Yol Arkadaşımın Sessiz Kızı

Kemal mutfakta kahvesini karıştırırken Petra’nın ayak seslerini duydu. Kız yukarıdan inmişti yine, saçları dağınık, gözleri uykulu. Yirmi yaşındaydı ama o haliyle daha da genç, daha da dokunulmaz duruyordu. Andre’nin kızı. En yakın arkadaşının kızı. Evine aldıkları, üniversite için İstanbul’a gelen sessiz misafir.

“Günaydın,” dedi Petra kısık bir sesle. Mutfağa girdiğinde Kemal’in bakışları istemeden bacaklarına kaydı. Koyu mavi kısa şort, kalçalarının kıvrımını zorlukla örtüyordu. Üstünde ince, yıpranmış bir tişört vardı; memelerinin ucu kumaştan belli belirsiz çıkıntı yapıyordu. Kız bunu fark etmiyor gibiydi. Ya da fark edip umursamıyordu.

“Günaydın, Petra.” Kemal bardağını dudaklarına götürdü, sıcak kahvenin acılığı dilini yaktı. İyi oldu. Aklını dağıttı biraz. “Uyuyabildin mi? Oda sıcak mıydı gece?”

“İyiydi… Teşekkürler.” Petra buzdolabını açtı, süt aldı, sonra dolaba uzanırken şortu bir parmak daha yukarı kaydı. Kalça yanığı belirginleşti. Kemal nefesini tuttu. Karısı Cassidy işe gitmişti saatler önce; evde sadece ikisi vardı. Bu bilgi aniden ağırlaştı, odanın havasını kalınlaştırdı.

Andre aramıştı geçen ay. “Kız İstanbul’a geliyor, yurt pahalı, sizin evde bir oda var demiştin… Birkaç ay, ta ki yurt çıkana kadar.” Kemal hemen kabul etmişti. Tabii ki. En yakın arkadaşıydı. Petra’yı en son beş yıl önce görmüştü; o zaman daha çocuktu, utangaç, gözlerini yerden ayırmayan bir kız. Şimdi karşısında duran şey o çocuk değildi. İnce belli, dolgun kalçalı, dudakları hep hafif aralık duran genç bir kadındı. Ve her sabah bu kısa şortlarla, bu uykulu hallerle evin içinde dolaşıyordu.

Petra tezgâha yaslandı, bardağını iki eliyle kavradı. “Kemal abi… Bugün kütüphaneye gideceğim. Akşam yemeği için bir şey ister misin, alayım mı yoldan?”

Abi. Bu kelime diline yapışıyordu her seferinde. Güvenli bir mesafe koyuyordu aralarına. Ama gözleri… Gözleri bazen o mesafeyi deliyordu. Petra konuşurken ara sıra Kemal’in yüzüne bakıyor, sonra hemen kaçırıyordu bakışını. Sanki bir şey görmüş gibi, sanki yakalanmaktan korkuyormuş gibi. Kemal bunu fark ettikçe kasıklarında sıcak bir gerilim birikiyordu. Cassidy’ye karşı yıllardır hissetmediği türden bir gerilim. Karısıyla seksleri rutine binmişti; hızlı, sessiz, iş bitince sırtlar dönülürdü. Petra’nın varlığı ise her şeyi yeniden keskinleştiriyordu. Yasaktı. Andre’nin kızıydı. Evli bir adamın aklından geçmemesi gereken şeyler geçiyordu kafasından.

“Gerek yok,” dedi Kemal, sesi olduğundan boğuk çıkınca öksürdü. “Ben hallederim. Sen dersine bak.”

Petra başını salladı, gülümsedi. O gülümseme utangaçtı, dudak köşelerinde küçük bir kıvrım. Sonra bardağını bıraktı ve buzdolabına doğru eğildi, bir şey arar gibi. Şort bu sefer iyice yukarı çekildi; kalçalarının alt kıvrımı, o yumuşak, dolgun et tamamen göründü. Külot izi yoktu. Ya tanga vardı ya da hiç yoktu. Kemal’in penisi pantolonunun içinde belirdi, sertleşmeye başladı. Elini masanın kenarına bastırdı.

İçinden lanet okudu. Andre’yi düşündü. Arkadaşlıklarını, yıllarca paylaştıkları her şeyi. Sonra Cassidy’yi. Karısının sabahleyin öptüğü yanakları, “Akşam görüşürüz” deyişini. Ve hepsinin üstüne Petra’nın o bacaklarını, o kalçayı, o sessiz nefes alışını koydu. Arzu, suçlulukla karışık, midesini bulandıracak kadar yoğundu.

Petra doğruldu, elinde bir yoğurt. “Ben… duş alıp çıkacağım o zaman.”

“Tamam.” Kemal başka bir şey söyleyemedi. Kız yanından geçerken kolu onun koluna değdi, hafif, kazara. Teninin sıcaklığı elektrik gibi yayıldı. Petra duraksadı bir an, sanki o da hissetmiş gibi. Gözleri Kemal’inkilere takıldı. Bu sefer kaçırmadı hemen. Bir iki saniye baktı; bakışında utangaçlık vardı ama altında başka bir şey de kıpırdıyordu. Merak. Belki de farkında olmadan kışkırtma. Sonra kızıl gibi yanakları kızardı, “Pardon” diye mırıldandı ve koridora doğru hızlı adımlarla gitti.

Banyo kapısı kapandı. Duşun suyu açıldı. Kemal mutfakta kaldı, kalbi boğazında atıyordu. Gözlerini yumdu. Zihninde Petra’nın ıslak bedeni belirdi: suyun kayıp gittiği omuzlar, sertleşmiş meme uçları, bacaklarının arasından süzülen damlalar. Elini pantolonunun üzerinden sikine götürdü, bastırdı. Sertti. Acı verecek kadar. “Yapma,” diye fısıldadı kendi kendine. “Yapma bunu.”

Ama akşamüzeri kız kütüphaneden döndüğünde yine aynı şey oldu. Petra salona girdi, sırt çantasını indirdi, yorgun bir nefesle kanepenin kenarına oturdu. Bacak bacak üstüne attı. Şort yine kısacıktı; bu sefer oturuşuyla kasıklarının gölgesi belli oluyordu. Kemal koltuktaydı, elinde bir rapor, hiçbir satırını okumuyordu.

“Çok yoruldun galiba,” dedi.

