Pokorna żona pod jego wzrokiem

W salonie ich mieszkania panował półmrok, tylko lampa stojąca rzucała ciepłe, żółte światło na skórzaną kanapę i gruby dywan. Nikolai, trzydziestoczteroletni surowy domownik z lekkim, męskim brzuszkiem, który uwielbiał podkreślać swoją pozycję pana domu, siedział rozparty z gazetą w dłoni. Naprzeciwko niego krzątała się Nadia, jego dwudziestodziewięcioletnia żona, która na co dzień udawała idealną panią domu – włosy upięte w schludny kok, bluzka zapięta pod szyję. Tego wieczoru jednak kok był luźniejszy, a spódniczka… no właśnie. Króciutka, czarna, plisowana, taka, która ledwo zasłaniała górną część ud. Kiedy sięgała po szklankę na stoliku, materiał podjechał niebezpiecznie wysoko.

Nikolai opuścił gazetę. Jego wzrok zatrzymał się dokładnie tam, gdzie Nadia chciała. Żadnych majtek. Gładka, świeżo ogolona cipka, już lekko błyszcząca od podniecenia, mignęła mu prosto w oczy.

– No proszę, proszę – powiedział niskim głosem, w którym brzmiała dobrze znana im obu mieszanka surowości i rozbawienia. – Moja grzeczna żonka znowu „zapomniała” o bieliźnie. Nadia, ty mała złośnico.

Nadia wyprostowała się powoli, udając zaskoczenie. Oparła dłonie na biodrach, przekrzywiła głowę i zatrzepotała rzęsami.

– Ja? Zapomniałam? Niemożliwe. Musiałam się spieszyć z tym sprzątaniem, wiesz, jak ciężko być idealną żoną… – W jej głosie czaił się chichot, który ledwo powstrzymywała. W środku cała drżała z ekscytacji. „No dalej, złap mnie na tym” – myślała. – „Chcę poczuć, jak tracisz panowanie w ten swój zabawny, władczy sposób.”

Nikolai wstał. Brzuch lekko mu się poruszył pod koszulą, ale postawa była twarda, dominująca. Zrobił krok w jej stronę, a Nadia cofnęła się o pół kroku, tylko po to, żeby go sprowokować.

– Nie ruszaj się – rzucił. – I nie udawaj niewiniątka. Wiesz, co się dzieje, kiedy moja żona chodzi z gołą cipką po salonie.

– Nie wiem, kochanie. Просzę, oświeć mnie – odparła słodko, ale jednocześnie wypięła biodra tak, że spódniczka znowu podjechała. Celowo.

W oczach Nikolaja zapłonęła ta dobrze znana iskra. Podszedł bliżej, złapał ją za kark – nie mocno, ale wystarczająco stanowczo, żeby poczuła jego palce na skórze. Nadia pisnęła cicho, ale jej oczy się zaświeciły.

– Na kolana, niegrzeczna żono – powiedział z udawaną groźbą, choć kącik ust mu drgał od śmiechu. – I przyznaj się głośno.

Nadia opadła posłusznie na dywan, kolana zapadły się w miękki włos. Spojrzała na niego z dołu, policzki już miała czerwone, ale nie ze wstydu – z podniecenia. Serce waliło jej jak młot.

– Jestem niegrzeczną żoną – wyszeptała, a potem dodała głośniej, z chichotem: – Bardzo niegrzeczną. Celowo zapomniałam majtek, bo chciałam, żebyś mnie złapał. Chciałam kary.

Nikolai prychnął rozbawiony, nie puszczając jej karku.

– No oczywiście, że chciałaś. Cały dzień chodziłaś z mokrą cipką i myślałaś o tym, jak cię zwiążę, co? Powiedz to.

– Tak… myślałam o tym – przyznała, gryząc dolną wargę. – Proszę, Nikolai… wyciągnij sznurki. Chcę je poczuć.

