Çift Randevuda Çiçekçi Soğuk Odasında İlk Sıcak Dokunuş

Petra, yirmi sekiz yaşındaki Alman turist, İstanbul’un dar sokaklarında kaybolmuş gibi hissediyordu ama aslında kaybolmamıştı. Ortak arkadaşları Rosa’nın ayarladığı o saçma sapan çift randevusuna gitmek için Barrett’in çiçek dükkânının önünde duruyordu. Kapının üstündeki tabela “Barrett’s Blooms” yazıyordu; içeriden taze gül ve yasemin kokusu sızıyordu. Petra kapıyı itti, zil çaldı. İçeride otuz iki yaşındaki siyah dükkân sahibi Barrett, kollarını kavuşturmuş, gülümseyerek bakıyordu. Geniş omuzları, koyu teni, kalın dudakları… Petra’nın aklından “Tanrım, bu adam bir çikolata heykeli” geçti ve kendi kendine kıkırdadı.

“Sen Petra olmalısın,” dedi Barrett, sesi derin ve sıcak. “Rosa ‘Almanca konuşan, buz gibi mizahı olan bir beyaz kız’ demişti. Tam isabet.”

“Ve sen de ‘kaslı, siyah, çiçeklerle konuşan adam’sın galiba,” diye karşılık verdi Petra, elini uzatarak. “Çift randevu… Rosa yine işini abartmış. Neredeler?”

Barrett omuz silkti. “Hugo’yla Rosa ‘beş dakika’ dediler. Yirmi oldu. Gel, arka depoda taze gülleri kontrol edeyim, sen de ısın. Dışarıda rüzgâr var.”

Dükkânın arkasındaki soğuk çiçek deposuna girdiler. Metal kapı arkalarından kapanır kapanmaz kilit sesi duyuldu. Barrett kapıyı yokladı, kolu çevirdi—hiçbir şey. “Hay a.n.a.s.ını… Otomatik kilit. Anahtar dışarıda.”

Petra buz gibi havayı ciğerlerine çekti, nefesini buhar bulutu olarak bıraktı. “Harika. Çift randevu soğuk depoda mahsur kalmakla sonuçlandı. Almanya’da da böyle şeyler olur ama en azından bira vardır.”

Barrett güldü, koyu teni loş ışıkta parlıyordu. “Bira yok ama güller var. Ve ben varım. Isınmak için birbirimize sokulmaktan başka çare yok gibi.”

İlk başta şakalaştılar. Petra, Barrett’in kalın siyah kollarına bakıp “Bu kollarla çiçek taşımıyorsun, ağaç deviriyorsun herhalde” dedi. Barrett ise Petra’nın soluk, pürüzsüz beyaz tenine gözlerini dikti. “Senin tenin… buz gibi ama sıcak gibi. Dokunmak istiyorum, resmen. Komik mi geldi?”

Petra’nın yanakları kızardı ama gülümsedi. “Komik değil. Açık konuşalım: Ben de senin koyu tenine bayılıyorum. Kontrast… alev gibi. Gel yaklaş, yoksa donacağız.”

Birbirlerine sokuldular. Barrett’in geniş göğsü Petra’nın sırtına yaslandı, kolları beline dolandı. Soğuk havada nefesleri birbirine karıştı. Petra başını çevirdi, Barrett’in dudakları çok yakındı. “Şaka bir yana… öpmek istiyorum seni. İstiyor musun?”

“İstiyorum,” diye fısıldadı Barrett, ve öptüler. İlk öpücük yumuşacıktı, sonra dilini uzattı, Petra karşılık verdi. Gülüştüler öpüşürken; Barrett’in eli Petra’nın kalçasına indi, sıktı. “Bu beyaz kalçalar… soğukta bile sıcak.”

Gerilim hızla yükseldi. Ceketler, kazaklar yere düştü. Petra Barrett’in tişörtünü sıyırdı, koyu tenindeki kasları avuçladı. “Vay be… bu kollar beni kaldırır mı?”

“Kaldırır da fazlasını da yapar,” dedi Barrett, pantolonunun düğmesini çözerken. Kalın, koyu renkli siki fırladı dışarı; damarlı, ağır, ucu parlak. Petra diz çöktü, soğuk zeminde dizleri sızlasa da umursamadı. “Bu… bu bir silah resmen. Ağzıma alıyorum, tamam mı?”

“Al, tatlım. İsteyerek.”