“Biraz. İnsanlar kalabalık, metroda…” Petra saçını kulağının arkasına sıkıştırdı. Boyun çizgisi ortaya çıktı, ince, pürüzsüz. “Siz nasılsınız? İşler yoğun mu?”

“İdare eder.” Kemal raporu kapattı. “Karım geç gelecek bugün. Birlikte bir şeyler yeriz istersen. Sipariş veririm.”

Petra’nın yüzünde o küçük, utangaç gülümseme belirdi yine. “Olur. Ben… yardımcı olayım mı? Sofrayı falan.”

“Gerek yok. Sen dinlen.”

Ama kız dinlenmedi. Kalktı, mutfağa gitti, tabakları çıkardı. Kemal arkasından izledi. Her hareketinde kalçaları hafifçe sallanıyordu. Tişörtü terden sırtına yapışmıştı; sutyen izi net görünüyordu. Kemal ayağa kalktı, mutfağın eşiğinde durdu. Petra tezgâhta bir şeyler dizerken onun yaklaştığını fark etti, omzunun üzerinden baktı.

“Bir şey mi lazım?”

“Hayır.” Kemal bir adım daha yaklaştı. Mesafe tehlikeli bir şekilde kısalmıştı. Kızın saçından gelen şampuan kokusu burnuna doldu. “Sadece… Evde yalnızken bu kadar kısa giyinme, Petra. Ben…” Cümleyi bitiremedi. Ne diyecekti? Ben sikimi tutamıyorum mu diyecekti?

Petra yutkundu. Elindeki çatal titredi. “Rahatsız mı oldunuz? Özür dilerim, alışkanlık… Yurtta herkes böyle.”

“Rahatsız olmadım.” Kemal’in sesi alçalmıştı. “Tam tersi. O yüzden söylüyorum.”

Petra döndü. Aralarında belki bir karış vardı. Göğsü hızla inip kalkıyordu. Utangaçlığı hâlâ yüzündeydi ama gözlerinde o kıvılcım büyümüştü. Bakışları Kemal’in dudaklarına indi, sonra tekrar gözlerine çıktı. “Ne demek istiyorsunuz?” diye fısıldadı.

Kemal eli tezgâha dayadı, kızın yanına, neredeyse onu kuşatır gibi. Sikinin sertliği pantolon kumaşını geriyordu; Petra’nın göz hizasına düşerse fark ederdi. Fark etmesini de istiyordu belki. “Demek istediğim,” dedi yavaşça, “senin bu evde böyle dolanman benim aklımı başımdan alıyor. Evliyim. Babanın en yakın arkadaşınıyım. Bunları düşünmemem lazım. Ama her sabah o şortu gördüğümde, her bakışında…” Durdu. Nefesi kızın tenine değiyordu.

Petra gerilemedi. Gerilemediği için Kemal’in kanı daha da kaynadı. Kızın dudakları aralandı. “Ben… bilerek bir şey yapmıyorum,” dedi, sesi titrek. “Ama siz bana bakınca… tuhaf hissediyorum. Kötü değil. Sadece… tuhaf. Ve sıcak.”

Mutfakta hava ağırlaşmıştı. Dışarıda ezan sesi yükseliyordu uzaktan, şehir kendi ritminde akıyordu, ama içeride zaman donmuş gibiydi. Kemal’in eli kıpırdadı; Petra’nın belindeki kumaşa dokunacak kadar yaklaştı, değmedi. Parmak uçları boşlukta asılı kaldı. Kız nefesini kesti.

“Baban olsa…” diye mırıldandı Kemal.

“Baba bilmiyor,” dedi Petra. “Kimse bilmiyor. Sadece… bakıyorsunuz. Ben de bakıyorum bazen. Saklamaya çalışıyorum ama.”

Bu itiraf Kemal’in karnına indirdi. Elini indirdi, Petra’nın beline hafifçe koydu. Kumaşın altındaki sıcak ten. Kız titredi ama kaçmadı. Gözleri kapandı bir an. Kemal başparmağıyla o ince deriyi sıvazladı, şortun kenarını hissetti. Daha aşağı kaydırsa kalçanın çıplak eti gelecekti. Sikinin başı ıslaklık sızdırmaya başlamıştı.

“Bu yanlış,” dedi. Hem kendine hem ona.

“Biliyorum,” diye fısıldadı Petra. Gözlerini açtı. Utangaçlık hâlâ oradaydı ama arzu da karışmıştı artık; masumiyetin altından sızan, kendini yeni yeni fark eden bir şey. “Ama durmuyorsunuz. Ben de durmuyorum.”

Kemal eğildi. Burnu kızın burnuna değdi. Dudakları neredeyse değecekti. Petra çenesini hafif kaldırdı, davet eder gibi. O an kapının kilidinden bir ses geldi — anahtar. Cassidy’nin erken dönüşü. İkisi de buz kesti. Kemal elini çekti, bir adım geriye. Petra hızla tabaklara döndü, yanakları ateş gibi.

Kapı açıldı. “Ben geldim!” Cassidy’nin sesi holü doldurdu. “Trafik yoktu şükür, erken çıktım.”

Kemal mutfaktan çıktı, karısını karşıladı, yanağından öptü. Dudaklarında hâlâ Petra’nın nefesinin hayali vardı. Cassidy çantasını indirdi, “Yemek ne durumda?” diye sordu, masum. Arkadan Petra görünürde sakin, tabak dizmeye devam ediyordu. Ama Kemal kızın boynundaki kızarıklığı gördü, kendi pantolonundaki sertliğin henüz inmediğini hissetti.

Akşam yemeği sessiz geçti. Cassidy konuştu, işten bahsetti. Kemal başını salladı, ara sıra cevap verdi. Masa altında bacağı bir kez Petra’nın bacağına değdi — kazara mı, değil mi belli değildi. Kız çekmedi. Bir saniye durdu, sonra yavaşça ayırdı. Göz göze geldiklerinde ikisinin de bakışında aynı şey vardı: Bu bitmedi. Bu daha yeni kıvılcımlandı. Evde yalnız kalacakları bir sonraki anı, kapının kilitleneceği, Cassidy’nin olmadığı, Andre’nin bilmediği o boşluğu ikisi de düşünüyordu.

