Een Nacht Onder de Haaien

Het water van de Malediven was inktzwart toen Simone vanaf het dek van de duikboot in de Indische Oceaan staarde. De sterren hingen laag en helder boven het luxe resort, maar hier, midden op zee, voelde alles anders. Ze was 32, marienbiologe, en had de exclusieve nachtduik geboekt om alleen te zijn met de rifhaaien. Twaalf jaar geleden was ze hier voor het laatst geweest, met hem. Nu stond ze weer hier, haar wetsuit strak om haar lichaam, het masker in haar hand, toen ze zijn stem hoorde.

“Simone.”

Ze draaide zich om. Grant. Vierendertig nu, breder in de schouders, hetzelfde scherpe kaakbeen, diezelfde donkere ogen die haar altijd al doorzagen. Succesvol fotograaf, had ze gehoord. Hij droeg ook een wetsuit, het rits half open, een glimp van zijn borsthaar. Twaalf jaar. Haar hart bonsde wild tegen haar ribbenkas.

“Grant,” bracht ze uit, haar stem hees van de zoute lucht. “Jij ook hier.”

Hij glimlachte scheef, die oude, vertrouwde glimlach die haar knieën altijd al week maakte. “Exclusieve nachtduik. Rifhaaien. Ik moest komen. En jij… je bent nog steeds de enige die ik ken die haaien belangrijker vindt dan slapen.”

Ze lachten allebei kort, ongemakkelijk. De gids gaf orders, ze checkten hun apparatuur. Samen gleden ze achterover in het warme water. Onder water was het stil, alleen het geruis van hun ademhaling door de regulators. De zaklampen sneden door het donker. En toen kwamen de haaien: grijs, sierlijk, nieuwsgierig, hun lichamen glijdend vlak langs hen heen. Simone voelde Grants hand even haar arm aanraken, een stille waarschuwing of juist een zoeken naar contact. Hun lichamen dreven dicht bij elkaar in de stroming. Ze keek hem aan door haar masker. Zijn ogen zeiden alles wat hun monden niet durfden: de herinnering aan die laatste zomer, de ruzie, het onvoltooide, de manier waarop hij haar toen al tegen een palmboom had geperst en haar had gekust tot ze beiden trilden.

De spanning knetterde tussen hen in het donkere water, dikker dan het zout. Ze durfde het niet uit te spreken. Hij ook niet. Maar elke keer dat een haai dichtbij schoot en hun lichamen instinctief naar elkaar toe dreven, voelde ze de hitte tussen haar benen, ouderwets en hevig.

Terug op de boot klommen ze aan boord, water stromend van hun wetsuits. De andere duikers waren al naar hun hutten verdwenen; alleen zij tweeën bleven op het achterdek onder de eindeloze sterrenhemel. Simone trok de rits van haar wetsuit open, peelde de natte stof van haar schouders. Grant deed hetzelfde. Haar adem stokte. Zijn lichaam was voller, sterker, een lijn donker haar van zijn borst naar beneden, verdwijnend in zijn zwembroek. Haar eigen lichaam voelde bloot onder zijn blik: de bocht van haar borsten in de bikini, de zachte ronding van haar heupen, de plek tussen haar benen die al klopte van verlangen.

“Jezus, Simone,” fluisterde hij, zijn stem rauw. Hij stapte dichterbij, waterdruppels op zijn huid glinsterend. “Ik ben nooit opgehouden met aan je te denken. Elke fucking dag. Elke foto die ik maakte, zocht ik naar iets van jou erin.”

Haar keel trok samen. Ze legde een hand op zijn natte borst, voelde zijn hart razen. “Ik ook. Ik heb spijt, Grant. Spijt van die stomme ruzie, van hoe ik wegliep. Ik was bang. Bang dat het te groot was.”

Hij boog zich naar haar toe. “En nu?”

“Nu ben ik er nog steeds bang voor,” gaf ze toe, “maar ik wil het wel.”

De kus kwam hard en hongerig, hun monden opengesperd, tongen die meteen diep gingen, alsof ze twaalf jaar inhalerden. Ze kozen het bewust, beiden, met trillende handen die over natte huid gleden. Grant trok haar bikini-top los, haar borsten vrij in de nachtlucht, harde tepels die hij meteen tussen duim en vinger rolde. Simone kreunde in zijn mond, duwde zijn zwembroek naar beneden, greep zijn stijve lul die al hard en warm in haar hand pulsde. Op het dek, onder de sterren, kleedden ze elkaar gretig uit tot ze naakt stonden, huid tegen huid, zijn handen op haar kont, haar vingers om zijn dikte.

