Szeptem zachęca męża w spiżarni targu

Petra miała czterdzieści dwa lata, pełne, ciężkie piersi, które zawsze dokuczały jej w biustonoszu, i krągłe biodra, które w obcisłej spódnicy rysowały się wyraźnie nawet w tłumie. Stała między regałami spiżarni z przyprawami na zatłoczonym targu, a tuż za nią Felix – dwudziestoczteroletni, którego poznała miesiąc wcześniej na siłowni. Pachniało pieprzem, kminkiem i suszonymi ziołami. Ludzie szurli torbami gdzieś za ścianą, a mąż właśnie wyszedł po auto, zostawiając ich samych na te kilka chwil.

Pochyliła się do ucha Felixa tak blisko, że poczuł jej oddech na skórze.

– Wróci za kilka minut – szepnęła, głos niski, ochrypły od podniecenia. – Zerżnij mnie, zanim wróci. Szybko. Mokra jestem już od samego myślenia o tym.

Felix przełknął ślinę. Jego dłoń nieświadomie zacisnęła się na metalowej krawędzi półki. Ryzyko było oczywiste – mąż mógł wrócić za wcześnie, ktoś mógł zajrzeć – a jednak właśnie to sprawiało, że krew uderzyła mu prosto w krocze. Petra nie odwracała wzroku. Patrzyła na niego z bezwstydną odwagą kobiety, która wie, czego chce, i nie boi się tego wziąć.

– Kurwa, Petra… – wydusił.

Ona tylko uśmiechnęła się krzywo i celowo cofnęła biodra. Jej tyłek otarł się o jego krocze przez materiał spodni. Poczuła, jak twardnieje mu od razu, gruby, gorący wałek przyciskający się do jej pośladków. Przesunęła się jeszcze raz, wolniej, prowokująco, i szepnęła jeszcze bardziej sprośnie:

– Chcę poczuć twojego młodego kutasa głęboko w swojej mokrej cipce. Całego. Aż mi się w brzuchu rozleje. Nie lagaj, Felix. Tutaj. Teraz.

Coś w nim pękło. Chwycił ją za biodra oburącz, mocno, palce wbiły się w miękkie ciało przez spódnicę. Odwrócił się błyskawicznie, dosięgnął zasuwki przy drzwiach spiżarni i zaciągnął ją z metalicznym dźwiękiem. Zamknięci. Tłumiony hałas hali nagle wydał się odleglejszy. Oboje dyszeli już głośniej. Petra odwróciła głowę przez ramię, patrząc mu w oczy, i sama uniosła spódnicę. Felix zsunął jej majtki jednym ruchem w dół ud – cienki, wilgotny materiał wylądował przy kostkach. Dotknął jej między nogami i jęknął cicho, bo była śliska, rozwarte wargi, gorąco tętniące pod palcami.

– Prosisz o to – mruknął jej do ucha, głos już chrapliwy. – Sama prosisz.

– Proszę – potwierdziła bez wahania, naciskając pośladkami na jego dłoń. – Zerżnij mnie. Chcę.

Rozpiął rozporek. Jego kutas wyskoczył ciężki, gruby, żyłkowany, z już lśniącą główką. Przycisnął Petrę twarzą do półki z słoikami pieprzu. Zadzerł jej spódnicę wyżej, aż cała tyłek miał przed sobą, biały, okrągły, z wilgotnym śladem na wewnętrznej stronie ud. Ustawił się, przycisnął główkę do jej cipki i wsunął się jednym mocnym pchnięciem.

Petra ugryzła się w wargę tak mocno, że poczuła metaliczny posmak, by nie krzyknąć. Rozepchnął ją od razu, gruby, wypełniający, aż poczuła go głęboko, prawie przy szyjce. Felix nie dał jej chwili – złapał rytm ostry, szybki, rżnął ją od tyłu z takim impetem, że słoiki na półce zadrżały. Jedną ręką wsunął się pod bluzkę i biustonosz, ścisnął jej wielki, ciężki cycek, palce na twardym sutku, ugniatając miękkie ciało. Drugą ręką sięgnął z przodu, znalazł łechtaczkę i zaczął ją drażnić w kółko, mokrymi opuszkami, w rytm pchnięć.

– Jebię cię w spiżarni – szeptał jej do ucha między uderzeniami bioder. – Mąż zaraz wróci, a ty bierzesz młodego kutasa jak ostatnia dziwka. Czujesz, jak cię rozpieram?