Gece yatakta Cassidy uykuya daldığında Kemal tavanı izledi. Yan odadan, Petra’nın odasından hiçbir ses gelmiyordu. Ama biliyordu; kız da uyanıktı muhtemelen. Kısa şortuyla, o utangaç bedeniyle, az önce mutfakta titreyen teniyle. Kemal elini pikeye götürdü, sertleşmiş sikini sıktı, dişlerini kenetledi. Yarın. Yarın yine yalnız kalacaklardı belki. Ve o zaman elini belinde bırakmayacaktı.

Suçluluk boğazını yakıyordu. Arzu ise daha derinden, daha sert.

Kemal salonda tek başına oturuyordu. Cassidy saatler önce uyumuştu; yan odadan gelen hafif horultusu bile kesilmişti. Televizyon sessizce açık duruyordu ama ekrandaki görüntüler gözüne batmıyordu. Kucağındaki bardağın içindeki viski çoktan ısınmıştı. Zihni hâlâ mutfaktaki o ana takılıydı—Petra’nın belindeki sıcaklık, aralanmış dudakları, “ben de durmuyorum” fısıltısı. Sikinin kumaş altındaki ağırlığı her hatırlayışta yeniden kabarıyordu.

Koridordan ayak sesleri geldi. Yavaş, temkinli. Petra salona girdiğinde saçları omzuna dökülmüş, üzerinde ince bir atlet ve o bildik koyu mavi şortu vardı. Bacakları holün loş ışığında uzundu, pürüzsüz, dizlerinin içi yumuşak gölgelerle doluydu. Gözleri uykusuzluktan hafif şişmiş ama uyanıktı.

“Uyuyamadım,” dedi kısık sesle. “Siz de mi?”

Kemal başını kaldırdı. “Gel otur.” Sesindeki boğukluğu saklamadı.

Petra kanepenin diğer ucuna değil, ona yakın bir yere çöktü. Bacaklarını altından çekip yan yatırdı; şortun paçası kalçasının yumuşak etine gömüldü, baldırının iç çizgisi avize ışığında parladı. Bir eliyle saçını kulağının arkasına sıkıştırırken bileklerindeki ince damarları göründü. Bakışları kasıtlı gibiydi—ya da öyle hissediliyordu. Kemal’in gözleri istemeden oraya kaydı, o açık ten şeridine, diz kapağının üstündeki pürüzsüzlüğe.

“Akşam… mutfakta,” diye mırıldandı Petra. “Söylediklerim… fazla mıydı?”

“Fazla değildi.” Kemal bardağı masaya bıraktı. “Doğruydu.”

Petra bacağını hafifçe uzattı. Topuğu halıya değdi, ayak parmakları kıvrıldı. Şort bir parmak daha yukarı kaydı. Kasıklarının gölgesi belli belirsiz seçiliyordu; külot izi yine yoktu. Kemal yutkundu. Kanı kasıklarına hücum etmişti, penisi pantolonun içinde sertleşip kalçasına doğru bastırıyordu.

“Böyle oturunca…” Petra’nın sesi titredi ama bakışlarını kaçırmadı. “Bakıyorsunuz yine. Ben de… hissediyorum o bakışı. Bacaklarımda, karnımda.”

Kemal dayanamadı. Elini uzattı, parmaklarını Petra’nın baldırına koydu. Ten sıcaktı, ipeksi. Avucunun altındaki et titredi. Kız nefesini kesti ama çekinmedi; aksine bacağını hafifçe açtı, parmak uçlarının daha içeri kaymasına izin verdi. Kemal başparmağıyla o yumuşak iç yüzeyi sıvazladı, dizinin oyuğuna doğru yavaşça ilerledi. Petra’nın teni ısınmıştı, ince bir ter tabakası oluşmaya başlamıştı.

Petra da elini kaldırdı. Tereddütle, sonra kararlılıkla Kemal’in dizine koydu. Parmakları pantolon kumaşını sıvazladı, yukarı doğru kaydı—uyluğunun kalınlığına, kasların gerildiği yere. İkisi de birbirinin gözünün içine baktı. Söz yoktu. Bakışlarında aynı şey yanıyordu: istiyoruz bunu. Yasak, pis, Andre’nin adını, Cassidy’nin uyuyan bedenini ezip geçen bir arzu. Petra’nın dudakları aralandı; dili alt dudağını ıslattı. Kemal’in eli baldırdan daha yukarı çıktı, şortun paçasının altına girdi. Çıplak et. Kalçasının alt kıvrımı. Parmak uçları o yumuşak, dolgun yerde gezindi, hafifçe sıktı.

“Kemal…” Petra fısıldadı. Abi dememişti bu sefer. İsim çıplak kalmıştı ortada.

Kemal eğildi. Diğer elini kızın ensesine götürdü, saçlarını parmaklarının arasına doladı. Petra’nın nefesi yüzüne çarptı—naneli, sıcak. Göz göze, bir saniye daha. Sonra dudakları değdi.

Öpüşme yavaş başladı. Deneme gibi. Petra’nın dudakları yumuşacıktı, utangaç aralıklarla açılıyordu. Kemal dilini uzattı, alt dudağını emdi, sonra ağzına girdi. Petra inledi; ses boğazının derinliklerinden geldi, kısık ve acil. Elini Kemal’in uyluğunda sıktı, parmakları pantolonun dikişine yapıştı. Kemal şortun altındaki elini kalçaya doladı, avuç dolusu eti kavradı, çekti. Petra kanepede kaydı, bacağı onun bacağına dolandı. Şort iyice yukarı çıktı; çıplak amının sıcacık, nemli kenarı Kemal’in bileğine değdi.

Kemal öpüşmeyi derinleştirdi. Dili Petra’nın diline dolandı, emdi, ısırdı. Kızın memeleri atletinin altında sertleşmişti; uçları kumaşa batıyordu. Elini kalçadan çekip öne, bacaklarının arasına götürdü. Parmakları ıslak kıllara, sonra yarıklara battı. Petra’nın amı sıcaktı, kaygandı, çoktan ıslanmıştı. İki parmağını araladı, klitorisine bastırdı. Petra kalçalarını kaldırdı, inledi, öpüşmenin içine doğru boğuk bir “ah” kaçırdı.

“Sik kadar ıslaksın,” diye fısıldadı Kemal dudaklarının arasında. “Bak ne hale getirmişsin kendini. Benim yüzümden.”

Petra başını salladı, gözleri yarı kapalı. “Sizin… eliniz… daha fazla.”