“Hut,” hijgde hij. “Nu. Of ik neuk je hier tegen de reling.”

Ze giechelde hees, greep hun spullen en stormden naar de ruime hut beneden. De deur klapte dicht. Grant tilde haar op alsof ze niks woog, gooide haar op het brede bed. Hij knielde tussen haar gespreide benen, keek haar diep in de ogen terwijl hij haar kut openspreidde met zijn duimen. “Nog steeds zo mooi,” mompelde hij, en toen likte hij haar. Langzaam eerst, platte tong van onderaf omhoog over haar natte spleet, dan gericht op haar clit, zuigend, likkend, twee vingers die diep in haar holte gleden en haar vanbinnen streken. Simone boog haar rug, greep zijn haar vast, stootte haar heupen tegen zijn mond. “Ja… Grant, zo… niet stoppen…” De spanning bouwde snel op, twaalf jaar gemis dat eruit wilde. Hij vingerde haar harder, likte sneller, en ze kwam met een schreeuw, haar kut samentrekkend om zijn vingers, sappen over zijn kin.

Nog trillend schoof ze omlaag, duwde hem op zijn rug en nam zijn lul diep in haar mond. Hij smaakte zout en man, dik, de eikel tegen haar keel. Ze zoog hem gretig, speeksel druppelend, hand om de basis terwijl ze op en neer ging. Grant kreunde luid, handen in haar natte haar. “Fuck, Simone… je mond… zo goed…”

Ze liet hem los toen hij te dichtbij kwam, kroop over hem heen. Hij rolde haar om, legde zich tussen haar benen in missionaris. Hun ogen bleven vergrendeld toen hij zijn lul tegen haar opening zette en langzaam naar binnen gleed, centimeter voor centimeter, tot hij helemaal in haar zat. Zo vol. Zo vertrouwd en toch nieuw. Ze fluisterden terwijl hij bewoog, diepe, langzame stoten.

“Ik heb je gemist,” hijgde hij, voorhoofd tegen het hare. “Elke nacht.”

“Ik jou ook,” fluisterde ze terug, nagels in zijn rug. “Blijf in me. Kijk me aan.”

Hun lichamen slaan in een ritme van pure behoefte, huid kletsend, adem vermengd. Toen schoof ze hem om, klom bovenop in cowgirl, handen op zijn borst. Ze zakte zichzelf op zijn lul, begon te rijden, heupen rollend, haar borsten stuiterend. Grant kneedde ze hard, duimen over haar tepels, terwijl zijn andere hand naar beneden ging en haar clit wreef in snelle cirkels. Simone gooide haar hoofd in haar nek, genoot van de controle, van hoe diep hij zat, van zijn blik vol verlangen en iets zachters.

“Harder,” smeekte ze. “Gebruik me.”

Hij ging rechtop zitten, kuste haar borsten, bijtte licht in een tepel. Toen duwde hij haar voorover, draaide haar om op handen en knieën. Doggystyle. Hij greep haar heupen, dreef zijn lul in één stoot weer naar binnen. Diep. Hard. Rauw. Simone kreunde luid, duwde terug. “Mijn haar,” snakte ze expliciet. “Pak mijn haar vast. Trek eraan. Alsjeblieft.”

Grant windde haar natte lokken om zijn vuist en trok precies goed, haar rug hol, haar gezicht naar het plafond. Hij neukte haar ongenadig, ballen kletsend tegen haar kut, de geur van seks zwaar in de hut. Elke stoot raakte die plek die haar liet trillen. “Simone… ik kom… samen…”

“Ja,” snikte ze. “In me. Nu.”

Ze kwamen tegelijk, explosief. Haar kut spande zich krampachtig om hem heen terwijl golven door haar heen schokten, en hij stootte diep, spoot heet in haar, haar naam kreunend alsof het een gebed was. Hun lichamen stuiptrokken samen, ademloos, tot ze in elkaar zakten.

Nadien lagen ze verstrengeld op het bed, zweterig, zijn zaad langzaam uit haar lekkend. Grant streek langzaam over haar rug, vingers die cirkels tekenden op haar huid. Hij kuste haar schouder, fluisterde vlak bij haar oor, stem nog hees van het orgasme: “Dit voelt alsof we nooit gestopt zijn… maar er is iets wat ik je al die jaren had willen zeggen, iets groters dan alleen dit…”

Ze lag nog na te trillen toen zijn woorden haar bereikten, warm en hees tegen haar oor. Haar vingers stopten midden in een streel over zijn borst. Iets groters. Haar hart, dat net tot rust leek te komen, sloeg weer sneller.