Wstał, podszedł do szafki pod telewizorem i wyciągnął czarną torbę. Kajdanki zabrzęczały, gdy rzucił je na stolik, potem wyłoniły się grube, miękkie sznurki. Nadia wciąż klęczała, patrząc na niego z dołu. Jej oddech przyspieszył. „Kurwa, jak ja to kocham” – pomyślała. – „Ten moment, kiedy on sięga po te rzeczy, a ja wiem, że zaraz będę całkowicie bezradna.”

– Ręce za plecy – rozkazał.

Zrobiła to chętnie, chichocząc nerwowo, kiedy zimny metal kajdanek zacisnął się na jej nadgarstkach. Nikolai uklęknął za nią, oplótł sznurkiem jej uda, rozsunął je szeroko i przywiązał do nóżek stolika, tak że klęczała na czworakach z pupą wypiętą wysoko, cipką otwartą i bezbronną. Sznur wrzynał się lekko w skórę ud, ale nie za mocno – dokładnie tak, jak lubiła. Czuła, jak jej sok spływa po wewnętrznej stronie uda.

– Patrz na siebie – powiedział, klepiąc ją otwartą dłonią po tyłku. Plask! – Jaka mokra. Jesteś taka łatwa, Nadiu. Moja własna perwersyjna żonka, która błaga, żeby ją związać i zerżnąć.

Nadia zaśmiała się cicho, ale śmiech przeszedł w jęk, kiedy Nikolai włączył wibrator. Głęboki, mocny buczenie rozległo się w salonie. Przyłożył go prosto do jej łechtaczki, nie dając jej ani sekundy na przygotowanie. Biodra Nadii szarpnęły się, ale sznurki trzymały mocno. Nie mogła złączyć nóg, nie mogła uciec.

– O kurwa… – sapnęła.

– Nie „kurwa”, tylko „dziękuję, mężu” – zadrwił, śmiejąc się sam z siebie. Drugą ręką zaczął wymierzać rytmiczne klapsy – raz na lewy pośladek, raz na prawy. Skóra szybko zrobiła się różowa, gorąca. Każdy klaps odbijał się echem i sprawiał, że jej cipka zaciskała się wokół niczego.

– Dziękuję… mężu… – wydusiła między jękami, bo wibrator nie odpuszczał. – Jestem twoją niegrzeczną, mokrą żoną… zerżnij mnie już, proszę…

Nikolai odłożył wibrator, rozpiął spodnie. Jego kutas był już twardy jak skała, gruby, z nabrzmiałą główką. Stanął za nią, chwycił ją za włosy zebrane w niedbały kucyk i wszedł w nią jednym mocnym pchnięciem. Nadia krzyknęła głośno – z rozkoszy, nie z bólu. Czuła każdy centymetr, jak ją rozciąga, jak brzuch męża uderza o jej rozgrzany tyłek przy każdym ruchu.

– Tak właśnie cię lubię – warczał, ciągnąc ją za włosy, żeby wygięła plecy w łuk. – Związaną, z cipką na wierzchu, błagającą o kutasa. Twoja cipka mnie ssie, słyszysz?

Rżnął ją mocno, rytmicznie, z humorem w głosie nawet teraz – co chwilę rzucał jakieś głupie, perwersyjne komentarze, które sprawiały, że oboje się śmiali między jękami.

– Patrz, jak ci się tyłek trzęsie przy każdym pchnięciu. Idealna żona do rżnięcia.

Po kilku minutach zmienił pozycję. Rozwiązał sznurki przy nogach stolika, przewrócił ją na plecy na dywanie. Ręce wciąż miała skute za plecami, więc leżała bezradna, nogi uniósł wysoko i szeroko, opierając jej kostki na swoich ramionach. Wszedł znowu, tym razem patrząc jej prosto w twarz. Nadia była czerwona, makijaż zaczynał się rozmazywać od łez rozkoszy, włosy przykleiły się do czoła.