Petra dudaklarını açtı, kalın siyah yarrağı dilinin üstüne aldı, yavaşça derinlere doğru kaydırdı. Barrett’in iniltisi depoyu doldurdu. “Ahh, o beyaz dudakların… siyah sikimi ne güzel yutuyor.” Petra gülerek boğazına kadar aldı, tükürüğü aktı, eliyle kökünü sıvazladı. Barrett parmaklarını saçlarına geçirdi ama zorlamadı; Petra kendi ritmini tuttu, emdi, yaladı, şapırtılar soğuk havada yankılandı.

Sonra Barrett onu kaldırdı, çiçek tezgâhına yatırdı. Taze gül yaprakları sırtına yapıştı. Petra’nın etek ve külotunu sıyırdı, beyaz bacaklarını omuzlarına attı. Islak amcığına bakıp ıslık çaldı. “Bembeyaz, pembe… ve sırılsıklam. Gireyim mi?”

“Gir, lanet olsun, gir!” dedi Petra, gülerek ve inleyerek.

Barrett kalın sikini yavaşça dayadı, içeri soktu. Petra’nın amı gerildi, doldu; ikisi de aynı anda homurdandı. “Tanrım, ne kadar kalın… siyah yarrağın beni yırtacak gibi.” Barrett sertçe pompalamaya başladı, her itişte tezgâh sarsıldı. “Senin bu beyaz amın benim siyah yarağımı ne güzel yutuyor… bak nasıl emiyor.”

Petra bacaklarını sıktı, tırnaklarını Barrett’in sırtına geçirdi. “Daha sert… evet, işte öyle!” Barrett onu çevirdi, köpek stiline geçirdi. Petra tezgâha yaslandı, kalçalarını geriye itti. Barrett arkadan girdi, bir eliyle beyaz kalçasına şaplak indirdi. Tok ses depoyu doldurdu. “Şap! Bu beyaz göt… kırmızı oluyor. Yine mi vurayım?”

“Vur, vur, istiyorum!” Petra bağırdı, sesi zevkten titredi. Barrett tokatladı, soktu, çekti; her seferinde “Beyaz amın siyah sikimi yutuyor, ne kadar açsın sen” diye mırıldandı. Petra kahkaha attı arada: “Sen de iğneleyici konuşmayı seviyor musun? Devam et, gülmekten amım daha çok sıkılıyor!”

Barrett onu tekrar çevirdi, bu sefer Petra üstte ata bindi. Tezgâhta diz çöküp Barrett’in üzerine oturdu, kalın yarrağı yavaşça içine aldı. Yukarı aşağı hareket etti, beyaz göğüsleri zıpladı. Barrett’in koyu elleri beline sarıldı, kalçalarını sıktı. “Bin, tatlım… evet, o beyaz tenin benim siyah tenime sürtünsün.” Petra hızlandı, klitorisini ovuşturdu, inlemeleri şakalarla karıştı: “Rosa… bize mahsus kaldı, ha? Teşekkürler Rosaaa—ahhh!”

İkisi de aynı anda boşaldı. Petra’nın amı kasılarak Barrett’in sikini sıktı, sıcak döl içeri fışkırdı; Petra titreyerek üzerine yığıldı, kendi orgazmı dalga dalga geldi. Gülerek, nefes nefese birbirlerine sarıldılar. Soğuk zemin, dökülen gül yaprakları, ter ve çiçek kokusu…

Barrett güçlükle doğruldu, deponun köşesinden eski bir battaniye çıkardı, üstlerine örttü. Petra başını onun siyah göğsüne yasladı, parmaklarıyla kaslarını okşadı. “Bir daha ne zaman çiçek al…

Petra’nın cümlesi havada kaldı çünkü Barrett’in parmakları çoktan onun çenesini çevirmiş, dudaklarını yeniden ele geçirmişti. Battaniyenin altında ten tenine yapışmışlardı; soğuk deponun havası hâlâ buz gibiydi ama ikisinin bedenleri fırın gibiydi. Petra gülerek boynunu geriye attı.

“Ciddi misin? Daha yeni boşaldık, yarrağın hâlâ… ahh, bak yine kalkıyor.”

Barrett’in koyu, damarlı siki gerçekten de Petra’nın uyluğuna doğru sertleşiyordu. Adam omuz silkti, o kalın dudakları yarı açık gülümsedi. “Senin bu bembeyaz tenin bana ‘bir kez yetmez’ diyor. Kontrast bağımlılığı bu, tedavi yok. İzin var mı yoksa donup ölelim mi?”

“İzin var, aptal,” diye kıkırdadı Petra. “Ama bu sefer yavaş… yok hayır, yalan. Daha sert istiyorum. Alman mizahı: soğukta ısınmak için döl lazım.”

