Ontmoeting in de Vuurtoren met Yara's Moeder

De wind beukte tegen de verweerde muren van de vuurtoren toen Sergio de zware deur openduwde. Hij was tweeëntwintig, student fotografie, en had deze eenzame plek aan de Nederlandse kust uitgekozen omdat de ruige luchten en het zout op de lens hem eindelijk de beelden zouden geven die zijn docenten eisten. Binnen rook het naar oud hout, olie en zee. Het licht viel scheef door een hoog raam en viel op de vrouw die halverwege de begane grond stond.

Camila was zesenveertig. Moeder van Yara, beheerder van de toren, en ze droeg een strakke witte blouse waarvan de stof duidelijk de zware welving van haar borsten volgde. De bovenste knoop stond open. Haar donkere haar was los, een beetje warrig van de wind die zelfs hier naar binnen sijpelde. Ze keek hem aan zonder te glimlachen, alleen met die donkere ogen die te lang bleven hangen.

“Jij bent Sergio,” zei ze. Haar stem was laag. “Yara zei dat je zou komen voor foto’s. Ze is er niet. Alleen ik.”

Hij knikte, zijn camera nog in de hand. De isolatie van de plek sloeg meteen op hem in. Geen auto’s, geen stemmen, alleen het geraas van de branding ver beneden. Camila’s blik gleed over zijn schouders, zijn armen, de manier waarop zijn shirt strak zat na de klim over het duin. Hij voelde hoe zijn huid warmer werd onder die blik. Zij voelde het ook; hij zag het aan de manier waarop haar adem even stokte en haar lippen iets uiteen weken.

“De trap is steil,” zei ze. “Als je de lamp wilt zien, moet je mee naar boven. Ik ga toch.”

Ze draaide zich om. De blouse spande over haar rug en de ronding van haar heupen. Sergio volgde. De wenteltrap was smal, het ijzer koud onder zijn hand. Bij elke bocht kwam hij dichter bij haar. Hij rook haar parfum, iets warms en zwaars, en daaronder de geur van haar huid. Ze praatten over eenzaamheid. Zij vertelde hoe de nachten hier eindeloos waren, hoe het geluid van de zee alles opslokte behalve je eigen gedachten. Hij vertelde dat hij soms nachtenlang wakker lag met beelden die niet wilden komen, een honger die foto’s niet stillen.

Halverwege bleef ze staan op een klein plateau. Ze draaide zich naar hem toe. Haar tong gleed langzaam over haar onderlip. Daarna legde ze haar hand op zijn onderarm, vingers warm, druk stevig.

“Ik fantaseer al weken,” zei ze zacht, “over een jonge, sterke man. Iemand zoals jij. Die me hier neemt, hard, zonder te vragen of het mag. Ik wil het. Ik wil jou.”

De woorden troffen hem als een vuist. Zijn pik werd meteen hard, drukte tegen zijn spijkerbroek. Hij zag dat zij het zag. Haar ogen werden donkerder. Hij greep haar bij de heupen, trok haar tegen zich aan en kuste haar hongerig. Haar mond opende zich meteen. Tongen vonden elkaar, nat en veeleisend. Ze kreunde in zijn mond, haar volle borsten platgedrukt tegen zijn borst, tepels hard door de dunne stof. Haar handen gingen naar zijn haar, trokken, hielden hem vast alsof ze hem niet meer los wilde laten.

“Hier,” hijgde ze tegen zijn lippen. “Nu.”

Ze zakte op haar knieën op het koude ijzer. Haar vingers rukten zijn riem open, trokken de rits naar beneden en haalden zijn broek en boxershort in één beweging naar zijn dijen. Zijn pik sprong vrij, dik, hard, de eikel al glanzend. Camila keek ernaar met wellustige ogen, likte haar lippen opnieuw en nam hem diep in haar mond. Warm, nat, zuigend. Ze liet hem tot achter in haar keel glijden, haar neus tegen zijn buik, en keek omhoog terwijl ze hem pijpte. Speeksel liep langs zijn schacht. Haar tong draaide, haar wangen holden. Ze maakte obscene geluiden, nat en gretig, en haar hand masseerde wat niet in haar mond paste.