– Chcę widzieć, jak dochodzisz – powiedział. – Głośno. Żeby sąsiedzi usłyszeli, jaka z ciebie niegrzeczna dziwka.

Pieprzył ją głęboko, wibrator znowu znalazł się na jej łechtaczce. Nadia nie wytrzymała długo. Orgazm uderzył w nią jak fala – krzyknęła tak głośno, że sama się zdziwiła, całe ciało drżało, cipka zaciskała się wokół jego kutasa w spazmach. Nikolai nie przestał, rżnął ją przez orgazm, aż sama zaczęła błagać:

– Jeszcze… proszę… nie przestawaj… chcę więcej…

W końcu wyciągnął kutasa, pomógł jej – wciąż związaną – uklęknąć. Stanął nad nią, szybko poruszając dłonią.

– Otwórz buzię, żono.

Nadia zrobiła to chętnie, wystawiając język, patrząc mu w oczy z tym swoim figlarnym, podnieconym uśmiechem. Nikolai spuścił się na jej twarz – gorące, gęste strumienie trafiły na policzki, nos, usta. Nadia jęknęła, dochodząc jeszcze raz tylko z tego widoku i smaku.

Kiedy skończył, przez chwilę panowała cisza, tylko ich ciężkie oddechy. Nikolai odłożył wibrator, uklęknął i zaczął delikatnie rozwiązywać sznurki, potem zdjął kajdanki. Masował jej nadgarstki i ramiona, całując czerwone ślady po linach.

Nadia spróbowała wstać, ale nogi jej drżały tak mocno, że osunęła się z powrotem na dywan, parskając śmiechem. Makijaż miała totalnie rozmazany – tusz spływał czarnymi smugami po policzkach, szminka rozmazana na brodzie i policzku.

Nikolai też się roześmiał, siadając obok i przyciągając ją do siebie.

– Patrz na siebie, ty klępo. Ledwo stoisz na nogach. Wyglądasz jak po przejściu huraganu.

– To ty jesteś huraganem – odparła, ocierając twarz wierzchem dłoni, ale tylko pogorszyła sprawę. Znowu zachichotała. – Jutro znowu zapomnę o majtkach… a może zrobię coś jeszcze gorszego. Co ty na to, kochanie?

Spojrzała na niego z tym samym figlarnym błyskiem w oku, tym, który mówił, że to nie koniec psot. Że jutro będzie nowa prowokacja, nowe sznurki, nowe zabawy. Nikolai uniósł brew, czując, jak jego kutas znowu drgnął na samą myśl.

– O, ty mała… – zaczął, ale nie dokończył. Zostawił to w powietrzu, pomiędzy nimi, jak obietnicę i groźbę jednocześnie. Nadia uśmiechnęła się szerzej, opierając roztrzęsione ciało o jego brzuch, wiedząc, że ta iskra między nimi dopiero się rozkręca.

W salonie rozległ się niski, dudniący śmiech Nikolaja, ten sam, który zawsze sprawiał, że Nadia czuła mrowienie w podbrzuszu. Mężczyzna dokończył zdanie, nie puszczając jej z objęć, choć jego dłoń już powędrowała niżej i ścisnęła jej rozgrzany, wciąż czerwony pośladek.

– O, ty mała złośnico, nie będziesz musiała czekać do jutra. Skoro twoja cipka kapie mi na brzuch, a ty uśmiechasz się tym swoim diabelskim uśmieszkiem, to ja cię teraz naprawdę spętam. Żadnych „może później”. Teraz.

Nadia uniosła głowę, jej twarz była totalnie rozmazana – tusz spływał czarnymi smugami po policzkach, resztki spermy zasychały na brodzie i czole. Wyglądała jak po bitwie, ale w jej oczach płonęła czysta, perwersyjna radość. „Kurwa, znowu to zrobił. Jeszcze nie minęło dziesięć minut, a on już chce mnie wziąć mocniej. Kocham tego faceta z tym jego brzuszkiem i tym głosem, który brzmi groźnie, ale zawsze kończy się śmiechem.”

