Ring na middernacht: Beatrice geeft zich over aan Lorenzo terwijl Declan toekijkt

De middernacht hing zwaar en warm in de gangen van het kasteel, alsof de stenen zelf ademhaalden. Beatrice stond bij het hoge raam van de salon, tweeëndertig, getrouwd, en voelde de kou van het glas tegen haar handpalm terwijl ze naar de donkere Ardennen keek. Achter haar zat Declan, vierendertig, haar man, met een glas in zijn hand en die stille, hongerige blik die ze al jaren kende. Hun fantasie was nooit geheim geweest. Hij wilde kijken. Zij wilde zich geven. Vanavond, in dit oude gebouw waar niemand hen kende, leek de lucht er eindelijk klaar voor.

Lorenzo kwam de salon binnen alsof de ruimte al van hem was. Achtendertig, Italiaans, een zakenman wiens stem laag en onverstoorbaar klonk toen hij hen begroette. Zijn blik bleef op Beatrice rusten, niet vragend, niet aarzelend. Ze voelde het in haar buik, een trekking die ze niet weg wilde duwen. Declan zag het. Ze zag hem slikken.

‘Je kijkt naar me alsof je al weet wat je wilt,’ zei Lorenzo, en hij sprak haar rechtstreeks aan, niet haar man.

Beatrice hoefde niet te liegen. ‘Ik begeer je,’ zei ze, kalm, hoorbaar voor Declan. ‘En hij wil zien hoe ik me aan je geef.’

Declans adem stokte. Zijn broek spande. Hij knikte, één keer, zijn wangen warm. Lorenzo glimlachte niet breed. Hij knikte alleen, alsof het besluit al genomen was, en nodigde hen mee naar de privékamer boven, waar de haard al brandde en een fles champagne in een emmer stond. Niemand was dronken. Niemand hoefde dat te zijn. De spanning was scherper dan alcohol.

In de kamer schonk Lorenzo in. Beatrice nam een slok, proefde de kou, en zette het glas neer. Declan nam de stoel bij de muur, precies waar Lorenzo hem met een blik naartoe stuurde. Hij zat. Hij keek. Zijn hand lag al op zijn dij.

‘Zeg het nog eens,’ zei Lorenzo, dichterbij. Zijn cologne was donker, hout en iets zoets. ‘Zeg wat je wilt, zodat je man het hoort.’

‘Ik wil jou,’ zei Beatrice. Haar stem trilde niet. ‘Ik wil dat je me neemt. Hard. En dat hij elk moment ziet.’

Lorenzo legde twee vingers onder haar kin. ‘Dan kus je me. Nu.’

Ze deed het. Haar mond op de zijne, open, hongerig, haar tong die hem zocht terwijl Declan zacht kreunde in zijn stoel. Lorenzo kuste alsof hij de tijd had en tegelijk geen geduld. Zijn hand gleed naar haar nek, hield haar vast, en toen hij haar losliat, was haar lippenstift vervaagd en haar adem kort.

‘Jurk uit,’ zei hij. Geen vraag.

Beatrice ritste hem open. De stof gleed van haar schouders, over haar heupen, naar de vloer. Ze droeg alleen een zwarte slip en geen beha. Haar tepels waren al hard. Lorenzo keek, nam de tijd, en wees naar de vloer voor zijn voeten.

‘Kniel.’

Ze knielde. Het tapijt was dik onder haar knieën. Achter haar hoorde ze Declans rits, het zachte, ritmische geluid van zijn hand om zijn eigen erectie. Hij streelde zichzelf zonder te spreken, zijn ogen groot, zijn mond halfopen. Lorenzo maakte zijn broek open. Zijn pik was dik, zwaar, al hard, de eikel glanzend. Beatrice keek ernaar en voelde haar kut samentrekken van verlangen.

‘Ik geef me aan je,’ fluisterde ze. ‘Helemaal. Alsjeblieft. Neem me hard. Ik smeek het.’

‘Goed,’ zei Lorenzo. ‘Op handen en knieën. Nu. En je man blijft zitten tot ik zeg dat hij mag bewegen.’

Declan knikte opnieuw, zijn vuist strak om zijn lul, zijn adem hortend. Beatrice draaide zich om, liet haar rug hol worden, en trok zelf haar slip opzij. Ze was nat. Ze wilde dat Lorenzo het zag, dat Declan het zag, dat er geen twijfel overbleef.

Lorenzo knielde achter haar, greep haar heupen, en duwde in één lange, meedogenloze stoot naar binnen. Beatrice schreeuwde het uit, niet van pijn maar van de volheid, de rek, de manier waarop hij haar vulde tot ze hem in haar buik voelde. Hij wachtte niet. Hij neukte haar meteen ruw, diepe halen, het geluid van huid op huid luid in de kamer. Zijn hand vond haar haar, wond de lokken om zijn vuist, en trok haar hoofd omhoog.

‘Zeg het,’ gromde hij. ‘Zeg hoe mijn pik voelt vergeleken met die van je man.’

‘Beter,’ hijgde Beatrice, en ze meende het in dit moment, met Declans ogen op haar rug. ‘Zo veel beter. Dikker. Dieper. Hij vult me niet zo. Jij doet het. Jij neukt me zoals ik het nodig heb.’

