Sara Nodigt Haar Vriendin Uit

Sara stond voor de spiegel in haar slaapkamer en trok het strakke witte hemdje over haar borsten. De stof lag dun over haar tepels, die meteen hard werden van de koelte. Haar korte spijkerbroekje eindigde hoog op haar dijen. Ze was achtentwintig, succesvol als grafisch ontwerpster, en vanavond zou Tamara langskomen. Tamara, haar buurvrouw van zesentwintig, die net een pijnlijke breuk achter de rug had. Sara had haar uitgenodigd voor een fles wijn en afleiding. Wat ze niet hardop zei, was dat ze al jaren stiekem fantaseerde over die zachte mond, die ronde billen, die manier waarop Tamara lachte.

De deurbel ging. Sara deed open. Tamara stond daar in een losse blouse, ogen nog een beetje rood van de afgelopen dagen, maar ze glimlachte. “Hey. Ik heb chocola meegenomen.” “Kom binnen,” zei Sara, en trok haar in een knuffel die iets langer duurde dan vriendschappelijk. Ze rook Tamara’s parfum, voelde de warme druk van haar borsten tegen de hare. Toen ze loslieten, zag Sara hoe Tamara’s blik even bleef hangen op haar hemdje, precies waar haar tepels zichtbaar aftekenden. Sara deed alsof ze het niet merkte, maar haar buik tintelde.

Ze gingen in de woonkamer zitten. Sara zette een fles rode wijn open, schonk twee glazen in en liet zich op de bank zakken naast Tamara. Het gesprek begon luchtig: werk, de kutex van Tamara, hoe heerlijk het was om eindelijk alleen te zijn. Maar Sara schoof dichterbij. Haar knie raakte Tamara’s. Elke keer dat ze lachte, leunde ze een stukje verder voorover, zodat het hemdje nog strakker over haar borsten spande. Tamara’s blik gleed steeds opnieuw omlaag. Sara voelde de spanning als een dunne draad tussen hen, strakgetrokken door jaren van onuitgesproken verlangen.

“Je ziet er goed uit, trouwens,” zei Sara na de tweede slok. Haar stem was lager dan normaal. “Echt. Die breuk heeft je niet kapotgemaakt. Je lichaam… je straalt nog steeds.” Ze liet haar hand ‘per ongeluk’ op Tamara’s dij rusten, vlak boven de knie, en streelde met haar duim over de stof van de broek. Tamara bloosde diep. Ze schoof niet weg. Integendeel: ze schoof dichterbij, tot hun dijen stevig tegen elkaar lagen.

“Sara…” fluisterde Tamara. “Ik… ik kijk al zo lang naar je. Elke keer als je in die korte broek de gang in loopt, of als je ’s ochtends de krant pakt in dat dunne hemdje. Ik dacht altijd dat het verkeerd was. Dat je het nooit zou willen.” Sara keek haar diep in de ogen. “Ik wilde het wel. Al die jaren. Elke verdomde nacht.” Ze boog langzaam naar voren. Tamara kwam haar tegemoet. Hun lippen raakten elkaar voorzichtig, toen harder, hongerig. De zoen werd diep, tongen die elkaar vonden, adem die sneller ging. Sara’s handen gleden omhoog, knepen in Tamara’s borsten door de blouse heen. Tamara kreunde zacht in haar mond en greep naar Sara’s billen, trok haar dichterbij tot Sara half op haar schoot zat. De opwinding sloeg over als vuur. Sara voelde haar kutje al nat worden in het strakke broekje.

“Kom,” hijgde Sara. Ze stond op, greep Tamara’s hand en trok haar mee naar de slaapkamer. Daar draaide ze Tamara naar zich toe, kuste haar opnieuw terwijl ze de blouse openknoopte, knoop voor knoop, tot de stof op de grond viel. Tamara droeg een eenvoudige bh. Sara maakte die los, liet de cups vallen en staarde naar de volle, stevige borsten met donkere, hard geworden tepels. “God, je bent zo mooi,” mompelde ze, en duwde Tamara achterover op het bed.

