Ontdekking van Rohan in het Boekmagazijn

De lampen in het oude universiteitsboekmagazijn brandden half, een rij gele kringen op het linoleum tussen de stalen stellingen. Rohan, tweeëntwintig, student geschiedenis en avondopruimer, duwde een kar vol teruggebrachte banden door gang C. Het was na tienen. Buiten sloeg de regen tegen de hoge ramen. Binnen rook het naar papier, lijm en stof dat al decennia tussen de pagina’s zat.

Hij hoorde hakken. Geen zachte sneakers van een late student. Een kalme, zekere pas die dichterbij kwam.

“Jij bent de opruimer van vanavond,” zei een stem achter hem.

Rohan draaide zich om. De vrouw die daar stond droeg een krijtstreepblouse die strak over haar borsten spande, een rok tot op de knie, en een glimlach die meteen ondeugend was. Donker haar in een losse knot. Ogen die hem opnamen alsof ze al iets wist.

“Brigitte,” zei ze, en ze stak haar hand uit. Warm. Vast. “Vierentwintig. Archivaris van de bijzondere collecties. Ik beheer de kluizen en de verboden sectie. Jij bent Rohan, toch? Tweeëntwintig, geschiedenis. Je naam staat op het rooster.”

“Klopt,” zei hij. Zijn stem kraakte een beetje. “Ik ruim alleen op. Ik raak de zeldzame boeken niet aan.”

“Vanavond wel,” zei ze. “Er is een band uit de gesloten kast scheef gevallen, achterin. En eerlijk? Ik heb geen zin om dat alleen te doen in dit hol. Jij mag mee, als je wilt. Geen verplichting. Alleen twee volwassenen en een stoffige kast.”

Hij knikte. Te snel. Zij zag het, en die glimlach werd scherper.

Ze liep voor hem uit. Haar hakken tikten. Haar heupen bewogen onder de rok alsof ze wist dat hij keek en het niets uitmaakte, of juist wel. Rohan volgde met een droge mond. Hij had haar eerder gezien bij de balie van de leeszaal, altijd zelfverzekerd, altijd met die mondhoek die iets beloofde. Wekenlang, sinds hij haar voor het eerst voorbij zag lopen toen hij al lang studeerde en zij al lang archivaris was, had hij ’s avonds in zijn studentenkamer aan haar gedacht. Hand om zijn pik, hoofd vol haar stem, en daarna schaamte. Nu liep ze twee meter voor hem, en de stilte van het magazijn maakte elk geluid intiem.

De verboden sectie zat achter een traliehek. Brigitte draaide de sleutel om, langzaam, en keek over haar schouder.

“Adem in,” zei ze zacht. “Dit ruikt naar geheimen. Mensen komen hier om te doen alsof ze alleen onderzoek doen. Ik weet beter.”

Binnen was het smaller. Hoge kasten, leer, verguldsel, een bankje dat kraakte als je erop ging zitten. Ze trok een dikke band van een onderplank, blies het stof weg en legde hem open op de leestafel. De titel was in het Frans, de platen niet. Een vrouw op haar knieën, mond open, een man met zijn hand in haar haar. Een andere plaat: van achteren, rok omhoog, vingers in het vlees van haar heupen.

Rohan voelde het bloed naar zijn kruis schieten voor hij de tekening goed had bekeken. Zijn broek werd strak. Hij schoof een stap achteruit, te laat.

Brigitte keek niet naar het boek. Ze keek naar de bobbel tussen zijn benen, lang en onbeschaamd, en toen naar zijn gezicht.

“Kijk nou,” zei ze, bijna lief. “Een bladzijde en je staat al. Ben je zo nieuwsgierig, of ben je gewoon geil van papier?”

Zijn oren brandden. “Ik… het is expliciet. Ik had niet verwacht—”

“Je had het wel verwacht,” onderbrak ze, en ze bladerde door. Haar nagel tikte op een plaat waarop een vrouw schrijlings op een man zat, borsten in zijn handen, mond open van genot. “Je ogen blijven hangen. Je ademt hoger. En die pik van je liegt niet. Zeg eens eerlijk, Rohan. Heb je dit soort dingen al gedaan, of kijk je alleen?”

Hij slikte. De stilte drukte. Buiten tikte de regen. Binnen hoorde hij zijn eigen hart.

“Alleen kijken,” zei hij. “Ik heb nog nooit… met iemand. Ik ben tweeëntwintig en ik heb het nog niet gedaan. Niet echt.”

Brigitte zette het boek recht, maar ze sloot het niet. Ze kwam een stap dichterbij. Hij rook haar parfum, iets warms met citrus, en daaronder haar huid.