Sergio vloekte zacht. Zijn handen gingen in haar haar. Hij duwde niet, liet haar het tempo bepalen, maar zijn heupen schokten toch. Ze nam hem dieper, kokhalsde even en ging door, ogen waterig maar hongerig. Toen liet ze hem los met een natte plop, stond op en draaide zich om. Ze boog zich over de reling van het plateau, rok omhoog, slipje opzij. Haar dikke billen waren bloot, rond en zacht, de kut eronder al nat en open.

“Neuk me,” zei ze. “Hard. Van achteren. Ik wil je pik diep.”

Hij greep haar heupen, zette de eikel tegen haar opening en stootte in één keer naar binnen. Ze was strak en gloeiend heet. Camila schreeuwde het uit, een rauw geluid dat tegen de muren kaatste. Hij neukte haar meteen hard, lange diepe stoten, zijn heupen kletsend tegen haar dikke billen. Het geluid was luid, nat, obsceen. Elke keer dat hij tot aan zijn ballen in haar zat, voelde hij hoe haar kut zich om hem klemde. Ze duwde terug, eiste meer, haar vingers wit om de reling.

“Harder,” gromde ze. “Ik ben geen breekbaar ding. Neuk die kut van me open. Laat me voelen dat je tweeëntwintig bent en geen genade kent.”

Hij gaf het haar. Zijn handen knepen in het vlees van haar billen, spreidden ze, zodat hij dieper kon. Het kletsen werd luider. Zweet liep over zijn rug. Camila’s blouse was opengevallen; haar zware borsten zwaaiden mee met elke stoot, tepels hard en donker. Ze praatte vuil door, stem schor.

“Ja, zo. Vul me. Ik wil je zaad. Maar nog niet. Ik wil eerst op je rijden.”

Ze duwde hem achteruit. Hij trok zich terug, pik glanzend van haar nattigheid. Camila draaide hem, duwde hem tegen de muur en liet hem op de vloer zakken. Ze stapte over hem heen, rok nog om haar middel, en zakte langzaam op zijn pik. Cowgirl. Ze nam hem helemaal, tot haar billen op zijn dijen rustten, en begon te rijden. Dominant, beheerst eerst, toen wilder. Haar zware borsten stuiterden voor zijn gezicht. Hij greep ze, zoog een tepel in zijn mond, beet zacht. Zij reed harder, cirkelde met haar heupen, haar kut melkend om zijn schacht.

“Kijk me aan,” beval ze. “Kijk hoe een vrouw van zesenveertig je berijdt. Harder. Stoot omhoog. Neuk me alsof je me wilt breken.”

Hij deed het. Zijn handen op haar heupen, hij ramde omhoog terwijl zij naar beneden kwam. Het geluid van huid op huid vulde de toren. Haar vuile praat werd onsamenhangender, alleen nog eisen en kreunen. “Dieper. Harder. Ik kom bijna. Blijf in me. Niet stoppen.”

Ze kwam schokkend, kut samentrekkend om hem heen, nagels in zijn schouders. Maar ze stopte niet. Ze reed door, overgevoelig en gretig, tot hij haar optilde. Staand tegen de muur. Hij zette haar met haar rug tegen het koude steen, haar benen om zijn middel, en neukte haar staand. Diepe, harde stoten. Haar borsten platgedrukt tegen zijn borst. Zij kuste hem wild, beet in zijn lip, fluisterde dat hij moest komen, diep, alles geven.

Hij voelde het opbouwen, onhoudbaar. Met een laatste reeks stoten begroef hij zich tot aan de wortel en kwam. Heet, dik, golf na golf diep in haar kut. Camila kreunde lang en tevreden, haar binnenste melkend, elke druppel opeisend. Ze bleven even zo staan, hijgend, zijn pik nog in haar, zaad dat langzaam naar buiten sijpelde langs zijn schacht.

Langzaam lieten ze elkaar los. Ze kleedden zich aan zonder haast. Camila trok haar blouse dicht, streek haar rok glad, haar wangen rood, haar lippen gezwollen. Ze keek hem aan met een tevreden, bijna serene glimlach.

“Dit,” zei ze zacht, “was precies wat ik nodig had.”

Sergio wist op dat moment dat hij de toren nooit meer zou verlaten zonder haar geur op zijn huid en haar naam in zijn keel.