Rained-Out Verlangen: Renata Geeft Zich Gewillig Aan Benedict Terwijl Haar Man Kijkt

De regen beukte tegen de ruiten van het afgelegen huisje alsof de Ardennen zelf hen binnen wilden houden. Het haardvuur knetterde laag. Renata, tweeënveertig, zat op de leren bank met blote voeten onder zich, een glas wijn in haar hand dat ze nauwelijks aanraakte. Haar blouse hing open tot het kant van haar beha, en de warmte van het vuur kleurde haar huid roze. Naast haar zat Pieter, vijfenveertig, stijf rechtop, zijn vingers wit om zijn glas. Tegenover hen, in de diepe fauteuil, zat Benedict. Achtendertig, zakenman, brede schouders onder een open overhemd, die kalme blik van iemand die gewend is dat mensen naar hem luisteren.

Ze hadden al een uur zitten praten over niets dat ertoe deed. De storm. De weg die was afgesloten. Het feit dat niemand hen hier kon bereiken tot morgenochtend. Elke zin hing zwaarder dan de vorige. Pieter had het haar maanden geleden opgebiecht, in hun eigen bed, met een stem die trilde van schaamte en verlangen: hij wilde zien hoe ze zich aan Benedict gaf. Niet stiekem. Niet later. Hier, als de kans zich voordeed. Renata had toen gelachen, heet en ongelovig, en sindsdien had ze die fantasie niet meer uit haar hoofd gekregen. Nu zat die man hier, echt, en keek hij naar haar alsof hij al wist wat er vanavond ging gebeuren.

“Je bent stil, Renata,” zei Benedict. Zijn stem was laag. “Meestal praat je meer.”

Ze nam een kleine slok en zette het glas weg. Ze was helder. Het verlangen kwam niet uit de wijn. “Ik kijk.”

“Waarnaar?”

Haar blik gleed over zijn borst, naar de plek waar zijn broek strakker werd. “Naar hoe je naar me kijkt.”

Pieter ademde hoorbaar in. Onder zijn broek stond hij al half stijf, al een tijdje, en hij deed geen moeite het te verbergen. Hij had haar vanmiddag nog eens gezegd, toen Benedict buiten hout haalde: als jij het wilt, dan wil ik het. Zeg het hardop. Laat me kijken. Ze had geknikt, haar hart in haar keel, en sindsdien was elke blik van Benedict als een hand tussen haar benen.

Benedict leunde voorover, ellebogen op zijn knieën. “En jij, Pieter? Blijf je daar zo zitten kijken, of ga je je vrouw nog iets geven vanavond?”

Pieter slikte. Zijn wangen brandden, maar zijn stem was vast. “Ik geef haar wat ze wil. Als ze jou wil, dan wil ik dat ze het neemt.”

De stilte daarna was dikker dan de regen. Renata voelde haar kut samentrekken, nat al, alleen van die zin. Ze stond op. Haar rok gleed over haar dijen toen ze de ruimte overstak. Ze stopte voor Benedict, zo dicht dat hij haar warmte kon ruiken. “Ik wil het,” zei ze, hardop, zodat Pieter het niet kon missen. “Ik wil je voelen. Nu.”

Benedict glimlachte niet. Hij pakte haar heupen en trok haar tussen zijn knieën. “Zeg het nog eens.”

“Ik wil je pik. Ik wil dat mijn man ziet hoe ik hem neem.”

Pieter maakte een zacht, gebroken geluid. Zijn hand lag op zijn kruis, niet wrijvend, alleen maar drukkend, alsof hij zichzelf in bedwang hield.

Benedict trok haar op schoot. Haar rok schoof omhoog, haar blote dijen tegen zijn broek. Hij kuste haar niet meteen. Hij keek eerst naar Pieter, een lange, bezitterige blik, en pas daarna naar haar mond. De kus was hard, open, zijn tong diep, zijn hand in haar haar. Renata kreunde erin, schaamteloos. Ze voelde zijn erectie onder zich, dik en heet door de stof, en ze bewoog haar heupen erover tot hij gromde.

“Rits open,” zei hij tegen haar.

Ze deed het zelf. Haar vingers trilden niet. Ze trok de rits omlaag, duwde zijn broek en boxershort naar beneden, en zijn pik sprong vrij: dik, zwaar, de eikel al glanzend, aderen die langs de schacht liepen. Groter dan Pieter. Dat wist ze meteen, en de gedachte maakte haar nog natter. Ze pakte hem vast, voelde het gewicht, streelde langzaam van wortel tot top terwijl ze over haar schouder naar haar man keek.