Barrett kahkaha attı, sesi metal raflarda yankılandı. Onu battaniyenin içinden çekti, sırtüstü tezgâha yatırdı. Taze gül yaprakları yine Petra’nın soluk omuzlarına yapıştı; kırmızı taç yapraklar beyaz tenin üstünde kan gibi duruyordu. Barrett eğildi, dilini Petra’nın boynundan göğsüne indirdi, koyu dudakları pembe uçları emdi. Petra inledi, parmaklarını Barrett’in kıvırcık saçlarına geçirdi.

“Vay be… dilin de siyah mı lan? Her yerin siyah, her yerin sıcak.”

“Senin amın da pembe pembe, bak nasıl parlıyor,” diye mırıldandı Barrett, iki parmağını yavaşça Petra’nın ıslak yarığına sokarken. “Hâlâ benim dölümle dolu. Kaygan… güzel. Bir parmak daha alacak mısın?”

“Alacağım, üç de alırım, dört de… ama önce o koca silahını istiyorum.” Petra bacaklarını açtı, dizlerini Barrett’in omuzlarına doğru itti. “Gir. Yavaş yavaş anlat bana ne kadar beyaz olduğumu, sonra da deli gibi sik.”

Barrett kalın, koyu başını Petra’nın girişine dayadı. Ucu parlıyordu; önceki boşalmadan kalan ıslaklıkla kayıyordu. Yavaşça itti. Petra’nın amı yine gerildi, etrafını sardı, her santimi yuttu. İkisi birden nefes verdi.

“Tanrım… hâlâ dar,” diye homurdandı Barrett. “Bu beyaz am nasıl bu kadar sıkı kalıyor? Bak nasıl yutuyor siyah yarağımı.”

Petra gülerek kalçalarını kaldırdı. “Çünkü senin sikin bir tomruk, Barrett. Tomruk! Almanya’da orman işçisi misin sen? Daha derin… evet, işte orası.”

Barrett tam boyuna kadar gömüldü, durdu, Petra’nın klitorisini başparmağıyla ovuşturdu. Sonra ritmi buldu: yavaş, sert, derin. Her itişte tezgâh gıcırdadı, gül yaprakları yere yağmur gibi döküldü. Petra’nın göğüsleri zıplıyordu; Barrett bir eliyle birini sıkıp uçunu evirdi, diğer eliyle belini kavradı.

“Senin tenin… buz gibi başlayıp alev oluyor,” dedi Barrett, nefes nefese. “Beyaz kalçalarım kırmızıya dönene kadar tokatlayacağım. İstiyor musun?”

“İstiyorum, vur!”

Şap! Tok ses depoyu doldurdu. Petra inledi, kahkaha karıştı inlemeye. “Yine! Daha sert. Rosa’ya anlatacağım, ‘Barrett beni gül tezgâhında dövdü’ diyecek… ahhh evet!”

Barrett onu çevirdi, dizleri tezgâha, göğsü yapraklara basacak şekilde. Arkadan girdi. Kalın siyah sik beyaz kalçaların arasından kayboldu, çıktı, kayboldu. Her seferinde şaplak indi. Petra’nın götü pembeye, sonra kırmızıya döndü. Barrett eğildi, dişlerini Petra’nın omzuna hafifçe geçirdi, dilini boynuna sürdü.

“Bak nasıl emiyor… o beyaz amım siyah yarağımı sağlıyor resmen. Süt gibi dölümü istiyor. Vereyim mi içine yine?”

“Ver, ver, doldur beni,” diye bağırdı Petra. Sonra birden güldü, sesi titreyerek. “Ama bu sefer biraz da dışarı… yüzüme de isterim. Alman turist hatırası, değil mi? ‘İstanbul’da siyah çiçekçi beni boyadı’.”

Barrett hızlandı. Kalçaları şak şak şak sesiyle çarpıyordu. Petra’nın tırnakları tahta tezgâhı kazıyordu. Barrett bir elini öne uzattı, klitorisini hızlı hızlı ovaladı. Petra’nın bacakları titredi.

“Geliyorum… lanet olsun Barrett, geliyorum!”

Amı kasılarak sikini sıktı. Orgazm dalga dalga geldi; Petra bağırırken gül yaprakları ağzına yapıştı, tükürüp güldü. Barrett daha birkaç sert hamle yaptı, sonra çekti. Petra hemen döndü, diz çöktü. Barrett’in koyu, parlak yarrağını iki eliyle kavradı, ağzını açtı. İlk fışkırık diline, ikincisi yanağına, üçüncüsü boynuna indi. Sıcak, koyu döl beyaz tenin üstünde aktı.