“Wat?” fluisterde ze. Haar stem klonk klein in de stille hut. Buiten klapte water zacht tegen de romp, maar hier binnen was alleen hun ademhaling en de geur van zout, zweet en seks. “Zeg het, Grant.”

Hij zuchtte, diep, alsof de lucht te zwaar was. Zijn hand bleef cirkels tekenen op haar rug, maar ze voelde de spanning in zijn spieren. “Niet nu. Niet terwijl ik nog in je zit te lekken en half gek van je ben.” Hij lachte kort, rauw. “Fuck, Simone. Elke keer dat ik dacht dat ik eroverheen was, droomde ik van dit. Van jou onder me, over me, om me heen. Maar er zit meer. Iets wat ik al twaalf jaar met me meedraag.”

Ze duwde zich omhoog op een elleboog, keek hem aan. Zijn donkere ogen glommen in het zwakke licht van de nachtlamp. Haar kut klopte nog na, warm en nat van hem, en toch wilde ze meer. De hitte tussen hen was niet gedoofd; hij brandde nog. “Dan zeg het. Of laat me voelen hoe groot het is.”

Hij greep haar nek, trok haar naar beneden voor een kus die meteen diep ging. Tongen botsten, tanden raakten lippen, hij zoog aan haar onderlip tot ze kreunde. “Ik wil je opnieuw,” gromde hij tegen haar mond. “Langzamer. Vuiler. Tot je niet meer kunt denken aan wat er vroeger misging.”

Simone knikte, ademloos. “Doe het. Neem me.”

Grant rolde haar op haar rug, spreidde haar benen wijd met zijn knieën. Hij keek toe hoe zijn eigen zaad langzaam uit haar spleet droop, glanzend op haar dijen. “Kijk wat ik van je gemaakt heb,” mompelde hij, en streek er met twee vingers doorheen, duwde het terug naar binnen. Simone boog haar rug, hijgde. “Vuile jongen.”

“Jouw vuile jongen.” Hij boog zich voorover, likte een spoor omhoog over haar dijen, proefde zichzelf en haar samen. Zijn tong drong diep in haar holte, schoonlikkend, zuigend, tot ze met beide handen in zijn haar greep en haar heupen omhoogstootte. “Grant… ah fuck… je tong…”

Hij bleef niet lang. Hij wilde in haar. Hij ging op zijn knieën zitten, tilde haar kont omhoog, duwde een kussen eronder. Zijn lul stond weer steenhard, dik en glanzend van haar sappen. Hij wreef de eikel heen en weer over haar clit, plagerig, tot ze snakte en haar nagels in de lakens groef. “Alsjeblieft. Stop met treiteren.”

“Zeg dat je van me houdt terwijl ik je neuk,” eiste hij opeens, stem laag. “Niet uit beleefdheid. Omdat het waar is.”

Haar keel trok dicht. Twaalf jaar. Angst. Spijt. En dit. “Ik… ik weet niet of—”

Hij duwde naar binnen in één lange, trage stoot. Helemaal tot de balzak. Simone schreeuwde zacht, de vulling zo abrupt en diep dat sterretjes achter haar oogleden dansten. Hij bleef stil zitten, pulserend in haar. “Voel me. Alleen ik. Zeg het of lieg niet.”

Tranen prikten. Niet van pijn. Van te veel. “Ik heb altijd van je gehouden, idioot,” snikte ze. “Daarom liep ik weg. Het was te groot. Te echt.”

Iets brak in zijn gezicht. Hij boog zich over haar, voorhoofd tegen het hare, en begon te bewegen. Langzaam eerst, diepe terugtrekkingen tot alleen de kop nog in haar zat, dan weer helemaal erin. Elke stoot raakte die gevoelige plek die haar tenen krulde. “Goed meisje,” hijgde hij. “Mijn meisje. Blijf kijken.”

Hun blikken bleven vergrendeld. Hij neukte haar met lange, zware slagen, huid kletsend tegen huid. Haar borsten wiegden mee, tepels hard. Hij pakte een borst, kneedde hard, trok aan de tepel tot ze kermde. “Harder. Ik wil voelen dat je er morgen nog bent.”