“Kijk, Pieter,” zei ze zacht en vuil. “Kijk hoe dik hij is. Mijn hand past er amper omheen.”

Pieter zat voorover, mond half open, ogen groot. “Ik kijk,” fluisterde hij. “Niet stoppen.”

Ze boog voorover. Haar tong likte eerst over de eikel, proefde zout en huid, en toen nam ze hem in haar mond. Langzaam, diep genoeg om haar lippen te laten rekken, haar hand die de rest streelde. Benedict legde een hand in haar nek, niet dwingend, wel stevig. “Dieper,” zei hij. “Laat hem zien wat je kunt.”

Ze deed het. Ze ontspande haar keel en nam hem verder, tot haar ogen waterden en speeksel langs haar kin liep. Ze kokhalsde zacht, trok terug, likte de schacht nat en nam hem opnieuw, dieper, haar neus bijna tegen zijn buik. Tranen prikten, niet van pijn, van de inspanning en de hitte. Ze keek opzij, recht in Pieters ogen, met Benedicts pik diep in haar mond, en de blik van haar man — schaamte, ontzag, een erectie die nu hard tegen zijn broek drukte — maakte haar wild.

“Genoeg,” zei Benedict schor. Hij tilde haar kin. “Ik wil je kut. Draai je om.”

Ze stond op, rok omhoog, slip naar beneden, en boog zich over de leuning van de bank, kont naar hem toe, gezicht naar Pieter. “Neem me,” zei ze. “Laat hem kijken.”

Benedict stond achter haar. Zijn handen spreidden haar billen, zijn duim gleed door haar natheid, en toen zette hij zijn eikel tegen haar opening. Hij duwde naar binnen, centimeter voor centimeter, en Renata hijgde hard. Hij vulde haar op een manier die Pieter nooit had gedaan, dik en onverbiddelijk, tot hij helemaal in haar zat en haar wanden om hem klemden.

“Fuck,” bracht ze uit. “Zo diep.”

Hij begon te bewegen. Eerst langzaam, dan harder, zijn heupen die tegen haar billen sloegen, het natte geluid van haar kut die hem nam. Elke stoot duwde een kreun uit haar. Ze greep de leuning, haar tieten schudden in haar beha, en ze keek Pieter aan terwijl Benedict haar van achteren neukte.

“Kijk hoe een echte man me neukt, Pieter,” zei ze, stem gebroken en gemeen van genot. “Hoor je dat? Hoor je hoe nat ik ben voor hem? Jij hebt me nog nooit zo opgerekt. Hij vult me helemaal. Mijn kut is van hem vanavond.”

Pieter zat te trillen. Zijn hand was nu in zijn broek, hij streelde zichzelf langzaam, alsof hij bang was te snel te komen. “Ja,” zei hij hees. “Neem hem. Laat hem je gebruiken. Ik wil het zien.”

Benedict greep haar heupen harder en ramde dieper. “Zeg hem wat je voelt.”

“Ik voel elke ader,” hijgde Renata. “Hij raakt plekken die jij niet haalt. Ik ga klaarkomen op zijn pik terwijl jij daar zit en toekijkt als een brave jongen.”

De woorden maakten Benedict wilder. Hij sloeg een keer, hard en precies, op haar bil, en ze schreeuwde het uit, niet van pijn maar van de schok die recht naar haar clit trok. Hij trok zich terug, draaide haar om en ging zelf op de bank zitten, pik glanzend van haar vocht, recht omhoog.

“Klim erop,” zei hij. “Rij me. Laat je man je tieten zien.”

Ze stapte uit haar rok, trok haar blouse en beha uit, en haar borsten vielen vrij, zwaar, tepels hard. Ze zette een knie aan weerszijden van zijn heupen en liet zich zakken. De eikel duwde haar open, en ze zonk tot ze helemaal op hem zat, vol, ademloos. Toen begon ze te rijden. Eerst rollend, haar clit die over zijn schaambeen wreef, toen op en neer, sneller, haar tieten die heen en weer schudden bij elke beweging. Benedict pakte ze vast, kneep, zoog een tepel in zijn mond terwijl zij hem bereed.

Pieter was dichterbij gekropen, op zijn knieën naast de bank, zijn pik uit zijn broek, rood en lekkend, maar hij raakte haar niet aan. Hij keek alleen. “Je bent zo mooi,” fluisterde hij. “Zo vuil. Rij hem harder.”