“Een maagd,” zei ze, en het woord klonk bij haar niet als een oordeel. Het klonk hongerig. “God, wat een verspilling. Al die weken dat ik je hier zie sjouwen met je kar, met die handen, en jij hebt nog nooit een kut geproefd.”

Zijn pik bonsde tegen zijn rits. Hij kon het niet verbergen. Zij keek ernaar alsof het haar recht was.

“Wil je dat ik stop met praten?” vroeg ze. Haar stem was rustig. “Zeg het, en ik doe de kast op slot en we gaan allebei naar huis. Geen drama. Maar als je blijft, dan plaag ik je. En ik stop niet bij woorden, tenzij jij dat wilt.”

“Ik wil dat je doorgaat,” zei hij. Hees. Eerlijk. “Ik wil dit. Met jou. Als jij het ook wilt.”

“Ik wil het,” zei Brigitte meteen. “Ik wil jouw eerste keer. Hier. Nu. Niet omdat het moet, omdat ik geil ben van hoe je bloost en hoe hard je staat. Zeg ja, hardop, en ik neem de leiding. Je mag op elk moment stoppen. Eén woord is genoeg.”

“Ja,” zei Rohan. “Ja. Ik wil het. Ik wil jou.”

Ze glimlachte, traag en vuil, en begon haar blouse open te knopen. Eén knoop. Twee. Het kant van een zwarte beha kwam tevoorschijn, en daaronder de welving van borsten die hij alleen in zijn hoofd had aangeraakt. Ze deed het langzaam, zodat hij elke centimeter zag.

“Wekenlang,” zei ze. “Zeg het. Ik zie het aan je. Je hebt je afgetrokken op mij.”

Hij knikte, blozend tot in zijn hals. “Al weken. Sinds ik je bij de balie zag lachen naar een professor en daarna naar mij keek alsof je me doorhad. Ik fantaseer over je mond. Over je borsten. Over… hoe je zou klinken als ik in je zit. Ik schaam me er niet meer voor. Niet nu.”

“Goed,” zei ze. De blouse hing open. Ze pakte zijn pols en legde zijn hand op haar borst, over de beha heen. Warm. Zwaar. Haar tepel was al hard onder het kant. “Voel. Dit is echt. Geen fantasie. Knijp, als je durft.”

Hij kneep. Een zacht geluid ontsnapte haar, en dat geluid schoot recht naar zijn pik.

“Wil je me proeven?” vroeg ze, dicht bij zijn mond. “Echt. Niet in je hoofd. Mijn tepels. Mijn kut. Mijn smaak op je tong. Wil je dat, Rohan?”

“Ja,” zei hij, zonder aarzelen. “Ik wil je proeven. Ik wil alles wat je me wilt laten doen. Zeg het maar. Ik volg.”

“Brave jongen,” mompelde ze, en ze trok hem mee, dieper het gangpad in, achter de hoogste kasten waar het licht dunner was en niemand vanaf de deur iets kon zien. De regen dempte de wereld. Alleen zij tweeën, volwassen, willig, ademend.

Ze duwde hem zacht tegen een stelling. Leer en papier in zijn rug. Toen maakte ze haar beha los en liet hem zakken. Haar borsten vielen vrij, vol en zwaar, tepels donker en stijf in de koele lucht van het magazijn. Rohan staarde. Zijn handen trilden.

“Aanraken,” beval ze. “Niet vragen. Ik heb al ja gezegd.”

Hij omvatte ze. Huid, warmte, het gewicht dat in zijn palmen rolde. Hij boog zijn hoofd en nam een tepel in zijn mond. Ze smaakte naar zout en zeep. Hij zoog, eerst voorzichtig, toen harder toen zij haar vingers in zijn haar zette en hem dichter trok.

“Ja. Zo. Harder. Gebruik je tong. De andere ook. Niet verlegen doen, ik ben geen porseleinen pop.”

Hij wisselde. Zoog, likte, beet zacht toen ze kreunde en haar heupen tegen zijn dij drukte. Haar rok schuurde over zijn erectie. Hij was zo hard dat het pijn deed.

Brigitte’s handen gingen naar zijn riem. Gesp. Knoop. Rits. Ze trok zijn broek en zijn boxers naar beneden in één beweging, en zijn pik sprong vrij, dik, rood, nat aan de top. Ze nam hem in haar hand. Warm. Vast. Haar duim streek over zijn eikel en hij siste.

“Kijk nou,” zei ze, vuil en tevreden. “Helemaal stijf voor mij. En nog nooit in een kut geweest. Ik ga je leren hoe je moet neuken, Rohan. Maar eerst wil ik je in mijn mond. Tot je bijna komt. Niet klaarkomen. Begrepen? Je spaart dat voor in mij.”