“Ahhh… bak ne güzel boyadın beni,” diye mırıldandı Petra, dilini uzatıp ucundan bir damla daha yalarken. “Çikolata sosu gibi. Daha var mı?”

Barrett gülerek nefes nefese battaniyeyi yeniden üstlerine çekti, ikisini yere indirdi. Soğuk zemin battaniyeden sızıyordu ama umursamadılar. Petra başını yine Barrett’in göğsüne yasladı, parmaklarıyla o koyu kasları, o damarları okşadı. Döl hâlâ boynunda kurumaya yüz tutmuştu; Barrett başparmağıyla sildi, sonra parmağını Petra’nın dudaklarına götürdü. Petra yaladı, göz kırptı.

“Bir daha ne zaman çiçek almaya geleyim?” diye sordu Petra, cümleyi tamamlayarak. “Yarın mı? Öbür gün mü? Her gün mü? Rosa’ya söyle, bir daha asla gelmesin. Bu depo bizim olsun.”

Barrett kahkaha attı, sesi derinden geldi. “Her gün. Kapıyı kilitleriz, anahtarı dışarı atarız. Sen güllerin arasından çıkarsın, ben de… bekle.”

Kapının dışından metal bir tıkırtı duyuldu. Sonra Rosa’nın sesi:

“Alooo? Kilitlenmişsiniz galiba! Hugo anahtarı buldu, açıyoruz şimdi! Beş dakikadır mı bekliyorsunuz? Özür dilerizzz!”

Kapı gıcırtıyla açıldı. Işık içeri aktı. Rosa ve Hugo donup kaldı. Petra hâlâ döl bulaşmış boynuyla, Barrett’in göğsünde, battaniyenin altından yarı çıplak bakıyordu. Barrett elini savurdu.

“Selam. Gülleri kontrol ediyorduk. Çok taze çıktı.”

Petra kıkırdadı, battaniyeyi biraz daha çekti. “Evet. Özellikle siyah olanlar. Çok… dolgun.”

Rosa’nın ağzı açıldı, kapandı. Hugo öksürdü. Barrett ayağa kalktı, yavaşça pantolonunu çekti, Petra’ya elini uzattı. Petra battaniyeyi sarınıp kalktı, dökülen yaprakları silkelerken gülümsedi.

“Yemek yemeye gidelim mi artık? Ben ısındım. Hatta fazla ısındım.”

Dışarı çıktılar. Dükkânın sıcak havası yüzlerine çarptı. Rosa homurdanarak “Siz… siz ne yaptınız orada?” diye sordu. Petra omuz silkti, Barrett’in koluna girdi.

“Çiçek bakımı. Profesyonelce.”

Akşam yemeğinde dört kişi masadaydılar. Petra’nın boynunda hâlâ hafif bir iz vardı; Barrett ara sıra gülümseyip bakıyordu. Ayakları masanın altında birbirine dolanmıştı. Rosa konuşurken Petra Barrett’in kulağına eğildi.

“Bu gece dükkâna geri dönelim mi? Anahtarı unuturuz yine.”

Barrett fısıldadı: “Unuturuz. Hem de bilerek.”

Gece yarısı gerçekten döndüler. Bu sefer kapıyı içeriden kilitlediler. Depo yine soğuktu ama onlar değildi. Barrett Petra’yı duvara yasladı, eteklerini sıyırdı, külotunu kenara çekti. Bu sefer ayaktaydılar. Barrett kalın sikini alttan soktu, Petra bacaklarını onun beline doladı. Duvar soğuktu, sırtı ürperdi; Barrett’in göğsü sıcacıktı.

“Daha sert… duvarı yık,” diye fısıldadı Petra. “Yarın müşteriler ‘bu duvar neden eğri’ diye sorarsa ‘Alman kız dayanamadı’ dersin.”

Barrett güldü, itti, itti. Petra’nın başı geriye düştü, inlemeleri raflardaki kovalara çarptı. Barrett bir eliyle kalçalarını sıktı, diğer eliyle çenesini tuttu, öptü. Dil dilе değdi, nefesler karıştı. Petra’nın amı yine ıslak, yine açtı; her pompalanışta şapırtı duyuluyordu.

“Senin bu beyaz götün… avuçlarıma sığıyor,” dedi Barrett. “Sık beni. Evet, öyle. Boşalacağım… içine mi?”

“İçine. Sonra da parmaklarınla çıkar, bana yalat. Komik bir hatıra olsun.”

Barrett homurdandı, son birkaç sert hamleyle boşaldı. Sıcak döl yine Petra’nın içine aktı. Petra kendi orgazmını da aynı anda yakaladı; bacakları Barrett’in belinde titredi, tırnakları sırtına battı. Bir süre öyle kaldılar, nefes nefese, gülerek.