Grant gromde instemmend, greep haar polsen, pinnde ze boven haar hoofd vast met één hand. De andere gleed tussen hen in, vond haar clit en wreef in strakke cirkels, precies zoals hij vroeger al wist dat ze nodig had. Het tempo steeg. De bedframe kraakte. Simone duwde terug, ontmoette elke stoot, haar kut nat en knijpend om hem heen.

“Ik wil je van achteren zien terwijl je mijn naam schreeuwt,” snauwde hij. Hij trok zich terug, draaide haar vlot om op handen en knieën. Geen genade dit keer. Hij greep haar heupen, smeet zichzelf erin tot zijn ballen klapten. Diep. Rauw. De hoek maakte dat ze bijna smolt. “Fuck ja—Grant!”

Hij trok haar haar weer vast, windde de natte lokken om zijn vuist en trok haar hoofd omhoog, rug hol, kont hoog. Elke stoot joeg haar vooruit op het bed. “Dit is van mij,” gromde hij. “Jouw kut. Jouw orgasmes. Jouw fucking hart. Begrepen?”

“Ja—van jou—niet stoppen—” Haar stem brak. Ze voelde de tweede golf al aankomen, zwaarder dan de eerste. Hij boog zich over haar rug, beet in haar schouder, likte het zout van haar huid, terwijl hij sneller neukte. Zijn vrije hand sloeg licht op haar kont, een scherpe tik die brandde en haar alleen natter maakte. Toen weer een, harder. Ze kreunde hardop, duwde terug alsof ze meer wilde.

“Nog een,” smeekte ze. “Sla me harder en neuk me vol.”

Hij gaf haar wat ze vroeg. De klap galmde. Haar kont gloeide. Hij hamerde nu echt, ballen kletsend, adem hijgend, de geur van hun gemengde sappen zwaar in de lucht. “Kom voor me. Nu. Laat me voelen hoe je me melkt.”

Simone barstte open. Haar kut spande krampachtig, golven die haar hele lichaam schokten, een natte heat die over zijn lul spoelde. Ze schreeuwde zijn naam, rauw en ongefilterd. Grant hield vol door haar orgasme heen, stootte door de samentrekkingen, tot hij zelf eronderdoor ging. Hij duwde diep, riep iets onverstaanbaars, en spoot opnieuw in haar, hete pulsen die haar vulden tot het eruit lekte langs zijn lul.

Ze zakten voorover, hij half op haar, nog in haar. Zijn hart bonsde tegen haar rug. Lange minuten lagen ze zo, alleen adem en de zachte deining van de boot.

Toen trok hij zich langzaam terug. Het gemis was meteen daar. Hij rolde naast haar, trok haar tegen zich aan, been over haar heen. Zijn vingers streek over de rode plekken op haar kont, zacht nu. “Te hard?”

“Precies goed,” mompelde ze tegen zijn keel. Haar lichaam voelde open, gebruikt, van hem. En toch knaagde dat “iets groters”.

Hij kuste haar haar. “Morgen. Als de zon opkomt en we weer bij die haaien zijn… dan zeg ik het. Alles. Geen ontsnappen meer.”

Simone tilde haar hoofd, keek hem aan. Angst en hoop mengden zich in haar borst. “Belofte?”

“Belofte.” Hij glimlachte scheef, maar zijn ogen waren serieus, bijna kwetsbaar. “Maar nu… nog een keer. Langzaam. Ik wil in je slapen.”

Hij schoof alweer halfhard tegen haar dij. Ze lachte hees, opende haar benen voor hem. “Greedy klootzak.”

“Jouw greedy klootzak.” Hij gleed opnieuw in, makkelijk door al het nat, en begon een traag, diep ritme. Geen haast meer. Alleen de wrijving, de volheid, hun blikken die elkaar vasthielden in het halfdonker. Elke stoot een belofte die nog niet uitgesproken was. Elke zucht een vraag die bleef hangen.

Buiten schoven de sterren verder. Binnen bleef de spanning knetteren—niet alleen in hun lichamen, maar in wat hij nog steeds niet had gezegd. Simone klemde haar benen om hem heen, nagels in zijn rug, en liet zich meenemen in de volgende golf, wetend dat de ochtend antwoorden zou eisen die groter waren dan alleen dit.

Het trage ritme sleepte hen mee tot diep in de nacht. Grants lul gleed in en uit alsof hij de tijd zelf wilde oprekken, elke stoot een trage belofte die nog geen woorden had. Simone hield haar benen strak om zijn heupen geklemd, nagels die halfmaanvormige sporen in zijn rug trokken, adem die zich vermengde met de zijne. Ze kwam nog een keer, zacht ditmaal, een golf die van binnenuit opborrelde en haar kut samentrok om hem heen tot hij met een diepe zucht meekwam, opnieuw warm en overvloedig in haar spuitend. Daarna bleef hij liggen, halfhard in haar, hun lichamen klevend van zweet en zaad, tot de slaap hen overnam als een zware deken.