Ze deed het. Haar dijen brandden, haar kut maakte obscene geluiden om Benedicts schacht, en ze boog voorover zodat haar borsten in zijn gezicht hingen. “Voel je hoe strak ik je knijp?” zei ze tegen Benedict, luid genoeg voor Pieter. “Ik wil je zaad. Diep. Ik wil dat hij ziet hoe je me volspuit.”

Benedict gromde, tilde haar op en draaide haar onder zich op de bank, in één beweging, zonder uit haar te glijden. Missionaris, haar benen om zijn middel, zijn gewicht op haar, en toen neukte hij haar hard en diep. Elke stoot was een klap van huid op huid, zijn pik die tot de wortel in haar verdween, haar clit die tegen hem aan schuurde. Renata klauwde in zijn rug, haar hoofd achterover, en de eerste golf kwam zonder waarschuwing. Ze kwam klaar met een schreeuw, haar kut die om hem pulseerde, schok na schok, haar hele lijf dat trilde onder hem.

Hij stopte niet. Hij neukte haar door haar orgasme heen, harder, en een tweede golf volgde, kleiner en feller, tot ze alleen nog kon hijgen en smeken. “Kom in me. Vul me. Laat hem zien van wie ik ben vanavond.”

Benedict stootte diep en bleef daar, zijn pik die dikker werd, en toen kwam hij. Heet, veel, zijn zaad dat in lange golven in haar spoot terwijl hij gromde tegen haar hals. Ze voelde het, de warmte, de vulling, en ze hield hem vast tot hij uitgeput op haar zakte, nog steeds in haar.

De regen was er nog. Het vuur ook. Pieter zat op de grond, zijn pik hard en onberoerd klaar, zijn gezicht rood van vernedering en opwinding.

Renata kuste Benedict lang, langzaam, dankbaar, haar tong die de zijne zocht alsof ze hem wilde bedanken met haar mond. Toen gleed hij uit haar, en zijn zaad liep warm over haar dij. Ze zakte op haar knieën tussen zijn benen, nam zijn nog halfharde pik in haar mond en likte hem schoon, langzaam, grondig, tot er niets meer van haar en van hem op zijn huid zat behalve haar speeksel. Ze keek daarbij naar Pieter.

Daarna kroop ze bij haar man op schoot. Zijn erectie drukte tegen haar natte, volle kut, maar ze liet hem niet naar binnen. Ze nam zijn gezicht in haar handen.

“Hij voelde zo lekker,” zei ze zacht, vuil, eerlijk. “Dik. Diep. Ik heb nog nooit zo hard klaargekomen. Zijn zaad zit nu in me, Pieter. Voel.” Ze pakte zijn hand en legde die op haar onderbuik, daarna lager, zodat zijn vingers langs haar gezwollen lippen gleden en het mengsel voelden. Hij kreunde, beschaamd en hard.

“Je mag vanavond niet in me,” zei ze. “Je mag kijken. Je mag jezelf aftrekken als ik het zeg. Maar niet klaarkomen tot ik het toesta. Dat is voor de volgende keer.”

Pieter knikte, ademhaling kapot. “Wanneer?”

Renata keek naar Benedict, die hen gadesloeg met diezelfde kalme, bezitterige blik, alweer half hard onder haar aandacht. Een plan vormde zich, warm en duidelijk, terwijl Benedicts zaad nog uit haar sijpelde op Pieters dij.

“Morgenvroeg,” zei ze. “Als de regen stopt, neukt hij me opnieuw op de tafel, en jij zit eronder en houdt mijn benen open. En als we thuis zijn, komt hij logeren. Een heel weekend. Ik wil hem in ons bed, Pieter. Ik wil dat je elke nacht wakker ligt terwijl hij me vult, en dat je smeekt om de restjes. Zeg dat je het wilt.”

“Ik wil het,” fluisterde Pieter, en zijn pik schokte tegen haar. “Alsjeblieft. Plan het. Ik wil alles zien.”

Benedict stond op, kwam achter haar staan en legde een hand in haar nek. “Afgesproken,” zei hij. “Morgen. En daarna bij jullie thuis. Je vrouw is van mij zolang ik haar wil, en jij mag toekijken. Begrepen?”

“Begrepen,” zei Pieter.

Renata glimlachte, al nat opnieuw, al aan het bedenken hoe ze hem morgenochtend zou wekken met haar mond, hoe ze Pieter zou laten smeken om zelfs maar te mogen kijken terwijl Benedict haar voor de tweede keer volspoot. De storm kon blijven. Zij had haar volgende keer al.