen.

Ze had hem gezien voordat ze hem wilde zien.

Gustavo stond bij de onderste traverse. Vierendertig, klimcoach van de zaak, collega van Franklin, getrouwd met een vrouw die Danielle twee keer op een borrel had ontmoet en daarna nooit meer. Het leren masker verborg zijn gezicht tot aan zijn mond, maar zijn schouders waren onmiskenbaar: breed, gebruind, de spieren onder zijn shirt die bewogen alsof de stof te krap was gesneden. En zijn stem, laag en een beetje hees, toen hij tegen een collega zei dat de blauwe route voor beginners was. Die stem zat al twee jaar in haar hoofd. Twee jaar, niet langer. Ze was zesentwintig geweest toen Franklin hem voor het eerst mee naar huis nam voor een biertje na een pitch, en die nacht had ze naast haar man gelegen met haar dijen tegen elkaar en gedaan alsof ze sliep, terwijl ze in het donker fantaseerde over die handen op haar heupen.

Nu keek Gustavo op. Zijn ogen achter het masker vonden haar. Hij knikte niet. Hij glimlachte alleen, langzaam, alsof hij haar ook zonder masker zou herkennen aan de manier waarop ze stilstond.

‘Dat is hem,’ fluisterde Lucia, te dicht bij haar oor. ‘De klimcoach. Franklin’s maatje. Niet doen, Danielle.’

‘Ik doe niks.’

‘Je staat te kijken alsof je hem wilt opeten.’

Danielle lachte, kort en te hoog. ‘Ik organiseer een feest. Ik kijk naar iedereen.’

Lucia snoof, maar ze liet het. Er kwamen meer mensen binnen, maskers, lachen, iemand zette een speaker harder. De hal vulde zich met lijven in sportkleding en feestkleding door elkaar, alsof niemand had besloten wat voor avond dit moest worden. Danielle liep naar de wand alsof ze de routes controleerde. Haar hart bonkte in haar keel. Ze droeg de strakke zwarte klimlegging die ze vanochtend had aangetrokken met een gedachte die ze niet hardop had durven maken, en een hemdje dat aan haar rug plakte. Onder het masker was haar mond droog.

Gustavo kwam naast haar staan voordat ze een greep had aangeraakt. Magnesium op zijn vingers. De warmte van zijn arm, centimeters van de hare.

‘Danielle,’ zei hij, zacht, zodat alleen zij het hoorde. Geen vraag. Hij wist het. Natuurlijk wist hij het. ‘Mooi masker. Verbergt niks van hoe je loopt.’

Haar keel werd dik. ‘Gustavo.’

‘Franklin thuis?’

‘Ja.’

Hij keek naar de wand, niet naar haar, en toch voelde ze zijn blik over haar kont glijden. ‘Dan hebben we de hele muur voor ons. Klim je mee, of blijf je daar staan tot iedereen ziet hoe je naar me kijkt?’

Ze had moeten weglopen. Ze zette haar hand op een gele greep en trok zich omhoog.

De eerste meters waren netjes. Te netjes. Haar schoenen vonden de kleine treden, haar vingers het krijt, en ze hoorde hem onder haar ademen, rustig, alsof dit zijn werk was en niet een mes op haar huid. Halverwege de traverse schoof hij naast haar. Zijn heup stootte tegen de hare toen hij een greep miste die hij met zijn ogen dicht had kunnen pakken. Het contact was kort, hard, en het schoot recht tussen haar benen.

‘Sorry,’ zei hij, en het klonk niet sorry.

‘Je mist nooit,’ zei ze.

‘Vanavond wel. Je kont zit in de weg.’ Zijn mond was bij haar oor, zijn adem warm onder de rand van haar masker. ‘Die legging is een misdaad. Ik zie elke lijn. Ik zie hoe je bil zich aanspant als je je gewicht verzet. Franklin laat je zo de deur uit?’

Hitte vloog naar haar wangen, naar haar tepels, naar de natte plek die ze al voelde ontstaan in haar slip. ‘Praat niet over hem.’

‘Goed.’ Zijn hand landde naast de hare op de greep, zijn knokkels tegen haar vingers. ‘Dan praat ik over jou. Over hoe ik al twee jaar wil weten hoe je klinkt als je neemt wat je niet mag hebben.’

Ze had hem kunnen afwijzen. In plaats daarvan liet ze haar heup een fractie naar achteren zakken, traag, tot haar bil zijn dij raakte en daar bleef. Ze bewoog alsof ze haar evenwicht zocht. Ze zocht niks. Ze duwde. Zijn adem stokte, en dat geluid maakte haar brutaler dan ze zich in jaren had gevoeld.