Kemal iki parmağını yavaşça içeri soktu. Dar, sıcak, kasılıyordu. Petra’nın tırnakları onun pantolonuna battı. Parmaklarını kıvırdı, o pürüzlü noktaya bastırdı, dışarıdaki başparmağıyla klitorisini ovdu. Petra bacaklarını daha da açtı, şort bir kenara sıyrıldı, amı tamamen açıldı—pembe, parlak, suları parmaklarının arasından akıyordu. Kemal öpüşmeyi bozmadan boynuna indi, kulak memesini ısırdı, dilini boynunun tuzlu derisinde gezdirdi.

“Cassidy yan odada,” diye hatırlattı kendi kendine ama parmaklarını çekmedi. Aksine hızlandırdı. Petra’nın kalçaları ritme uydu, ileri geri sürtündü, amı parmaklarını emer gibi sıktı. “Babanın kızı… evimde… amını parmaklatıyorsun.”

“Susma,” diye yalvardı Petra. “Konuş… daha.”

Kemal gülümsedi, acımasız bir kıvrım. “Sikini yalatmak istiyorum o utangaç ağzına. Memelerini ısıracağım. Sonra arkadan sokacağım, kalçalarını kıpkırmızı bırakana kadar.” Parmaklarını daha derine gömdü, üçüncü parmağı da ekledi. Petra’nın amı gerildi, ince bir inilti salondaki sessizliği yırttı. “Ama önce seni böyle parmaklayıp boğacağım. Boşalana kadar.”

Petra’nın eli pantolonun fermuarına gitti. Çekti, indirdi. Kemal’in siki fırladı dışarı—kalın, damarlı, başı parlak bir ıslaklıkla kaplı. Petra parmaklarını gövdesine sardı, sıktı, aşağı yukarı kaydırdı. Avucu sıcacıktı, beceriksiz ama hevesli. Pre-cum parmaklarının arasına yayıldı. Kemal homurdandı, kalçalarını ileri itti, kızın avucuna sokuldu.

Öpüşme yeniden başladı, bu sefer daha vahşi. Dişler, dil, salya. Petra’nın eli sikinin başını ovarken Kemal’in parmakları amının içinde hızlı hızlı girip çıkıyordu. Islak sesler doluyordu odaya—şapırtılar, iniltiler, nefes kesilmeleri. Petra’nın bacağı titredi, iç kasları Kemal’in parmaklarını sıktı.

“Geliyorum…” diye fısıldadı. “Kemal… abi… geliyorum—”

“Boşal,” diye emretti. “Amına parmaklarımı gömerek boşal. Sessiz ol. Karım duymasın.”

Petra yüzünü onun boynuna gömdü, dişlerini tenine geçirdi. Kalçaları kasıldı, amı ritmik dalgalarla sıkıştı, suları Kemal’in avucuna aktı. Uzun, titreyen bir orgazm; bacakları sertleşti, sonra gevşedi. Kemal parmaklarını yavaşça çekti, ıslak parmaklarını Petra’nın dudaklarına götürdü. Kız tereddüt etmeden dilini uzattı, kendi tadını yaladı, emdi.

Kemal sikini onun elinden aldı, şortunun paçasını iyice kenara çekti, başını amının yarığına sürttü. Kaygan, sıcak. Girmek üzereydi—sadece bir itiş, bir batış—ama o anda yukarıdan, merdivenin gıcırtısı geldi. Hafif bir ayak sesi. Cassidy’nin mi, yoksa rüzgârın mı olduğu belirsizdi. İkisi de dondu.

Kemal sikini geri çekti, pantolonunu aceleyle kapattı. Petra şortunu indirdi, yanakları ateş gibi, amı hâlâ seğiriyordu. Bakışları kilitlendi yine. Arzu bitmemişti; aksine daha da keskinleşmişti. Petra ayağa kalktı, titreyen bacaklarıyla.

“Yarın…” diye fısıldadı. “Cassidy işteyken. Kapıyı kilitleriz.”

Kemal başını salladı. Ağzında kızın tadı, parmaklarında ıslaklık, sikinde zonklayan bir acı vardı. Petra koridora kayboldu. Salonda yalnız kalan Kemal başını kanepenin arkasına yasladı, nefesini düzene sokmaya çalıştı. Suçluluk göğsünü yakıyordu ama altındaki sertlik inmiyordu. Andre’nin yüzü gözlerinin önüne geldi bir an—sonra silindi. Yerini Petra’nın aralanmış bacakları, emdiği parmaklar, yarın kilitlenecek kapı aldı.

Yarın daha ileri gideceklerdi. Ve o zaman elini yalnız baldırında bırakmayacaktı.

Kemal kapıyı kilitlediğinde anahtarın metal sesi salona yayıldı; kesin, geri dönüşsüz. Cassidy sabah erken çıkmış, “akşam yediden önce gelmem” demişti. Andre ise haftalar önce arayıp kızının iyi olup olmadığını sormuş, Kemal de boğazı düğümlenerek “her şey yolunda” diye yalan söylemişti. Şimdi salonun ortasında, o yalanın içinde, Petra karşısındaydı.

İnce atlet, yine o koyu mavi şort. Saçları dağınık, dudakları hafif aralık. Bakışlarında dünkü geceki utangaçlık hâlâ duruyordu ama altında yanıp tutuşan bir şey vardı; karar verilmiş, kapı kilitlenmiş, artık durmak istemeyen bir şey.

“Gel,” dedi Kemal boğuk sesle.

Petra yaklaştı. Kelime etmeden Kemal’in pantolonunun kemerine uzandı, tokayı açtı, fermuarı indirdi. Sik dışarı fırladığında kızın nefesi kesildi—kalın, damarlı, başı çoktan parlak bir ıslaklıkla kaplı. Petra dizlerinin üstüne çöktü. Halıya değen dizleri, yere bakışı, o utangaç ama istekli hali Kemal’in kasıklarını daha da gerdi. Kız bir an tereddüt etti, sonra dilini uzatıp başın altından yaladı; tuzlu, sıcak. Elleriyle gövdeyi kavradı, ağzını açtı ve kalın sikin başını dudaklarının arasına aldı.