Het ochtendlicht sijpelde grijs door de patrijspoort toen Simone wakker werd. Grant lag nog steeds half over haar heen, adem rustig tegen haar hals. Buiten klapte het water zachter nu de boot langzaam terugdreef naar de steiger van het resort. Ze bewoog voorzichtig, voelde hoe zijn zaad van de nacht koud en plakkerig tussen haar dijen zat. Haar kont gloeide nog van de klappen, haar kut was gevoelig en open. Ze streek over zijn schouder. Hij opende zijn ogen meteen, donker en helder.

“Het is ochtend,” fluisterde ze.

“Ik weet het.” Hij kuste haar kaak, dan haar mond, langzaam, zonder haast. “De haaien wachten niet. En ik ook niet meer.”

Ze kleedden zich zwijgend aan. Bikini’s, dan weer de halfgedroogde wetsuits. Op het dek rook de lucht naar zout en brandende zon die net boven de horizon kroop. De gids en de anderen waren nog niet verschenen; alleen zij tweeën stonden daar, maskers in de hand, de zee inktblauw en kalm. Zonder woorden lieten ze zich achterover vallen.

Onder water was alles helderder dan gisteren. Het licht drong dieper door, de rifhaaien glipte dichterbij, nieuwsgierig, hun lichamen zilvergrijs en soepel. Simone voelde Grants hand op haar middel, stevig, leidend. Ze draaiden samen tussen de koralen, ademhaling gelijk, lichamen die steeds weer tegen elkaar stootten in de stroming. Elke aanraking brandde door het neopreen heen. Toen een haai vlak langs hen schoot, trok Grant haar tegen zich aan, borst tegen borst, zijn stilte luider dan elk woord. Door het masker zag ze zijn ogen: nu. Hier.

Ze stegen op, braken het oppervlak, trokken hun regulators uit. Water droop van hun gezichten. De boot lag nog stil op een steenworp. Grant zwom dichterbij, greep de reling, hielp haar aan boord. Op het natte dek, alleen, peelde hij zijn wetsuit tot zijn middel open. Zij deed hetzelfde. Haar tepels staken hard door de bikini-stof.

“Zeg het,” snakte ze, stem hees van het zout. “Nu. Geen ontsnappen.”

Hij stapte dichterbij, handen op haar heupen, duimen die over de natte stof wreven. “Ik heb twaalf jaar lang elk contract, elke reis, elk bed geweigerd dat niet naar jou rook. Ik kocht dit eiland bijna, Simone. Een huis op palen boven precies dit water, zodat ik je kon teruglokken. Ik wachtte tot je hier weer zou komen, omdat ik wist dat je dat zou doen. Ik hou van je. Niet het halfslachtige van toen. Het complete, vieze, eeuwige soort. Ik wil je elke ochtend neuken tot je niet meer kunt lopen en daarna ontbijt maken. Ik wil ringen en ruzies en grijze haren. Trouw met me. Hier. Nu. Of over een jaar. Maar zeg ja terwijl ik nog in je kan verdwijnen.”

Haar keel sloot zich. Tranen mengden zich met zeewater op haar wangen. “Idioot,” snikte ze, en trok zijn rits helemaal open. “Ja. Fuck ja. Neem me hier. Onder de sterren die er nog hangen en de zon die opkomt. Hard. Alsof we geen tijd meer hebben.”

Hij gromde, duwde haar achteruit tegen de reling. Het metaal was koel tegen haar rug. Hij rukte haar bikini-broekje opzij, vond haar kut alweer drassig, duwde twee vingers diep naar binnen terwijl hij haar mond veroverde. Tong diep, tanden die in haar lip beten. Simone kreunde in hem, greep zijn lul die al steenhard uit zijn zwembroek stak, wreef hem hard van basis tot eikel tot hij druipte.

“Hier,” hijgde hij. Hij tilde een van haar benen omhoog, haakte het over zijn arm, en dreef zijn lul in één ruwe stoot naar binnen. Diep. Tot de balzak. Simone schreeuwde het uit, de vulling zo abrupt dat haar tenen krulden op het natte hout. Hij neukte haar staand, hard, elke stoot die haar kont tegen de reling liet botsen, de zee kolkend onder hen. Haar borsten stuitten los uit de top; hij zoog een tepel in zijn mond, beet erin tot ze gilde van genot.