‘Dan moet je beter kijken,’ zei ze, en ze klom verder, expres langzaam, haar rug hol, haar kont omhoog, elke greep een uitnodiging die ze niet uitsprak.

Hij volgde. Bij elke beweging raakten ze elkaar weer: zijn borst tegen haar schouderblad, zijn knie tussen haar dijen toen hij een hogere trede pakte, de harde lijn van zijn pik, duidelijk door zijn broek, die even langs haar heup schuurde. Ze beet op haar lip tot het zeer deed. Beneden lachten mensen. Iemand riep een naam. Het feest ging door alsof de wand leeg was.

‘Danielle.’ Zijn stem was schor. ‘Als je nog één keer zo tegen me aan schuift, trek ik je van die muur af.’

‘Doe het dan.’

Zijn hand sloot om haar pols. Niet hard genoeg om pijn te doen, hard genoeg om duidelijk te zijn. ‘Wil je dat?’

‘Ja.’ Het woord kwam eruit voordat ze het kon inslikken. ‘Ja. Ik wil het. Ik wil het al sinds die avond bij ons thuis, en ik ben het zat om net te doen alsof niet.’

Hij trok haar zijwaarts, weg van de verlichte traverse, naar de donkere nis waar de oude overhang eindigde en de noodlamp niet reikte. De mat onder hun voeten was dik en stil. Vanuit de hal klonk muziek, gedempt. Hier rook het naar stof en zijn huid.

Hij zette haar met haar rug tegen het koude kunststof van de wand. Zijn masker botste zacht tegen het hare. ‘Zeg het nog eens. Hardop. Zodat ik het niet verzin.’

‘Ik wil je,’ zei ze, en haar stem trilde niet meer. ‘Ik wil dat je me neukt. Hier. Nu. Ik ben nat sinds ik je stem hoorde. Mijn man zit thuis en ik sta hier met een kloppende kut omdat jij naar me kijkt. Dus hou op met vragen en doe het.’

Zijn mond kwam op de hare, hard, open, zonder voorzichtigheid. Zijn tong duwde naar binnen en zij zoog hem dieper, haar handen in zijn shirt, haar nagels in zijn rug. Hij smaakte naar munt en iets zouts. Het masker schoof, haar lippen vonden zijn kaak, zijn hals, de plek onder zijn oor waar ze al twee jaar aan had gedacht als Franklin sliep. Gustavo gromde en greep haar kont met beide handen, tilde haar half op, drukte zijn erectie tegen haar buik tot ze kreunde in zijn mond.

‘Uitkleden,’ zei hij tegen haar lippen. ‘Niet alles. Alleen wat ik nodig heb om je te proeven.’

Zijn vingers haakten onder de band van haar legging. Zij trok aan zijn shirt, schoof het omhoog, voelde de harde buik, het spoor van haar onder zijn navel. Hij kuste haar opnieuw, dieper, terwijl hij de legging naar beneden werkte, over haar heupen, tot het strakke zwart op haar knieën hing en de koele lucht haar blote dijen raakte. Haar slip ging mee. Ze was glad, gezwollen, zo nat dat zijn vingers er meteen in gleden toen hij tussen haar benen tastte.

‘Fuck,’ fluisterde hij. ‘Je druipt. Helemaal voor mij, terwijl je ring nog om je vinger zit.’

‘Hou je mond en lik me.’

Hij draaide haar niet om. Hij zakte. Eén knie op de mat, zijn handen om haar dijen, en hij duwde haar rug vaster tegen de klimwand tot de grepen in haar schouderbladen drukten. Toen zette hij zijn mond op haar kut.

De eerste lik was lang en plat, van haar opening tot haar klit, en Danielle’s hoofd sloeg achterover tegen het kunststof. Een geluid ontsnapte haar dat te luid was voor een nis. Ze beet op haar vuist. Hij deed het nog eens, langzamer, en toen zoog hij haar schaamlippen tussen zijn lippen, zijn tong erin, zijn neus tegen haar klit. Het was vies en precies en veel te goed. Haar benen trilden. De legging om haar knieën hield haar dijen bij elkaar en hij wrong zich er toch tussen, zijn schouders breed, zijn tong dieper, alsof hij haar wilde uithollen.