Barrett yavaşça indirdi onu. Parmaklarını Petra’nın arasına soktu, dölü çıkardı, Petra’nın dudaklarına götürdü. Petra yaladı, gözlerini devirdi.

“Lezzetli. Bir dahaki sefere güllerin üstüne boşal, fotoğraf çekeriz. ‘Barrett’s Blooms özel koleksiyon’.”

“Satarız,” dedi Barrett. “Pahalı olur.”

Sabaha karşı kapıyı açtılar, dışarı süzüldüler. Sokak ıssızdı. Petra Barrett’in ceketini giymişti; omuzlarında bol duruyordu. El ele tutuştular. Petra birden durdu, Barrett’e baktı.

“Rosa’ya teşekkür etmeliyiz aslında. Çift randevu felaketti… ama depo efsane oldu.”

Barrett onu öptü, alnına, sonra dudağına. “Yarın dükkânı kapatıyorum. Sen turist değil, yerlisin artık. Kal.”

Petra gülümsedi, başını onun göğsüne yasladı. “Kalırım. Ama bir şartla. Her kilitlenme sahnesinde gül yaprağı serpeceksin. Romantik aptallık istiyorum.”

“Söz.”

Bir hafta sonra Rosa mesaj attı: “Yeni çift randevu ayarladım, gelin!” Petra Barrett’le gülerek baktı mesaja, sonra deponun kapısını gösterdi.

“Cevap yaz. ‘Gelemeyiz, otomatik kilit arızası var, tamirci üç güne ancak geliyor’ de.”

Barrett telefonu eline aldı, yazdı, gönderdi. Sonra telefonu kapattı, Petra’yı belinden kavradı, deponun içine doğru çekti. Kapı arkalarından kapandı. Kilit sesi net duyuldu.

Petra bıyık altından güldü. “Bu sefer anahtar cebinde mi?”

Barrett ceplerini yokladı, omuz silkti, o meşhur kalın dudaklarıyla sırıttı. “Yok. Dışarıda unuttum. Yine.”

Petra ceketini yere attı, tişörtünü başından çıkardı, beyaz göğüsleri soğukta ürperdi. “Harika. O zaman ısıt beni, çiçekçi. Ve bu sefer… biraz da gül kokulu mum var mı? Atmosfer istiyorum.”

Barrett raflardan bir demet kırmızı gül indirdi, yapraklarını Petra’nın ayaklarının dibine döktü, sonra pantolonunu indirdi. Koyu, ağır siki yine dimdikti. “Mum yok. Ama ben varım. Ve sen varsın. Yetmez mi?”

Petra diz çöktü, sikini avuçladı, dilini alttan uca kadar gezdirdi. “Yeter. Fazlasıyla yeter.” Ağzına aldı, yavaş yavaş boğazına doğru kaydırdı. Barrett’in eli saçlarına gitti, ama yine zorlamadı. Petra kendi temposunu tuttu; şapırtılar, inlemeler, arada kaçan kahkahalar depoyu doldurdu.

Sonra Barrett onu kaldırdı, kucağına aldı, sırtını soğuk duvara yasladı. Ayaktayken girdi. Petra bacaklarını doladı, inledi, güldü, inledi. “Duvar… duvar buz gibi ama sen fırınsın. Daha hızlı… ahh, işte. Rosa mesaj atarsa… meşguluz de.”

Barrett pompalarken fısıldadı: “Meşgulüz. Çok meşgulüz. Beyaz am, siyah sik, sonsuz kilit. Mükemmel iş planı.”

Petra orgazma yaklaşırken başını geriye attı, gözleri yarı kapalı. “Barrett… bir şey söyleyeceğim. Bu… bu en iyi kaybolma hikâyem.”

“Benim de,” dedi Barrett, ve ikisi birlikte boşaldı. Döl sızdı, bacaklarından aktı, gül yapraklarına damladı. Bir süre öyle sarıldılar, nefesleri buhar olup havaya karıştı.

Sonunda battaniyeyi buldular, yere serdiler, üstüne uzandılar. Petra Barrett’in göğsünde parmak gezdirdi, yavaşça sordu:

“Gerçekten anahtarı unuttun mu?”

Barrett tavanına baktı, uzun uzun düşündü, sonra o derin, sıcak sesiyle, en masum haliyle yanıtladı:

“Hayır. Anahtar başından beri pantolonumun arka cebindeydi. Ben sadece gül satmıyorum, tatlım… iyi bir yalan da satıyorum.”