“Begrepen,” hijgde hij. “Als ik te dichtbij ben, zeg ik het.”

“Brave jongen.”

Ze zakte op haar knieën op het koude linoleum, rok omhoog gekropen over haar dijen, en keek omhoog. Die ondeugende glimlach, nu met zijn pik in haar vuist. Ze likte van zijn ballen tot zijn eikel, lang en nat, en nam hem toen in haar mond.

Warm. Strak. Onmogelijk.

Rohan greep de plank boven zijn hoofd. Een boek schoof een centimeter. Brigitte zoog hem diep, wangen hol, tong onder zijn schacht, en trok zich terug tot alleen zijn eikel in haar mond zat, likkend, zuigend, smerig geluid in de stilte. Speeksel liep over haar kin. Ze nam hem weer, dieper, tot hij haar keel voelde en zij een zacht geluid maakte dat door zijn pik vibreerde.

“Fuck,” steunde hij. “Brigitte. Je mond. Ik… ik kom bijna. Echt. Stop. Alsjeblieft, stop, anders—”

Ze liet hem los met een natte plop, lippen glanzend, ogen donker van lust. Een draad speeksel brak tussen haar mond en zijn eikel.

“Goed gemeld,” zei ze hees. “Je leert snel. Nu ga jij mij neuken. Van achteren. Ruw. Ik wil je onhandig en gretig, niet netjes. Kom.”

Ze stond op, draaide zich om, zette haar handen op een boekenplank op heuphoogte en boog voorover. Rok omhoog. Slip opzij getrokken, zwart kant, doorweekt. Haar kut glinsterde in het lamplicht, schaamlippen gezwollen, open, nat tot op haar dijen. Ze keek over haar schouder.

“Vinger me eerst. Eén. Voel hoe nat ik ben van jou pijpen. Dan je pik. Langzaam erin, tot ik zeg dat je mag stoten. En als het te veel is, stop je. Afgesproken?”

“Afgesproken.”

Hij stapte achter haar. Zijn vingers vonden haar. Heet. Glad. Hij schoof één vinger naar binnen en zij kreunde, laag, en duwde terug.

“Meer. Twee. Spreid me. Voel hoe ik je vastgrijp.”

Hij deed het. Haar spieren trokken om zijn vingers. Ze was zo nat dat het over zijn knokkels liep. Hij trok ze terug, zette zijn eikel tegen haar opening en ademde.

“Ja,” zei ze. “Ik wil je. Duw.”

Hij duwde. De weerstand, de hitte, het langzame wijken van haar lichaam om hem heen. Hij gleed naar binnen, centimeter voor centimeter, tot zijn heupen tegen haar billen zaten en hij helemaal in haar zat. Zijn eerste keer. Haar kut om zijn pik, levend, pulserend, strakker dan zijn hand ooit was geweest.

“Blijf even,” hijgde ze. “Voel het. Dit is neuken. Dit is waar je weken over hebt gefantaseerd. En nu beweeg je. Trek terug. Stoot. Niet beleefd.”

Hij trok terug en stootte. Onhandig. Te diep, te schuin, toen beter toen zij haar rug hol trok en haar billen hoger zette.

“Lager. Ja. Daar. Harder. Pak mijn heupen. Gebruik me. Ik ben nat genoeg, je doet me geen pijn, je maakt me gek.”

Hij greep haar heupen. Stootte. Het geluid was nat en obsceen, huid op huid, haar gekreun tegen de ruggen van oude boeken. Hij was gretig, onregelmatig, soms te snel, soms diep en traag, en zij leidde hem met haar stem.

“Goed zo. Dieper. Wrijf met je duim over mijn clit als je kunt. Nee, lager. Daar. Cirkels. Niet stoppen met stoten.”

Hij vond haar clit, gezwollen onder zijn duim, en wreef terwijl hij in haar ramde. Zij vloekte, zacht en vies, en duwde terug op elke stoot.

“Je neukt me als een hongerige student en ik vind het heerlijk. Harder. Ik wil het voelen als ik morgen zit te catalogiseren.”

Zijn ballen sloegen tegen haar. Zijn pik gleed in en uit, glanzend van haar sap. Hij voelde de druk weer opbouwen, gevaarlijk snel.

“Brigitte, ik houd het niet lang vol zo.”

“Dan wisselen we,” zei ze, ademloos. “Ik wil komen op je pik, niet alleen van je duim. Op de vloer. Nu. Ik rijd je.”