‘Gustavo— god— daar, ja, precies daar—’

Hij kreunde tegen haar, de trilling schoot door haar heen, en hij legde twee vingers naast zijn tong, niet erin, alleen drukkend, terwijl hij haar klit met korte, harde halen bewerkte. Ze voelde hoe nat ze was, hoe het over zijn kin liep, hoe obsceen het klonk in de stille nis: zuigen, hijgen, het zachte tikken van haar hiel tegen de mat als ze schokte. Haar fantasie was altijd schoon geweest. Dit was niet schoon. Dit was een getrouwde man op zijn knieën met zijn gezicht in de kut van de vrouw van zijn collega, en zij duwde haar heupen naar voren om hem dieper te nemen.

‘Ik kom bijna,’ hijgde ze. ‘Niet stoppen, niet— fuck, ik—’

Hij stopte. Zijn mond liet haar los met een nat geluid, en zij jankte van frustratie, haar kut samentrekkend om niets.

‘Nog niet,’ zei hij, en zijn stem was ruw. Hij stond op, draaide haar om met een hand in haar nek, duwde haar borst tegen de wand. Grepen drukten in haar tepels door het hemdje. ‘Je komt op mijn pik. Niet op mijn tong. Buig.’

Ze boog. De legging zat nog om haar knieën, haar kont bloot, haar gezicht tegen het koude materiaal. Achter haar hoorde ze zijn rits. Toen de hitte van zijn eikel tegen haar natte lippen, dik, glad van haar eigen vocht en van het voorvocht dat hij al lekte.

‘Zeg dat je het wilt,’ zei hij, en hij wreef alleen, tergend, over haar klit en terug naar haar opening. ‘Zeg dat je een vuile slet bent die haar man bedriegt in een donkere hoek.’

‘Ik wil het.’ Haar stem brak. ‘Ik ben een vuile slet. Ik bedrieg hem. Stop die pik in me, Gustavo, nu, alsjeblieft, neuk me hard.’

Hij stootte in één keer naar binnen.

Ze was zo nat dat hij gleed, maar hij was dik, dikker dan ze had verwacht, en de rek brandde even voordat het omsloeg in een volle, diepe druk die haar longen leegdrukte. Hij bleef stil, helemaal in haar, zijn heupen tegen haar billen, zijn handen om haar middel. Zij klemde zich vast aan een greep en duwde terug, wanhopig om meer.

‘Harder,’ zei ze. ‘Niet zo voorzichtig. Neuk me alsof je me wilt breken.’

Hij trok zich terug tot alleen de kop nog in haar zat en ramde weer naar binnen. Het geluid was nat en luid. Nog een stoot. Nog een. Het tempo werd gemeen, kort en diep, zijn ballen sloegen tegen haar klit bij elke beweging en de wand kreunde zacht onder haar handen. Hij greep haar haar, trok haar hoofd achterover, het masker schoof scheef, en zijn mond was bij haar oor.

‘Kijk jou,’ gromde hij. ‘Marketingmanager. Ring om je vinger. En je kut zuigt aan me alsof je er je hele huwelijk op hebt gewacht. Vuile slet. Je man zit thuis en jij laat je hier volspuiten door zijn collega.’

‘Ja,’ hijgde ze, en schaamte en lust liepen door elkaar tot ze geen verschil meer voelde. ‘Ja, ik ben zijn slet niet, ik ben de jouwe, harder, dieper, trek mijn haar, noem me zo, ik wil het horen—’

Hij gehoorzaamde. Zijn heupen werden een machine. Elke stoot joeg een schok door haar buik, haar tepels schuurden langs de wand, haar knieën knikten en hij hield haar overeind met een arm om haar middel en die vuist in haar haar. Het masker kriebelde tegen haar wang. Ergens in de hal lachte iemand. Het maakte haar alleen natter.

‘Je bent zo strak,’ zei hij tussen zijn tanden. ‘Zo’n hebberig, bedrieglijk kutje. Voel je hoe diep ik zit? Voel je hoe ik je oprek? Je gaat komen als de hoer die je bent, en je gaat mijn naam zeggen, niet de zijne.’

‘Gustavo— fuck— ik kom, ik kom, niet stoppen—’

Het brak over haar heen zonder waarschuwing die ze nog kon tegenhouden. Haar kut trok samen om zijn pik in harde, herhaalde krampen, haar dijen trilden, en ze gilde, kort en schor, het geluid gesmoord tegen haar eigen onderarm toen ze haar mond erin beet. Hij neukte haar erdoorheen, genadeloos, elke stoot een nieuwe golf, tot haar benen het begaven en alleen zijn greep haar nog overeind hield. Sappen liepen langs haar dijen. Ze hijgde, leeg en toch nog hongerig, haar voorhoofd tegen de wand.