Islak bir ses çıktı. Petra yavaşça indirdi, yanakları şişti, tükürük kenarlarından sızdı. Daha derine gitti; boğazı kasıldı, gözleri sulandı ama çekinmedi. Kemal’in eli saçlarına gitti, parmaklarını köklerine doladı, nazikçe bastırdı. Petra boğazladı—derin, ıslak, şapırtılı. Her iniş-çıkışta tükürüğü sikin üstünde parlıyor, çenesine damlıyordu. Burnu kasığa değene kadar indirdi, boğazı daraldı, boğulur gibi bir ses çıkardı ama çekilmedi; aksine daha hızlı hareket etmeye başladı. Dilinin altı damarları okşuyor, dudakları gerilip gevşiyordu.

“İşte böyle,” diye homurdandı Kemal. “Utangaç ağzınla yut. Daha derin.”

Petra inledi; ses sikin etrafında titreşti, titreşimler kemiklerine işledi. Tükürük iplikleri uzuyor, dizleri aralanıyor, şortunun paçası ıslanmaya başlıyordu. Bir eliyle kendi amına götürdü, kumaşın üstünden ovdu, diğer eliyle taşakları kavradı. Boğazı her seferinde sikin kalınlığına açılıyor, ıslak, boğuk, aceleci sesler salonu dolduruyordu—şap, gıcır, derin bir yutkunma. Kemal kalçalarını hafif ileri itti, boğazın sonuna dayandı; Petra’nın gözlerinden yaş aktı ama parmakları pantolon kumaşını sımsıkı tuttu, geri çekilmedi.

Kemal dayanamadı. Saçından tutup yavaşça çekti, sik ağzından çıkarken uzun bir salya ipi gerildi. Petra nefes nefese, dudakları şiş, çenesi ıslak bakıyordu yukarı. Kemal onu kollarından tutup kaldırdı, kanepenin minderleine sertçe yatırdı. Atleti yukarı sıyırdı; memeleri ortaya çıktı, uçları koyu pembe, sert. Eğilip birini ağzına aldı, ısırdı, emerken diğer eliyle şortu ve—külotsuz—çıplak amı açığa çıkardı. Parmaklarını yarığa sürttü; kaygan, sıcacık, dünden beri sızdırmaya hazır.

“Bacaklarını aç,” dedi.

Petra açtı. Kemal beline yerleşti, sikinin başını amın ağzına dayadı, bir saniye sürttü—yukarı aşağı, klitorise vura vura—sonra belini itti. Kalın gövde tek seferde, yavaş ama acımasızca girdi. Petra’nın sırtı kavis yaptı, boğazından uzun bir inilti koptu. Dar, ıslak et sikin etrafını sardı, kıstı, emdi. Kemal boynuna gömüldü, dişlerini tenine geçirdi, kalçalarını çekip yeniden soktu. Misyoner; ağır, derin, her vuruşta amın ıslak şapırtısı duyuluyordu. Petra’nın bacakları beline dolandı, topukları sırtına battı.

“Sessiz ol,” diye fısıldadı Kemal kulağına, ama kendisi de homurdanıyordu. “Karımın yatağında, babanın kızını sikiyorum. Sesini kes.”

Petra başını iki yana salladı, dudaklarını ısırdı ama inlemeyi tutamadı. “Daha… sert… lütfen—”

Kemal hızlandı. Kalçalar şak şak vuruyor, am sulanıp taşırıyordu. Bir eliyle memesini sıktı, diğerini boynuna götürüp hafifçe bastırdı; kontrol, sahiplenme. Petra’nın gözleri bulandı, tırnakları Kemal’in sırtına battı. Birkaç sert vuruştan sonra Kemal çıktı, kızı çevirdi—hızlı, kaba. Petra dizleri ve dirsekleri üstünde kalktı, kalçalarını geriye doğru çıkardı. Kemal şortu iyice kenara çekti, amın pembe, parlak deliğini bir an seyretti, sonra yeniden sapladı.

Domalmış pozisyonda daha derine gidiyordu. Her itişte kalçalar sarsılıyor, et dalgalanıyordu. Kemal bir eliyle belini kavradı, diğeriyle saçlarını toplayıp sertçe çekti; Petra’nın boynu geriye kırıldı, boğazından boğuk bir çığlık koptu.

“Sessiz ol dedim,” diye hışırdadı Kemal, saçını daha sıkı tutarak. “İnleme. Isır dilini. Komşular duymasın, baban duymasın.”

Ama Petra zevkten titriyordu. Her saç çekişinde amı daha çok sıkıyor, kalçalarını bilinçli bilinçli geri itiyordu—daha fazla, daha sert, taşa taşa. “Sikiyorum… abi… içimde o kadar büyük—” Sözcükler darmadağındı. Kemal saçını bırakmadan belini eğdi, göğsü Petra’nın sırtına yapıştı, kulağına küfürler fısıldadı: “Andre’nin utangaç kızı… amını evli adama veriyor. Bak nasıl geri geliyorsun. Sikimi yutuyorsun içerden.”

Tempo bozuldu, vahşileşti. Islak şapırtılar, tenin ten şaklaması, Petra’nın tutamadığı kısa, kesik iniltiler. Kemal saçını bir kez daha çekti, kalçaları şaklatarak hızlandı; her vuruşta taşaklar amın ıslak dudaklarına çarpıyordu. Petra’nın kolları titredi, yüzü minderine gömüldü, yine de kalçalarını geriye, sikin dibine kadar itmeye devam etti.

“Geliyorum—” diye boğuldu kız. “İçimde… boşal… lütfen içime—”

Kemal’in kasıkları kasıldı. Birkaç sert, derin vuruş daha—sonuncusunda köküne kadar gömdü, saçını çekerek tuttu ve boşaldı. Sıcak, yoğun dalgalar amın içine aktı; her sıkışta daha fazla. Petra aynı anda titreyerek orgazm oldu; bacakları seğirdi, amı ritmik dalgalarla sikin etrafını sağdı, suları ve döl birbirine karışıp uyluklarından aşağı aktı. Uzun, sarsılan, boğuk bir inilti minderin içine gömüldü. Vücudu gerildi, gevşedi, yine gerildi; tırnakları kumaşı yırttı.

Bir süre öyle kaldılar. Kemal hâlâ içinde, nefes nefese, alnı kızın terli sırtına yapışık. Petra’nın amı ara sıra seğiriyor, kalan dölü emiyordu. Salonun sessizliğinde sadece nefesleri ve uzaktan bir arabanın kornası vardı.

Kemal yavaşça çıktı. Sikinden ve amdan sızan beyaz, koyu iz uyluklara aktı, mindere damladı. Petra olduğu yerde, kalçası havada, titreyen bacaklarıyla kaldı bir an; sonra yan yattı, yüzü kızarmış, gözleri nemli, dudakları aralık. Bakışları Kemal’e takıldı—pişmanlık yoktu, sadece doymamış, daha fazlasını isteyen boğuk bir ateş.