Hij trok zich terug. Het verlaten van haar kut voelde als een verlies. Zij draaide zich om, kuste hem hard, tong in zijn mond zodat hij zichzelf proefde en haar smaak, en trok hem mee naar beneden. Het linoleum was koud onder zijn rug. Zijn broek om zijn enkels, haar rok nog om haar middel, blouse open, borsten bloot.

Ze zette zich schrijlings op hem. Cowgirl. Haar kut hing boven zijn pik, druipend. Ze pakte hem bij de basis, wreef zijn eikel door haar spleet, over haar clit, en zakte toen in één lange beweging over hem heen.

Beiden kreunden. Luid. Het geluid kaatste tussen de kasten.

“Kijk me aan,” zei ze. “Knijp in mijn tieten. Hard. En je andere hand op mijn clit. Ik rijd. Jij volgt. Als je komt, kom je in mij. Ik wil het. Ik slik de pil, en ik wil je zaad. Zeg ja.”

“Ja,” steunde hij. “Kom op me. Rij me. Ik wil in je komen.”

Ze begon te bewegen. Heupen rollend, dan stotend, dan malend. Haar borsten deinden. Hij kneep erin, tepels tussen zijn vingers, en vond met zijn duim haar clit. Zij was glad en heet daar, en elke cirkel deed haar kut samentrekken om zijn pik.

“Zo. Blijf wrijven. Niet netjes. Ik wil vies. Zeg het. Zeg wat je met me doet.”

“Ik neuk je,” hijgde hij, en de woorden maakten hem nog harder. “Mijn pik zit in je natte kut. Je rijdt me als een geile archivaris die een maagd wil leegmelken. Je tieten in mijn handen. Ik wil je horen komen. Ik wil je kut voelen knijpen als je klaarkomt op me.”

“Fuck, ja,” siste ze. Haar tempo werd slordig. Wilder. Het geluid van haar kut op zijn pik was luid, nat, schaamteloos. “Harder op mijn clit. Knijp. Ik kom. Ik kom, Rohan, blijf—”

Ze kwam met een schreeuw die ze half in haar vuist beet en half losliet, luid in het stille magazijn. Haar kut trok in golven om hem heen, heet en strak, en haar sap liep over zijn ballen. Dat was te veel. Hij stootte omhoog, greep haar heupen, en kwam. Diep. Heet. Zijn eerste keer, in haar, terwijl zij nog naschokte en zijn naam vloekte. Hij spoot, schok na schok, tot hij leeg en trillend onder haar lag.

Ze bleef op hem zitten, voorovergebogen, borsten tegen zijn borst, adem in zijn hals. Zijn pik nog in haar, zacht wordend, hun gemengde natheid warm tussen hen in.

“Eerste keer,” mompelde ze, en ze lachte zacht, ondeugend, tevreden. “En je hebt me laten schreeuwen tussen de incunabelen. Niet slecht, student.”

Hij lachte, buiten adem, handen nog op haar onderrug. “Ik wil dit nog een keer. Niet alleen omdat het mijn eerste was. Omdat jij… omdat dit goed was. Omdat ik je weer wil.”

Brigitte kwam overeind, net genoeg om hem aan te kijken. Haar wangen rood, haar lippen gezwollen, haar glimlach alweer aan het rekenen.

“Morgenavond,” zei ze. “Zelfde rooster. Ik zorg dat de leeszaal leeg is en dat de zijdeur op slot gaat. Niet hier tussen de kasten. Op de catalogustafel. Ik wil je tong in mijn kut tot ik twee keer kom, en daarna rijd ik je opnieuw, langzamer, tot je smeekt. Je neemt condooms mee voor de zekerheid, en je zegt van tevoren ja of nee. Geen verrassingen.”

Rohan knikte. In zijn hoofd was hij al bezig. De sleutel van de zijdeur. Hoe laat de bewaker zijn ronde deed. Welke lade van de catalogustafel laag genoeg was om haar op te leggen met haar benen wijd. Hij zou eerder komen, de lampen dimmen, een handdoek in zijn tas stoppen, en haar precies vragen wat ze wilde voor hij haar aanraakte. Hij wilde haar smaak. Hij wilde haar weer horen schreeuwen. Hij wilde leren, en hij wilde haar gek maken.

“Ja,” zei hij. “Morgen. Ik ben er. En ik ga je proeven tot je me smeekt om mijn pik.”

Brigitte kuste hem, langzaam, smerig, met een belofte erin.

“Afgesproken,” fluisterde ze. “En als je braaf bent, laat ik je de volgende plaat in dat boek nadoen. Op je knieën. Mijn rok omhoog. Mijn hand in je haar. Denk daar de hele dag aan, Rohan. Ik doe het ook.”