Hij trok zich uit haar met een obscene, natte plop. Zijn pik glinsterde in het weinige licht.

‘Op je knieën,’ zei hij. ‘Draai je om. Je bent nog niet klaar.’

Ze draaide zich, haar benen slap, de legging nog om haar knieën, en zakte op de mat. Het krijt stoof op. Zijn pik stond voor haar gezicht, dik, aders onder de huid, glanzend van haar. Ze keek omhoog, langs zijn buik, naar het masker, naar de mond die net haar kut had stukgelikt. Haar eigen smaak hing nog in de lucht.

‘Mag ik?’ vroeg ze, en het was geen toneel. Ze wilde het. Haar mond waterde.

‘Zuig,’ zei hij. ‘En kijk me aan terwijl je het doet.’

Ze nam hem in haar mond. Zout, zij zelf, de muskus van zijn huid. Ze liet haar lippen over de eikel glijden, haar tong eronder, en zoog hem dieper tot hij tegen haar keel stootte en zij even kokhalsde voordat ze hem weer losliet en opnieuw begon, natter, gretiger. Haar hand pompte wat haar mond niet aankon. Met de andere trok ze haar hemdje omhoog, zodat haar borsten bloot waren, tepels hard in de koele lucht. Ze wilde dat hij zag wat hij kreeg. Een getrouwde vrouw op haar knieën in een klimhal, masker scheef, speeksel aan haar kin, zijn pik tussen haar lippen.

Gustavo’s hand lag op haar achterhoofd, niet dwingend, sturend. ‘Zo, ja. Dieper. Je mond is net zo hebberig als je kut. Franklin weet niet wat hij mist, of wel? Hij kent dit niet. Dit gezicht. Deze slettenmond.’

Ze kreunde om zijn pik heen en nam hem tot haar neus zijn buik raakte, even, trots en wanhopig, voor ze terugtrok en met haar tong over zijn ballen likte, één voor één, terwijl haar vuist hem bleef bewerken. Zijn dijen spanden. Zijn adem werd kort.

‘Ik ga komen,’ waarschuwde hij. ‘Op je. Gezicht. Tieten. Wil je dat?’

Ze liet hem uit haar mond glippen, een draad speeksel tussen haar lip en zijn eikel. ‘Ja. Spuit me onder. Ik wil het voelen.’

Hij greep zijn pik, twee harde halen, en toen kwam hij. De eerste straal raakte haar wang, heet en dik, net onder het masker. De tweede haar lippen, en zij stak haar tong uit, ving het, proefde het zoute, bittere zaad terwijl de rest over haar kin droop. Hij richtte lager. Warme klodders landden op haar borsten, op haar tepels, een streep over haar sleutelbeen. Hij gromde, laag en lelijk, zijn heupen schokten, en zij bleef kijken, mond open, terwijl de laatste druppels op haar tong vielen. Ze slikte wat ze had. De rest liet ze zitten, glanzend op haar huid.

Even was er alleen hun adem en de muziek ver weg.

Danielle’s benen trilden toen ze overeind kwam. Ze trok de legging omhoog over haar nog gevoelige, natte kut, het koude zaad op haar borsten veegde ze niet meteen weg. Ze schoof haar hemdje naar beneden, voelde de plakkerige vlekken eronder, en streek met haar duim over haar wang. Een witte veeg bleef op haar vinger. Ze keek ernaar, toen naar hem. Hij stopte zijn pik weg, zijn masker recht, zijn borst nog nahijgend.

‘Dit blijft tussen ons,’ fluisterde ze. Haar stem was hees. ‘Niemand. Ook Franklin niet. Ook je vrouw niet.’

‘Ons geheim,’ zei hij. Geen glimlach. Hij greep haar kin, hard, en kuste haar, kort en ruw, zijn tong even tegen de hare zodat zij haar eigen smaak en zijn zaad proefde. Toen liet hij los.

Hij draaide zich om en liep de nis uit, de hal in, tussen de maskers en de lachende lijven, tot zijn schouders opgingen in het feest alsof hij nooit op zijn knieën had gezeten.

Danielle bleef staan met zijn zaad op haar wang en tussen haar borsten, haar kut nog open en lek van hem, en likte de laatste druppel van haar duim alsof ze er niet genoeg van had.