Kemal pantolonunu çekti ama iliklemedi. “Cassidy akşama gelir,” dedi, sesi hâlâ boğuktu. “Bu… bir kere olacaktı sanmıştım.”

Petra oturdu, atleti indirdi, şortunu düzeltti; amının arasından sızan ıslaklık kumaşı koyulaştırdı. “Bir kere yetmez,” diye fısıldadı. Utangaç gülümsemesi geri gelmişti ama altında başka bir şey vardı artık—paylaşılan suç, kilitli kapı, boğazındaki sizin tadınız. “Yarın da yalnızız. Ve öbür gün… baban ara belki. O ararken sen yine…” Cümleyi bitirmedi. Elini uzatıp Kemal’in hâlâ yarım sert sikine dokundu, parmak uçlarıyla döl kalıntısını sıvazladı.

Koridordan rüzgârın getirdiği hafif bir gıcırtı geldi—belki merdiven, belki hayal. İkisi de dondu. Sonra Petra ayağa kalktı, saçını düzeltti, kapıya doğru yürüdü ama dönüp baktı.

“Kilidi açma henüz,” dedi. “Biraz daha… burada kal. Ben duş almadan önce bir kez daha bakmana izin vereceğim. Sadece bakmana değil belki.”

Kemal kanepede oturdu, kalbinde suçluluk ve sikinde yeniden kabaran ağırlıkla. Petra banyoya giderken şortunun paçasından sızan beyaz izi gördü; dölü, kızın içinde bıraktığı kanıt. Andre’nin yüzü aklına geldi, Cassidy’nin sabah öptüğü yanak. Hiçbiri bu tadı, bu ıslak şapırtıyı, saçını çekerken çıkan iniltiyi silemedi.

Yarın yine kilitlenecekti kapı. Ve o zaman daha az konuşup daha çok alacaklardı birbirlerinden—ta ki yakalanana, ya da yakalanmamayı seçene kadar.

Kemal salonda otururken dışarıdaki akşam ezanı bitti, Cassidy’nin ayak sesleri holde yankılandı. Kapı açıldı, karısı içeri girdi, yorgun gülümsedi, çantasını indirdi. Petra mutfaktan çıktı, normalmiş gibi “Hoş geldiniz” dedi, sesi titremedi bile. Yemek masasında üçü oturdu. Cassidy işten bahsetti, patronun saçmalıklarından, trafikten. Kemal başını salladı, ara sıra “hı hı” dedi, bacağı masanın altında Petra’nın bacağına değdi, çekmedi. Kız da çekmedi. Tabaklar şıngırdadı, çatal sesleri yükseldi. Cassidy “Bugün nasıldınız?” diye sorunca Petra omuz silkti, “Ders çalıştım, yoruldum,” dedi. Gözleri bir an Kemal’inkilere kaydı, sonra tabağına. O bakışta hâlâ içindeki dölün ıslaklığı vardı, hâlâ boğazındaki tat.

Gece yarısını geçtiğinde Cassidy yan odada horlamaya başlamıştı. Hafif, düzenli. Kemal koridorda durdu, kapı aralığından karısının omzunu gördü, battaniyenin altında kıvrılmış bedenini. Suçluluk boğazını sıktı ama sikinin ağırlığı pantolonunda çoktan kabarmıştı. Petra’nın odasının kapısı aralıktı. Işık sızmıyordu. Kemal parmak uçlarında yürüdü, içeri süzüldü.

Petra yataktaydı, sadece o ince atletle. Şort yoktu. Bacakları açık, dizleri hafif kalkık, amının pembe yarığı loşlukta belli belirsiz parlıyordu. Onu bekliyormuş gibi. “Geldi,” diye fısıldadı, sesi uykulu değil, uyanık ve ıslak. “Kilitledim mi kapıyı?”

Kemal arkadan kapıyı kapattı, anahtarı çevirdi. Metal sesi odada ince bir çıtırtı yaptı. “Kilitledim.” Pantolonunu indirdi, siki zaten dimdik, damarları şiş, başı parlak. Yatağa çıktı, Petra’nın bacaklarının arasına diz çöktü. Elleriyle dizlerini daha da ayırdı. Am hâlâ dünden kalan ıslaklığın kokusunu taşıyordu, ekşi, tatlı, karışık. Kemal eğildi, dilini yarığın dibinden klitorise kadar sürdü, uzun, yavaş. Petra’nın beli kalktı, iki eliyle yastığı kavradı. “Ah… yavaş… duyar—”

“Duymaz,” diye homurdandı Kemal, nefesi amın üstüne çarparken. “Horluyor. Sen de sesini kes.” Dilini soktu, kıvırdı, emdi. Petra’nın suları diline aktı, kalçaları titredi. Kemal iki parmağını da ekledi, kıvırarak o noktaya bastırdı, dilini klitoriste hızlandırdı. Petra’nın uylukları yanaklarını sıkıştırdı, inilti boğazında boğuldu. “İçeri… lütfen… dilin yetmez—”

Kemal kalktı, sikinin başını amın ağzına dayadı. Bir saniye sürttü, kayganlığı hissetti, sonra belini itti. Tek seferde, köküne kadar. Petra’nın ağzı açıldı, sessiz bir çığlık; tırnakları Kemal’in sırtına battı. Darlık hâlâ oradaydı, dünden şişmiş et sikin etrafını emdi, sıcak, ıslak, kıskanç. Kemal boynuna gömüldü, dişlerini omzuna geçirdi, kalçalarını çekip yeniden sapladı. Ağır, derin, her vuruşta yatağın yayı hafif gıcırdadı. “Sessiz,” diye fısıldadı kulağına. “Karım üç metre ötede. Babanın kızını sikiyorum yine. Amın hâlâ dolu benim dölümle, hissediyor musun?”

Petra başını salladı, gözleri yarı kapalı. “Hissediyorum… daha sert… ama yavaş— hayır, sert. İkisini birden.” Bacaklarını beline doladı, topuklarıyla itti. Kemal hızlandı. Şap şap şap—tenin ten şaklaması, ıslak şapırtılar, Petra’nın boğuk “hıh… hıh…” sesleri. Bir eliyle memesini sıktı, uçunu parmaklarının arasında eziyor, diğer eliyle saçını toplayıp geriye çekti. Petra’nın boynu gerildi, adem elması oynadı. “Sikiyorum seni,” diye hışırdadı Kemal. “Utangaç misafir… evli adamın sikini yutuyorsun. Cassidy uyurken, Andre bilmezken. Bak nasıl açılıyorsun.”