Sara trok het broekje en de slip van Tamara naar beneden in één beweging. Tamara lag naakt voor haar, benen licht gespreid, haar drijfnatte kutje glanzend tussen de zachte haartjes. Sara kleedde zichzelf razendsnel uit, hemdje en broekje op de grond, en kroop tussen Tamara’s dijen. Ze boog zich over haar heen, nam een harde tepel in haar mond en zoog er intens aan, tong die eromheen cirkelde, tanden die licht knipten. Tegelijk liet ze twee vingers glijden door Tamara’s natte spleet, vond de ingang en duwde ze langzaam naar binnen. Tamara boog haar rug, kreunde luid. “Sara… fuck, ja…”

Sara vingerde haar diep en langzaam, terwijl ze van de ene tepel naar de andere ging, zuigend, likkend, bijtend. Toen schoof ze naar beneden, spreidde Tamara’s schaamlippen met haar duimen en liet haar tong plat over de gezwollen clit glijden. Ze likte in trage, stevige streken, zoog de clit tussen haar lippen en vingerde tegelijk harder, sneller, knokkels die tegen de natte huid sloegen. Tamara’s handen knelden in de lakens. Haar adem stokte. “Ik kom… ik kom al…” ze gilde toen het orgasme haar overspoelde, kutje dat samentrok om Sara’s vingers, heupen die omhoog stootten tegen haar mond.

Sara gaf haar geen tijd om bij te komen. Ze draaide zich om, legde zich in de 69-positie boven Tamara, knieën naast haar hoofd, en zakte met haar eigen druppelende kutje op Tamara’s mond. Tegelijk boog ze zich weer naar Tamara’s kruis. Beide vrouwen likten en vingerden elkaar tegelijk, tongen die diep in natte holtes doken, vingers die sneller en sneller gingen. Sara domineerde speels: ze greep Tamara’s haar stevig vast, trok haar hoofd dichter tegen haar kutje aan en wreef haar clit harder over die willige tong. “Lik me harder,” hijgde ze. “Maak me klaar, buurvrouw.” Tamara gehoorzaamde gretig, zoog en likte alsof haar leven ervan afhing, terwijl Sara’s tong razendsnel over Tamara’s clit flikkerde en twee vingers diep in haar kutje pompten.

De kamer vulde zich met natte geluiden, met geginnegap en diepe kreunen. Sara voelde het tweede orgasme bouwen als een golf. Ze trok harder aan Tamara’s haar, likte woest, en toen ze kwamen, kwamen ze samen — gillend, bevreesd, lichaam strak van genot, sappen die over kin en vingers liepen. Sara bleef even liggen, hijgend, Tamara’s smaak nog op haar tong, tot de trillingen wegebden.

Daarna rolden ze naast elkaar, armen om elkaar heen, benen verstrengeld. Sara kuste Tamara teder op de mond, proefde zichzelf op die lippen. “Dit is het begin van iets moois,” fluisterde ze. Tamara knikte, lachte zacht. “Ik wou dit al zo lang. Elke keer dat ik je hoorde douchen door de muur dacht ik al vies.” Sara grinnikte, stond op op wankele benen en haalde een fles water uit de keuken. Terug op bed dronken ze beurtelings, lachten om hoe belachelijk lang ze hadden gewacht, en besloten dat Tamara die nacht gewoon bleef slapen — en misschien de volgende ochtend ook, en de ochtend daarna.

Sara legde haar hoofd op Tamara’s borst, nog na te genieten, toen haar telefoon op het nachtkastje trilde. Ze keek op het scherm, zuchtte en mompelde met een schuine glimlach: “Mijn baas wil weten of het ontwerp voor de vegan burger-campagne af is. Misschien moet ik hem mailen dat ik net de beste sapjes van de avond heb geproefd… en dat die nergens van soja smaken.”