Petra tylko kiwała głową, twarz przyciśnięta do chłodnej blachy półki, oczy przymknięte. Każde pchnięcie wywoływało w niej wilgotny, głośny odgłos. Cipka oblewała go sokami, spływało po jajach. Bała się jęczeć za głośno, więc gryzła wargę i puszczała tylko stłumione, gardłowe dźwięki. Felix rżnął mocniej, biodra klaskały o jej tyłek, dłoń na cycku ściskała coraz mocniej, a palce na łechtaczce nie przestawały.

Po chwili wyciągnął się z niej z mokrym dźwiękiem. Odwrócił ją gwałtownie twarzą do siebie. Petra miała policzki spalone rumieńcem, usta otwarte, spódnicę wciąż zadartą. Wskazał niską drewnianą skrzynię z workami ryżu. Posadził ją na niej, sam klęknął na chwilę, by zrzucić jej majtki całkiem z nóg, po czym wstał, zarzucił jej uda na swoje ramiona i wbił się z powrotem – głęboko, do końca, w pozycji misjonarskiej, patrząc jej prosto w oczy.

Teraz widział wszystko: jak jej piersi podskakują przy każdym mocnym pchnięciu, jak otwiera usta, jak cipka łyka jego kutasa po same jaja. Trzymał ją pod kolanami, rozchylając szeroko, i pieprzył głęboko, wolniej na chwilę, żeby poczuła każdy cal, potem znów ostro. Petra wpiła paznokcie w jego ramiona.

– Patrz na mnie – warknął. – Chcę widzieć, jak dochodzisz na moim kutasie.

Doszła pierwsza. Ciało jej stężało, uda zadrżały na jego ramionach, cipka zacisnęła się wokół niego falami, mokrymi, silnymi skurczami, które doiły go od podstawy po główkę. Petra odchyliła głowę, ugryzła własną dłoń, by stłumić krzyk, i puściła tylko długi, drżący jęk w skórę. Felix nie przestawał rżnąć przez jej orgazm – przeciwnie, przyspieszył, wykorzystując każdy skurcz, aż soki chlupotały między nimi i spływały na skrzynię.

Jeszcze nie skończył. Wciąż był twardy jak kamień, wsuwał się i wysuwał z jej drgającej, nadwrażliwej cipki, patrząc, jak po orgazmie staje się jeszcze bardziej rozmokła i chętna. Petra oddychała płytko, oczy zamglone, ale biodra sama podsuwała mu naprzeciw, nie chcąc, by przestał.

– Jeszcze… – szepnęła ochryple. – Nie wyjmuj. Mąż… zaraz może być… ale jeb mnie dalej. Głębiej.

Felix pochylił się nad nią, piersi przycisnął do jej piersi, i złapał nowy, bezlitosny rytm. W spiżarni pachniało seksem i przyprawami. Zasuwka trzymała, ale za drzwiami ktoś przechodził z wózkiem – metaliczne brzęczenie kółek. Oboje zamarli na ułamek sekundy, potem Felix znów pchnął mocno, a Petra zacisnęła się wokół niego świadomie, jakby chciała go zatrzymać w sobie na zawsze w tych kilku skradzionych minutach.

Jeszcze nie doszedł. Jeszcze mógł ją zerżnąć dłużej. Serce biło im obojgu jak oszalałe – od pożądania i od tej świadomości, że czas ucieka, że za chwilę może odezwać się głos męża zza drzwi, a oni wciąż są spleceni, mokrzy, głodni więcej. Felix złapał jej twarz w dłonie, wbił wzrok w jej oczy i kontynuował głębokie, miażdżące pchnięcia, niosąc napięcie dalej, bez końca, bez ulgi, tylko czysty, gorący głód i tykający w tle czas.

Felix nie zwalniał. Wręcz przeciwnie – wbił się w nią jeszcze głębiej, aż biodra uderzały o spód skrzyni z ryżem i drewno zaskrzypiało protestująco. Petra czuła, jak każdy cal jego młodego, twardego kutasa rozpycha ją od środka, jak główka tłucze o samą głąb, tam gdzie bolało słodko i gdzie miliony nerwów krzyczały o więcej. Piersi podskakiwały jej w bluzce przy każdym pchnięciu, ciężkie, gorące, a sutki ocierały się o materiał biustonosza tak mocno, że bolały od nadmiaru. Oczy miała szkliste, usta otwarte, a w głowie kłębiło się tylko jedno: jeszcze, jeszcze, zanim ten chuj wróci.