– No to pokaż mi, panie domu – rzuciła prowokująco, oblizując wargi. – Chcę poczuć, jak naprawdę tracisz panowanie.

Nikolai wstał, jego kutas już zaczynał twardnieć na nowo, kołysząc się ciężko między udami. Podszedł do szafki i wyciągnął całą resztę sprzętu – dłuższe, czerwone sznury, kajdanki na kostki z łańcuchem, czarny knebel z piłeczką i mały wibrator analny, który kupili miesiąc temu „na specjalne okazje”. Rzucił wszystko na stolik z głośnym brzękiem.

– Na czworaki, żono. I tym razem nie będzie litości. Rozłożę cię tak, że nie zdołasz nawet drgnąć palcem.

Nadia wykonała polecenie, opadając na dywan. Kolana zapadły się w gruby włos, a jej cipka, wciąż obrzmiała i mokra po pierwszym razie, otworzyła się bezwstydnie. Nikolai uklęknął za nią i zaczął od nóg. Owinął gruby sznur wokół jej lewego uda i łydki, zmuszając nogę do zgięcia w „żabkę”, potem to samo zrobił z prawą. Węzły zacisnęły się pewnie, ale nie za mocno – dokładnie tak, jak lubiła. Czuła, jak lina wrzyna się w miękkie ciało, zostawiając różowe ślady, które jutro będzie oglądała w lustrze z satysfakcją. „Jestem całkowicie otwarta. Cipka i dupcia na wierzchu, jak na wystawie. I on patrzy. Ten wzrok… kurwa, mogłabym dojść tylko od tego spojrzenia.”

– Patrz na siebie – mruknął Nikolai, klepiąc ją otwartą dłonią w obie półkule tyłka. Plask, plask. – Dwie nogi jak pretzle, a między nimi mokra pizda, która prosi się o kutasa. Jesteś idealnym prezentem, Nadiu. Moja własna, 29-letnia, niegrzeczna żona-perwersyjka.

Roześmiała się nerwowo, ale śmiech przeszedł w pisk, gdy poczuła zimny lubrykant na swojej tylnej dziurce. Nikolai nie spieszył się. Powoli wsunął mały wibrator analny, włączając go na niskim poziomie. Buczenie rozeszło się po jej ciele, sprawiając, że biodra same zaczęły drgać. Nie mogła ich zamknąć – sznury trzymały nogi szeroko i unieruchomione.

– O kurwa… Nikolai… – jęknęła.

– „Kurwa” to nie jest słowo grzecznej żony – zadrwił, śmiejąc się sam z siebie. – Masz mówić „dziękuję, mężu, za to, że mi wpierdalasz w dupę”. No dalej.

– Dziękuję… mężu… za to, że mi wpierdalasz w dupę – powtórzyła, parskając śmiechem między kolejnymi falami wibracji.

Potem przyszła kolej na górę. Złapał jej ręce, wykręcił je za plecy i spiął kajdankami, a potem owinął sznurem ramiona i klatkę piersiową, tworząc ciasny harness. Sznur przechodził między jej pełnymi piersiami, ściskając je mocno, aż sutki sterczały jak małe, czerwone guziczki. Każdy oddech sprawiał, że liny wbijały się głębiej. Nikolai stanął przed nią, chwycił za włosy i uniósł jej głowę.

– Otwórz buzię.

Wsunął jej knebel z piłeczką, zacisnął paski z tyłu głowy. Nadia zamrugała szybko, czując, jak ślina zaczyna jej spływać po brodzie. Była teraz całkowicie unieruchomiona – nogi w żabce, ręce za plecami, cycki spętane, w dupie wibrator, a w ustach knebel. Tylko oczy mówiły wszystko: „weź mnie, proszę”.