“Harder,” smeekte ze. “Gebruik me alsof ik al van je ben.”

Grant trok zich terug, draaide haar om, boog haar voorover over de reling zodat ze naar de golven keek terwijl hij haar van achteren nam. Hij greep haar natte haar, trok haar hoofd omhoog, neukte haar met lange, zware slagen die haar hele lichaam lieten schudden. Zijn ballen kletsten nat tegen haar clit. “Dit kutje is van mij. Dit hart. Zeg het.”

“Van jou—alles van jou—” Haar stem brak toen hij sneller ging, een hand die tussen haar benen gleed en haar clit hard wreef in de maat van zijn stoten. De geur van seks en zout hing zwaar. Een haai gleed vlak onder hen door, grijs en onverschillig, terwijl Grant haar kont hard kneep, een klap gaf die brandde, dan nog een.

Ze kwam schreeuwend, kut die krampachtig om hem spande, sappen die langs zijn lul en haar dijen liepen. Hij hield niet in. Hij trok zich terug, draaide haar weer om, tilde beide haar benen omhoog zodat ze half hing, rug tegen de reling, en stootte opnieuw naar binnen. Dieper. Rauwer. Hun voorhoofden botsten. “Ik ga je volspuiten tot het eruit loopt terwijl je ja zegt tegen de rest van ons leven.”

“Doe het—kom in me—Grant—”

Hij barstte met een grom, diep, hete stralen die haar vulden tot het er meteen uit lekte, wit en dik over de reling druipend in de oceaan. Ze trilden samen, ademloos, tot hij haar langzaam neerzette. Haar benen hielden haar amper.

Ze zakten op het dek, verstrengeld, wetsuits half open, zijn lul nog pulserend tegen haar dij. Hij kuste haar slapen, haar mond, fluisterde ja’s en beloftes tussen de zuchten door. Simone lachte hees, vingers die door zijn natte borsthaar streek. “Trouw. Ringen. Grijze haren. Ik wil het allemaal. Maar eerst wil ik nog een keer in de hut. Op mijn knieën. Jouw lul in mijn keel tot ik stik van hoe hard ik van je hou.”

Hij glimlachte die oude, scheve glimlach, hielp haar overeind. Ze stormden beneden, deur dicht. Op de knieën op het harde hout nam ze hem in haar mond, proefde hun gemengde sappen, zoog hem weer hard terwijl hij haar haar vasthield en diep stootte, keelpijn die zoet werd. Toen trok hij haar omhoog, gooide haar op het bed, spreidde haar wijd en likte haar schoon tot ze opnieuw kwam, heupen wild tegen zijn gezicht. Daarna missionaris, langzaam en diep, ogen open, tot ze samen nog een keer over de rand gingen, stiller nu, inniger, zijn zaad opnieuw diep in haar achterlatend.

Nadien lagen ze zwijgend. De zon stond hoger. Stemmen klonken op het dek; de andere duikers waren wakker. Grant streek over haar rug, kuste haar schouder. “We moeten naar boven. Douchen. Ontbijt. Dan praat ik met de kapitein over een vlucht naar Malé. Ringen. Vandaag nog als je wilt.”

Simone knikte tegen zijn borst. Ze voelde alles: de volheid, de liefde, de toekomst die eindelijk openlag. Ze kuste hem nog één keer, diep, langzaam, proefde zout en zichzelf. Toen schoof ze voorzichtig van hem af.

Ze stond op, trok haar bikini aan, dan een los hemd over haar schouders. Haar lichaam droeg de sporen van hem—rode plekken, een lichte mankheid, zijn zaad dat warm tussen haar benen bleef. Ze keek hem aan, glimlachte zacht, zonder spijt of boosheid, alleen een stille, complete rust.

“Ik ga even alleen naar het voordek,” zei ze rustig. “Ademhalen. De haaien nog een keer zien vanuit het licht. Kom me zo halen.”

Grant knikte, nog naakt op het bed, ogen vol warmte. “Ik wacht.”

Simone opende de deur, liep de smalle gang door, de trap op naar het open dek. De wind ving haar natte haar. Ze bleef niet staan. Ze liep door, langs de reling, naar de loopplank die al naar de steiger lag, stapte eraf zonder om te kijken, voeten op vaste grond, en verdween tussen de palmbomen van het resort, kalm, klaar, gedaan.