– Kurwa, jak ty mnie jebiesz… – wydusiła między oddechami, wbijając paznokcie w jego ramiona. – Młodszy kutas… zawsze taki chętny… czuję cię w brzuchu, Felix… nie zatrzymuj się…

On pochylił się niżej, piersi przycisnął do jej piersi, i złapał jej twarz oburącz, zmuszając, by patrzyła mu w oczy. Pot spływał mu po skroniach, włosy przyklejały się do czoła. W spiżarni robiło się duszno od ich ciał, od zapachu sexu mieszającego się z pieprzem i majerankiem. Za drzwiami ktoś znów przetoczył wózek – brzęk metalu, głosy, śmiech kobiety. Petra zacisnęła się wokół niego odruchowo, cipka pulsowała, wciąż mokra po pierwszym orgazmie, jeszcze bardziej śliska, gotowa łykać go bez opamiętania.

– Słyszysz ich? – warknął jej prosto w usta, biodra pracując bez litości. – Za chwilę twój mąż otworzy te drzwi, a ty będziesz tu leżeć z nogami na moich barkach i z moim kutasem po jaja w cipce. Chcesz, żeby zobaczył, jak go rżnę? Żeby zobaczył, jak spływa z ciebie?

– Chcę… – szepnęła szczerze, bez cienia wstydu. Myślała o tym od tygodni. O tym, że mąż wraca, że łapie ich, że widzi jej rozciągniętą, zapłakaną od przyjemności twarz. – Zerżnij mnie tak, żebym nie mogła iść prosto. Żebym czuła cię jeszcze w aucie, kiedy on będzie prowadził.

Felix wyciągnął się z niej nagle, mokry odgłos squelch rozległ się głośno. Petra jęknęła z protestem, ale on już obracał ją na brzuch, zrzucał ze skrzyni na nogi, pchał twarzą w stronę niższej półki z słoikami curry. Spódnica wciąż była zadarta pod pachy, tyłek wystawiony, biały i czerwony od uderzeń bioder. Majtki leżały gdzieś na podłodze, zapomniane. Ustawił się za nią, rozsunął pośladki kciukami i wbił się z powrotem jednym długim, miażdżącym ruchem. Petra syknęła, dłonie chwyciły krawędź półki, słoiki zadrżały. Jeden spadł, potoczył się, ale nie rozbił.

Teraz rżnął ją stojąc, ostro, zwierzęco. Dłoń wplotł jej we włosy, odciągnął głowę do tyłu, drugą ręką obmacał spód brzucha, zsunął niżej i znowu znalazł łechtaczkę – spuchniętą, nadwrażliwą, śliską od jej własnych soków. Masował ją w kółko, w rytm pchnięć, a kutas wchodził i wychodził z mokrym, obleśnym dźwiękiem, który napełniał całą spiżarnię. Petra czuła, jak spływa po wewnętrznej stronie ud, jak kapie na podłogę między jej stopami. Myślała o mężu – o tym, że za minutę, może dwie, usłyszy jego głos, klucz w stacyjce, kroki. I właśnie to sprawiało, że cipka zaciskała się jak imadło.

– Jeb mnie mocniej – błagała ochryple. – Chcę dojść znowu. Chcę, żebyś wlał mi wszystko do środka, żebym wróciła do domu z twoją spermą w cipce i usiadła z nim do kolacji jak gdyby nigdy nic.

Felix przyspieszył. Biodra klaskały o jej tyłek głośno, rytmicznie, skóra o skórę. Ścisnął jej cycek przez bluzkę, znalazł sutek i przekręcił go mocno. Petra doszła drugi raz bez ostrzeżenia – ciało wygięło się w łuk, uda zadrżały, a cipka zassała go falami tak silnymi, że prawie wyciągnęła z niego orgazm siłą. Jęknęła w pięść, długi, stłumiony dźwięk, który i tak wydawał się za głośny. Sok chlusnął mu po jajach, po udach, spłynął niżej. Felix nie przestał. Wykorzystał każdy skurcz, rżnął przez jej orgazm, aż Petra stała się miękka, drżąca, bezwolna, a jednocześnie wciąż pchała tyłek do tyłu, żądając więcej.