Nikolai obszedł ją dookoła jak drapieżnik, jego wzrok palił każdy centymetr jej ciała. Zatrzymał się za nią, klepnął pejczem w oba pośladki – raz, drugi, trzeci. Uderzenia były rytmiczne, ciepłe, a każdy z nich sprawiał, że wibrator w jej tyłku drgał mocniej.

– Liczymy razem, żono. Dziesięć za dzisiejsze prowokacje. I dziękujemy głośno, nawet przez knebel.

Nadia kiwnęła głową, mrucząc coś niewyraźnie. „Jeden… dziękuję…” – myślała, a jej cipka zaciskała się spazmatycznie wokół nicości. Po piątym klapsie Nikolai włączył wibrator analny na maksimum i przyłożył duży, gruby wibrator do jej łechtaczki. Ciało Nadii szarpnęło się tak mocno, że sznury zaskrzypiały. Orgazm nadszedł szybko, brutalnie – krzyknęła w knebel, całe ciało napięło się jak struna, sok trysnął na dywan. Drugi orgazm przyszedł zaraz po pierwszym, kiedy nie odjął zabawek.

– Patrz, jak tryskasz, ty mała fontanno – zaśmiał się Nikolai, klepiąc ją po mokrym tyłku. – Sąsiedzi na pewno myślą, że morduję tu kogoś. A ty tylko dochodzisz jak głupia.

Rozpiął knebel, żeby usłyszeć jej głos. Nadia łapała oddech, ślina spływała jej po brodzie.

– Jeszcze… proszę… zerżnij mnie w tej pozycji – wysapała.

Nie kazał jej powtarzać. Stanął za nią, chwycił za sznur harnessu jak za lejce i wszedł w jej cipkę jednym mocnym pchnięciem. Była tak mokra, że kutas wsunął się do samego końca. Wibrator w dupie sprawiał, że czuła się wypełniona po brzegi. Nikolai rżnął ją mocno, rytmicznie, brzuch uderzał o jej rozgrzane pośladki, a sznury skrzypiały przy każdym pchnięciu.

– Twoja cipka mnie ssie, słyszysz? – warczał, ale w głosie wciąż był ten znajomy, rozbawiony ton. – Jakby chciała mnie wessać na stałe. Moja pokorna żona pod moim wzrokiem, związana jak baleron i jeszcze błaga o więcej. Idealna.

Nadia jęczała głośno, bez knebla mogła już krzyczeć.

– Mocniej, Nikolai! Czuję cię wszędzie… w cipce, w dupie, w głowie… o kurwa, znowu dochodzę!

Orgazm uderzył w nią trzeci raz, tak mocno, że przed oczami zrobiło jej się ciemno. Ciało drżało niekontrolowanie, cipka pulsowała wokół grubego kutasa męża. Nikolai nie wytrzymał dłużej – przyspieszył, pociągając za sznury, aż w końcu zaryczał i spuścił się głęboko w nią, gorące strumienie wypełniły jej wnętrze.

Przez chwilę słychać było tylko ich ciężkie oddechy. Nikolai powoli wyłączył wibratory, delikatnie je wyjął, a potem zaczął rozwiązywać wszystkie węzły. Robił to powoli, masując każdy odcisk liny, całując czerwone ślady na udach, piersiach, nadgarstkach. Nadia leżała bezwładnie na dywanie, nogi jej drżały tak bardzo, że nie była w stanie ich wyprostować. Makijaż miała kompletnie zniszczony, włosy w nieładzie, a na twarzy błogi, zmęczony uśmiech.

Nikolai przyciągnął ją do siebie, opierając jej głowę na swoim brzuchu. Gładził ją po plecach, delikatnie, czule.

– Jesteś niesamowita, wiesz? – powiedział cicho, z tym swoim humorystycznym błyskiem w oku. – Moja idealna, niegrzeczna żona.

Nadia uniosła wzrok, wciąż dysząc, i z figlarnym, zmęczonym uśmiechem wyszeptała:

– A co jeśli jutro założę koralik analny jeszcze zanim wrócisz z pracy i będę sprzątać w samej koszuli?