Tempo bozuldu, vahşileşti. Kemal çıktı, kızı ters çevirdi, yüzüstü yatırdı. Kalçalarını havaya kaldırdı, dizlerini ayırdı. Amın pembe, parlak, hafif şiş deliği açıkta kaldı; içinden dünden kalan beyaz iz sızıyordu hâlâ. Kemal başını dayayıp yeniden girdi—daha derine, açı farklı, taşaklar amın ıslak dudaklarına çarpıyordu her seferinde. Bir eliyle belini kavradı, diğeriyle ensesinden saçını sardı, çekti. Petra’nın yüzü yastığa gömüldü, inilti kumaşa boğuldu. “Daha… saçımı… çek—”

Kemal çekti, kalçalarını şaklatarak vurdu. Her itişte et dalgalandı, am sulanıp taşırdı, uyluklardan aşağı aktı. Ter kokusu doldu odaya—onun, kızın, karışık. Petra’nın sırtı parlıyordu, omuz bıçakları hareket ediyordu. “Geliyorum,” diye boğuldu. “İçimde… boşal yine… doldur—”

Kemal’in kasıkları kasıldı. Birkaç sert, derin vuruş daha; sonuncusunda köküne kadar gömdü, saçını çekerek tuttu ve boşaldı. Sıcak dalgalar amın içine aktı, her sıkışta daha fazla. Petra aynı anda titredi, bacakları seğirdi, amı sikin etrafını ritmik sağdı, suları ve taze döl birbirine karışıp çarşaflara damladı. Uzun, sarsılan bir orgazm; tırnakları yastığı yırttı, boğuk bir inilti mindere gömüldü. Vücudu gerildi, gevşedi, yine gerildi.

Bir süre öyle kaldılar. Kemal hâlâ içinde, nefes nefese, alnı kızın terli sırtına yapışık. Petra’nın amı ara sıra seğiriyor, kalan dölü emiyordu. Odada sadece nefesleri ve uzaktan Cassidy’nin horultusu vardı. Kemal yavaşça çıktı. Sikinden ve amdan sızan koyu beyaz iz uyluklara aktı, çarşafa damladı. Petra yan yattı, yüzü kıpkırmızı, saçları alnına yapışmış, göğsü hızla inip kalkıyordu. Kemal yanına uzandı, ikisi de ter içinde, nefesleri hâlâ düzensiz.

Birbirlerine baktılar. Göz göze. Sonra ikisi birden gülümsedi—suçlu, doymamış, hâlâ yanan bir gülümseme. Petra parmağını dudaklarına götürdü, yavaşça bastırdı. “Kimseye söyleme,” diye fısıldadı, sesi boğuk ama net. Gülümsemesi kaybolmadı. Yataktan kalktı, atleti indirdi üstüne, titreyen bacaklarıyla kapıya yürüdü. Dönüp bir kez daha baktı, sonra aralıktan süzülüp kendi odasına gitti. Kapısı hafifçe kapandı.

Kemal çarşaftaki ıslaklığı, döl izini, ter kokusunu geride bırakarak ayağa kalktı. Pantolonunu çekti, sikinin hâlâ yarım sert ağırlığını hissetti. Koridorda yürüdü, karısının yatak odasının kapısını araladı. Cassidy hâlâ aynı pozisyonda, sırtı ona dönük, horultusu düzenli. Yatağa usulca girdi, çarşafı üstüne çekti. Karısının sıcaklığı yanına yapıştı. Gözlerini kapadı.

Suçluluk göğsünü yakıyordu—Andre’nin yüzü, Cassidy’nin sabah öptüğü yanak, yalanlar, kilitlenen kapılar. Ama altındaki ateş sönmemişti. Petra’nın terli sırtı, saçını çekerken çıkan boğuk inilti, “kimseye söyleme” fısıltısı, amının hâlâ içinde zonklayan hatırası… Hepsi geri geliyordu. Yarın yine yalnız kalacaklardı belki. Ya da gece yine. Kapı yine kilitlenecekti. Ve o zaman daha az gülümseyip daha çok alacaklardı birbirlerinden—ta ki biri duyana, ya da ikisi de duyulmamayı seçene kadar. Kemal karısının uykulu nefesini dinlerken sikinin kumaş altında yeniden kabardığını hissetti. Tekrar yapma isteği, suçluluğun ta dibine kadar işlemişti.

Kemal karısının düzenli horultusunu dinlerken dayanamadı. Çarşafı usulca kenara itti, pantolonunu bile giymeden koridora süzüldü. Petra’nın kapısı aralıktı yine. İçeri girdiğinde kız onu bekliyordu; atletini de çıkarmıştı bu sefer, tamamen çıplaktı. Bacakları açık, parmakları kendi amında yavaşça geziyordu. Işık sızmıyordu ama ayın loşluğu pencere kenarından vuruyordu pembe, parlak yarığına.

“Gel,” diye fısıldadı Petra. Sesinde utangaçlık kalmamıştı neredeyse; sadece ıslak, aceleci bir istek. “Kapıyı kilitle ve gel. Bu sefer yavaş istemiyorum.”

Kemal anahtarı çevirdi, metal sesi odada ince bir çıtırtı yaptı. Siki çoktan dimdikti, damarları şiş, başı parlak bir damla sızdırıyordu. Yatağa çıktı, Petra’nın bacaklarının arasına diz çöktü. Elleriyle dizlerini iyice ayırdı, amın kokusu burnuna doldu—ekşi, tatlı, dünden kalan dölün karışık kokusu. Eğilip dilini yarığın dibinden klitorise kadar sürdü, uzun ve acımasız. Petra’nın beli kalktı, iki eliyle yastığı kavradı, boğuk bir inilti boğazında boğuldu.

“Daha sert yala,” diye fısıldadı. “Dişlerini de kullan… ah—”

Kemal klitorisini dudaklarının arasına alıp emdi, hafif ısırdı, iki parmağını birden soktu. Dar et hemen sıktı, kıvırdı, o pürüzlü noktaya bastırdı. Petra’nın uylukları yanaklarını ezdi, kalçaları titredi. Suları diline aktı, Kemal hepsini yuttu, homurdandı. Parmaklarını hızlandırdı, dilini de; ıslak şapırtılar odayı doldurdu. Petra’nın tırnakları yastığı yırttı.