– Nie wychodź… – szeptała, głos załamany. – Zaraz… mąż… ale jeszcze chwilę… napełnij mnie…

On pochylił się nad jej plecami, wbił zęby lekko w kark, i złapał ostatni, bezlitosny rytm. Serce biło mu jak oszalałe. Słyszał własne dyszenie, jej stłumione piski, brzęk kółek za drzwiami coraz bliżej. Ktoś stanął tuż za zasuwką – cień pod progiem. Oboje zamarli na ułamek sekundy, kutas tkwił w niej po brzegi, tętniący. Potem cień przesunął się dalej. Felix sapnął z ulgą i wznowił pchnięcia, teraz już krótkie, głębokie, celujące w to jedno miejsce, które sprawiało, że Petra zaczynała znów drżeć.

– Biorę cię – warknął jej do ucha. – Zaraz cię zaleję. Chcesz tego? Chcesz mojego młodego spustu w żoninej cipce, zanim wróci ten, co cię ma na co dzień?

– Tak… wlewaj… całą… – Petra odwróciła głowę, spojrzała na niego przez ramię, oczy czarne od żądzy. – Zerżnij mnie do końca. Jestem twoja na te minuty. Tylko twoja.

Felix złapał ją za biodra oburącz, palce wbiły się w miękkie ciało, i wbił się ostatni raz – głęboko, do oporu, aż jaja przycisnęły się do jej mokrych warg. Doszedł z lowem, stłumionym wrzaskiem w jej kark. Kutas drgał w niej mocno, grubymi pulsami, a spura strzelała strumieniami prosto w głąb, gorąca, gęsta, wypełniająca. Petra czuła każdy z nich – jak rozlewa się w środku, jak cieknie już bokami mimo że wciąż był w niej. Zacisnęła się świadomie, doiła go, brała wszystko, co miał. Orgazm przeszedł w długie, słodkie drżenie, które nie chciało się skończyć.

Stoili tak spleceni przez kilka sekund, dysząc, serca walące o siebie. Potem usłyszeli wyraźnie – kroki. Męskie. Zbliżające się wprost do spiżarni. Felix wyciągnął się z niej z długim, mokrym dźwiękiem. Petra natychmiast poczuła, jak jego spura wypływa z niej pełną strugą, spływa po udach, kapie na spódnicę od spodu. Frantycznie podniosła majtki – cienki materiał od razu przesiąkł, przykleił się do spuchniętej, rozmokłej cipki. Spódnica w dół. Felix zapinał rozporek drżącymi rękami, otarł kutas chusteczką, którą wyrwał z kieszeni, i cisnął nią za worki mąki. Petra poprawiła bluzkę, otarła pot z twarzy rękawem. Włosy miała w nieładzie, usta spuchnięte, policzki płonące.

Zasuwka. Felix odsunął ją cicho, metal zaskrzypiał. Wyszli na korytarz między regałami jak gdyby nigdy nic – ona sięgająca po słoik oregano, on przeglądający etykiety. W tej samej chwili zza rogu wyłonił się mąż. Kluczyki brzęczały mu w dłoni, twarz spokojna, nawet uśmiechnięta.

– Znalazłem miejsce pod samym wejściem – powiedział zwyczajnym tonem. – Gotowa? Stoisz tu już sporo.

Petra odwróciła się powoli. Felix stał obok, niewinnie, ręce w kieszeniach. Czuła, jak spura wsiąka jej w majtki, jak każde monecie ruchu sprawia, że cieknie dalej. Uśmiechnęła się do męża słodko, prawie niewinnie.

– Tak. Już idę. Tylko przyprawy.

Mąż podał jej torbę. Felix skinął głową na pożegnanie i zniknął w tłumie hali, jakby był tylko przypadkowym facetem, który szukał chili. Petra wzięła męża pod ramię. Szli w stronę wyjścia, ona z każdym krokiem czując pełnię w cipce, mokrość, pulsowanie. W aucie usiądzie, spódnica podjedzie, a on nawet nie będzie wiedział…

Aż do momentu, gdy mąż otworzył jej drzwi od pasażera, pochylił się i szepnął tylko jedno zdanie, które przewróciło cały świat do góry nogami:

– Następnym razem nie zamykajcie zasuwki – mąż zawsze woli patrzeć.