Declan kreunde hardop. Zijn hand ging sneller. Lorenzo lachte zacht, een laag geluid, en ramde harder, zijn ballen tegen haar clit bij elke stoot. Beatrice duwde terug, nam hem, liet zich gebruiken, en de woorden bleven komen omdat ze wilde dat Declan ze hoorde.

‘Kijk naar me,’ zei ze tegen haar man, haar stem schor. ‘Kijk hoe hij me openscheurt. Jouw pik is niets hierbij.’

Lorenzo trok zich terug voordat ze klaarkwam. Hij stond op, tilde haar alsof ze niets woog, en zette haar met haar rug tegen de koude muur naast de haard. Haar benen gingen om zijn middel. Hij duwde weer naar binnen, staand, diep, en neukte haar omhoog tegen het pleisterwerk. Elke stoot schudde door haar heen. Haar tepels schuurden tegen zijn overhemd. Ze klemde zich vast aan zijn schouders en beet in zijn nek om niet te gillen, tot hij haar kin pakte en haar dwong te kijken.

‘Niet wegkijken van hem,’ zei Lorenzo. ‘Hij moet zien hoe een echte pik je tegen de muur zet.’

Declan zat voorovergebogen in zijn stoel, zijn lul rood en nat van zijn eigen voorvocht, zijn ogen glazig van opwinding en schaamte. Beatrice hield zijn blik vast terwijl Lorenzo haar neukte, hard en gestaag, tot haar benen trilden en ze bijna over de rand gleed.

Toen zette Lorenzo haar neer, ging op de rand van het bed zitten, en trok haar boven op zich. Cowgirl. Beatrice zakte op zijn pik, nam hem tot de wortel, en begon te rijden. Langzaam eerst, dan sneller, haar handen op zijn borst, haar kut die hem melkte bij elke beweging. Ze draaide haar hoofd en keek Declan strak aan.

‘Kijk hoe een echte man me vult,’ zei ze, en haar stem brak bijna van genot. ‘Kijk naar mijn kut om zijn pik. Jij zit daar met je handje en je doet niets. Dit is wat ik wil. Dit is wat jij me nooit geeft.’

Declan hijgde haar naam. Zijn hand vloog. Lorenzo greep Beatrice bij haar heupen en stuurde haar tempo, duwde omhoog, vulde haar tot ze het uitschreeuwde en klaarkwam, haar binnenste samentrekkend om hem heen, golven die haar zicht wit maakten. Ze bleef rijden door haar orgasme heen, vernederende woorden nog op haar tong, tot Lorenzo haar van zich af tilde en haar op haar knieën tussen zijn benen zette.

‘Mond open,’ zei hij. ‘Je slikt alles. En hij kijkt.’

Beatrice opende haar mond. Lorenzo pakte zijn pik, dik en glanzend van haar nattigheid, en stootte een paar keer in haar keel voordat hij zich terugtrok en over haar tong klaarkwam. Warm, zout, veel. Ze hield haar mond open zodat Declan het zag, de stralen, de manier waarop ze niets morste, en toen slikte ze, langzaam, haar keel bewegend, haar ogen op haar man.

‘Alles,’ fluisterde ze, en ze likte haar lippen. ‘Ik heb hem doorgeslikt. Voor jou. Zodat je het ziet.’

Declan zat te trillen in zijn stoel, zijn hand stil om zijn pik, zijn gezicht rood, zijn adem een wrak. Lorenzo stond op, deed zijn broek dicht alsof er niets gebeurd was, en knikte naar Beatrice.

‘Ga naar je man,’ zei hij. ‘Laat hem proeven wat ik je gegeven heb.’

Beatrice kroop. Haar knieën brandden, haar dijen plakten, zweet liep tussen haar borsten. Ze was bevredigd tot in haar botten, leeg en vol tegelijk. Ze kroop naar Declans stoel, klom op zijn schoot, en kuste hem diep. Haar tong in zijn mond, de smaak van Lorenzo nog scherp op haar lippen, zout en haar eigen zoetheid erdoorheen. Declan kreunde in de kus, zijn handen op haar blote rug, zijn pik hard tegen haar buik.

‘Dank je,’ fluisterde ze tegen zijn mond. ‘Dank je dat je me dit cadeau hebt gegeven. Dank je dat je keek. Ik hou van je. En ik wil dit weer.’

Zijn hand vloog terug naar zijn pik. Drie, vier halen, en hij kwam klaar, heet over zijn buik en haar vingers, een gebroken geluid in zijn keel terwijl hij haar bleef zoenen, de smaak van een andere man nog op zijn tong. Beatrice hield hem vast. Lorenzo stond bij de haard en keek, tevreden, stil.

Toen klopte er iemand op de deur.

Niet zacht. Drie harde slagen, en een vrouwenstem, helder en ongeduldig, vanaf de gang.

‘Lorenzo. Doe open. Nu. Je broer staat beneden in de hal en hij komt naar boven. Hij zei dat het niet kan wachten.’

De klink bewoog. De deur was niet op slot.

Beatrice verstijfde op Declans schoot, naakt, zijn zaad op haar hand, Lorenzo’s smaak nog in haar mond. Declan greep haar vast alsof hij haar kon verbergen. Lorenzo draaide zich naar de deur, zijn gezicht opeens hard, en de kier werd breder.