“Yeter… sok artık. İçime sok, köküne kadar.”

Kemal kalktı. Sikinin başını amın ağzına dayadı, bir saniye sürttü—klitorise vura vura, kayganlığı yayarak—sonra belini tek seferde itti. Kalın gövde köküne kadar battı. Petra’nın ağzı açıldı, sessiz bir çığlık; tırnakları Kemal’in sırtına battı, çizdi. Darlık hâlâ oradaydı, şişmiş et sikin etrafını emdi, sıcak, ıslak, kıskançça sıktı. Kemal boynuna gömüldü, dişlerini omzuna geçirdi, kalçalarını çekip yeniden sapladı. Ağır, derin, her vuruşta yatağın yayı gıcırdadı. “Sessiz ol,” diye hışırdadı kulağına. “Karım üç metre ötede horluyor. Babanın utangaç kızını yine sikiyorum. Amın hâlâ dölümle dolu, hissediyor musun nasıl kayıyor?”

Petra başını salladı, gözleri yarı kapalı, dudakları aralık. “Hissediyorum… daha sert vur. Saçımı çek. İkisini birden istiyorum.” Bacaklarını beline doladı, topuklarıyla sırtına vurarak itti. Kemal hızlandı. Şap şap şak—tenin tene şaklaması, ıslak şapırtılar, Petra’nın boğuk “hıh… hıh… ah sik beni” sesleri. Bir eliyle memesini sıktı, koyu pembe ucu parmaklarının arasında ezdi, diğer eliyle saçını kökünden toplayıp geriye çekti. Petra’nın boynu gerildi, adem elması oynadı, inilti boğazında titreşti.

“Sikiyorum seni,” diye homurdandı Kemal, tempo bozulmadan vahşileşerek. “Evli adamın sikini yutuyorsun. Cassidy uyurken, Andre bilmezken. Bak nasıl açılıyorsun, nasıl geri geliyorsun kalçalarınla. Amın beni emiyor resmen.”

Tempo çılgına döndü. Kemal birden çıktı, kızı ters çevirdi, yüzüstü yatırdı. Kalçalarını havaya kaldırdı, dizlerini ayırdı. Amın pembe, parlak, hafif şiş deliği açıkta kaldı; içinden dünden ve az önce sızan beyaz izler birbirine karışmış aktı. Kemal başını dayayıp yeniden girdi—daha derine, açı farklı, taşaklar her seferinde ıslak dudaklara çarpıyordu. Bir eliyle belini kavradı, parmak izleri bırakacak kadar sıktı, diğeriyle ensesinden saçını sardı, sertçe çekti. Petra’nın yüzü yastığa gömüldü, inilti kumaşa boğuldu ama kalçalarını bilinçli bilinçli geri itti.

“Daha… saçımı çek… vur kalçama—” diye boğuldu.

Kemal çekti, serbest eliyle kalçasına şaplak indirdi. Et dalgalandı, kızardı. Bir şaplak daha, bir tane daha. Her itişte am sulanıp taşırdı, uyluklardan çarşaflara aktı. Ter kokusu boğucu oldu—onun, kızın, karışık, yasak. Petra’nın sırtı parlıyordu, omuz bıçakları her vuruşta oynuyordu. “Geliyorum,” diye boğuk boğuk fısıldadı. “İçimde boşal… doldur beni yine… her yerimi—”

Kemal’in kasıkları kasıldı, taşakları çekildi. Birkaç sert, derin, köke kadar vuruş daha; sonuncusunda saçını çekerek tuttu, belini ezip gömdü ve boşaldı. Sıcak, yoğun dalgalar amın içine fışkırdı; her sıkışta daha fazla, taşarak. Petra aynı anda titredi, bacakları seğirdi, amı sikin etrafını ritmik ritmik sağdı, kendi suları ve taze döl birbirine karışıp çarşafları ıslattı. Uzun, sarsılan, yastığa gömülü bir orgazm; tırnakları kumaşı parçaladı, vücudu gerildi, gevşedi, yine gerildi, amı hâlâ seğirerek emiyordu.

Bir süre öyle kaldılar. Kemal hâlâ dibine kadar içinde, nefes nefese, alnı kızın terli, tuzlu sırtına yapışık. Petra’nın amı ara sıra kasılıyor, kalan dölü içeri çekiyordu. Odada sadece düzensiz nefesleri ve uzaktan, duvarın ötesinden Cassidy’nin hafif horultusu vardı. Kemal yavaşça, sızan ıslaklıkla birlikte çıktı. Sikinden ve amdan koyu beyaz bir iz uyluklara aktı, çarşafa damladı, leke yaydı. Petra yan yattı, yüzü kıpkırmızı, saçları alnına yapışmış, göğsü hâlâ hızlı hızlı inip kalkıyordu. Bacakları titriyordu, amı açık, sızmaya devam ediyordu.

Kemal yanına uzandı, ikisi de ter içinde, tenleri yapış yapış. Petra’nın bakışları onun gözlerine kilitlendi—pişmanlık yoktu, sadece doymuş ama hâlâ yanan, suçlu bir ateş. Parmaklarını uzatıp Kemal’in ıslak, yarım inmiş sikine dokundu, kendi amından karışık dölü sıvazladı, sonra o parmakları dudaklarına götürüp yaladı, yavaşça emdi. Gülümsedi, boğuk boğuk.

“Kimse duymadı,” diye fısıldadı. “Yarın… yine.”

Kemal cevap vermedi. Elini kızın terli beline koydu, parmaklarını kalça kıvrımında gezdirdi, hâlâ zonklayan amın kenarına kadar indi. Suçluluk göğsünde ağır bir taş gibi duruyordu ama teninin altındaki ateş sönmemişti; aksine, sızan dölün kokusuyla, saçını çekerken çıkan boğuk iniltiyle, “yarın yine” fısıltısıyla daha derine işlemişti. Petra’nın nefesi boynuna değdi, sıcak, naneli. Dışarıda şehir uyanmaya başlıyordu belki, ama odada zaman henüz durmuştu—terli tenler, ıslak çarşaf, kilitli kapı ve bitmeyen o ağır, yasak sıcaklık.